ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΤΑΣΟΣ ΜΕΡΓΙΑΝΝΗΣ

Πώς έγινε η επιλογή του έργου του Δημήτρη Ψαθά «Ζητείται ψεύτης» από το Β’ Θεατρικό Εργαστήρι του Δήμου για το φετινό καλοκαίρι;

Το έργο «Ζητείται ψεύτης»  του Δημήτρη Ψαθά, είναι μια πολιτική σάτιρα του 1950. Ο Δημήτρης Ψαθάς, είχε μοναδική ικανότητα να γραφεί ευφυείς, δροσερούς διαλόγους γεμάτους παρεξηγήσεις και κωμικές καταστάσεις. Είναι μια φάρσα καλοστημένη που διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού με ανατροπές και το χιούμορ. Έχει θέμα την πολιτική εξαπάτηση, την δημαγωγία και την εύκολη χειραγώγηση του λαού από τους πολιτικούς. Χαρακτήρες, όπως πολιτικάντηδες , ψηφοφόρους, τον επαγγελματία ψεύτη, καθώς και ευσυνείδητη σύζυγό του βουλευτή Τζένη Φερέκη. Επίσης δεν απαιτεί δύσκολα εφέ, οπότε το καθιστά κατάλληλο για καλοκαιρινές παραστάσεις σε υπαίθριες σκηνές.

Ποια είναι τα μηνύματα που μεταφέρει το έργο;

Το έργο καλεί τον θεατή να γελάσει, αλλά και να προβληματιστεί, γιατί δείχνει πόσο διαχρονικά είναι τα φαινόμενα του πολιτικού ψεύδους και της εξαπάτησης. Αναφέρεται στο δίπολο μεταξύ ψέματος και αλήθειας και σε δεύτερο επίπεδο μεταξύ ηθικής και ανηθικότητας. Παρά το χιούμορ, αφήνει μια πικρή γεύση αλήθειας. Πολλές φορές, ο «καλύτερος ψεύτης» είναι αυτός που φτάνει πιο ψηλά. Παραμένει επίκαιρο και σύγχρονο, με χαρακτήρες που τους συναντάς και στην σημερινή κοινωνία, στοιχείο που αποτέλεσε βασικό λόγο για την επιλογή του, από την σκηνοθέτη Έφη Πίκουλα-Βουγιουκλάκη.

Πώς θα περιγράφατε την  Τζένη Φερέκη, την ηρωίδα την οποία υποδύεστε;

Η Τζένη Φερέκη είναι ένας από τους πιο διακριτικά αλλά ουσιαστικά δομημένους χαρακτήρες του έργου, η σύζυγος του βουλευτή Θεόφιλου Φερέκη, αρκετά μικρότερη σε ηλικία,  δυναμική, έξυπνη και κομψή γυναίκα που εκπροσωπεί την ευσυνειδησία και την λογική μέσα στο χάος της πολιτικής απάτης και του ψέματος.

Διαθέτει ξεκάθαρη σκέψη, πρακτικό πνεύμα και ήθος. Χρησιμοποιεί το χιούμορ και την ειρωνεία για να σχολιάσει τις παράλογες απαιτήσεις των πολιτικών.

Το ψέμα δεν της αρέσει και από την στιγμή που εμφανίζεται ο ιδιαίτερος του βουλευτή, ο Ψευτοθόδωρος, παρουσιάζοντας την ψευτιά ως το μεγαλύτερο προσόν που υπάρχει, αρχίζει ο πόλεμος μεταξύ τους.

Η ηρωίδα μου εκπροσωπεί ένα μοντέλο γυναίκας αρκετά σύγχρονο για την εποχή του έργου, που δεν εξαρτάται από κανέναν άνδρα και στέκεται ισότιμα με αξιοπρέπεια.

Τι  θα θέλατε να πείτε στο κοινό λίγο πριν την πρεμιέρα;

Λίγο πριν την πρεμιέρα θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι το «Ζητείται ψεύτης»   του Δημήτρη Ψαθά, δεν είναι μόνο μια κωμωδία, είναι ο καθρέπτης της πολιτικής μας πραγματικότητας, διαχρονικό έργο και επίκαιρο. Μέσα από το γέλιο σας καλούμε να δείτε ξανά την σχέση σας με την αλήθεια, την εξουσία και την τέχνη του να «κανονίζεις».

Σας περιμένουμε με χαρά, να σας προσφέρουμε ένα βράδυ γεμάτο γέλιο, θέαμα και σκέψη!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΤΑΣΟΣ ΜΕΡΓΙΑΝΝΗΣ

Πώς γεννήθηκε η ιδέα να γράψεις ένα βιβλίο ειδικά για την πορεία του Παναθηναϊκού μέχρι τους «4» του Κυπέλλου Πρωταθλητριών την περίοδο 1984-1985; Υπήρχε κάποιο προσωπικό κίνητρο ή ένα κενό στην αθλητική βιβλιογραφία που ένιωθες ότι έπρεπε να καλυφθεί;

Θα έλεγα ότι ισχύουν και τα δύο. Από τη μία ήταν η πρώτη μεγάλη ευρωπαϊκή πορεία που βίωσα ως φίλαθλος, αφού στο Γουέμπλει ήμουν πολύ μικρός και δεν έχω κάποιες μνήμες και από την άλλη θεωρούσα ότι ήταν μία τόσο σημαντική επιτυχία για το ελληνικό ποδόσφαιρο, που θα ήταν άδικο να μην αποτυπωθεί σε ένα βιβλίο.

Πώς έζησες εσύ εκείνη την περίοδο; Τι θυμάσαι πιο έντονα;

Κάθε παιχνίδι ήταν ξεχωριστό και μοναδικό. Οι παίκτες του Τριφυλλιού είχαν καταφέρει να σηκώσουν στους ώμους τους όχι μόνο τον Παναθηναϊκό, αλλά ολόκληρο το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ζούσαμε και αναπνέαμε για εκείνα τα παιχνίδια. Ασφαλώς ο συγκλονιστικότερος αγώνας ήταν αυτός με τη Γκέτεμποργκ στο ΟΑΚΑ, αλλά ποιός μπορεί να ξεχάσει την πρόκριση επί της Φέγενορντ (που μετρούσε ένα Πρωταθλητριών και ένα ΟΥΕΦΑ), την επική ανατροπή στο Μπέλφαστ από 0-3 σε 3-3 ή την άλωση του Ούλεβι;

Ποιος ήταν ο αγαπημένος σου παίκτης από εκείνη την ομάδα;

Δεν μπορώ να πω ότι είχα έναν μόνο αγαπημένο παίκτη, γιατί θα αδικούσα τους υπόλοιπους. Σίγουρα οι ηγέτες της ομάδας ήταν ο Χουάν Ραμόν Ρότσα, ο Βέλιμιρ Ζάετς και ο Δημήτρης Σαραβάκος, οι οποίοι θα μπορούσαν να αγωνιστούν σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή ομάδα. Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορείς να βάλεις σε

σε δεύτερη μοίρα τον αείμνηστο αρχηγό Γιάννη Κυράστα, ο οποίος ήταν ο πιο σταθερός σε απόδοση παίκτης της ομάδας, τον Κώστα Ταράση που έπαιξε ως ίσος προς ίσο τον Γκούλιτ στο Ρότερνταμ, τον Νίκο Καρούλια που ανέλαβε με επιτυχία τον ολλανδό άσσο στη ρεβάνς του ΟΑΚΑ  και αντιμετώπισε τον θηριώδη Νίλσον της Γκέτεμποργκ, τον Γιάννη Βονόρτα που στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, έχοντας το βαρύ φορτίο να καλύψει το κενό του Άνθιμου Καψή, τον αείμνηστο Γιάννη Δοντά που ενώ δεν είχε αγωνιστεί λεπτό την προηγούμενη χρονιά στο πρωτάθλημα ΄΄έτρωγε σίδερα΄΄, τον Σπύρο Λιβαθηνό που ΄΄κατάπινε΄΄ ατελείωτα χιλιόμετρα σαν έφηβος, τον Κώστα Αντωνίου που κάλυπτε συνεχώς χώρους και βοηθούσε στην ανάπτυξη του παιχνιδιού, τον Θανάση Δημόπουλο που ξεχυνόταν σα βέλος, τον Κώστα Μαυρίδη που έπαιξε σέντερ φορ, αμυντικό χαφ και στόπερ, τον Μιχάλη Γεροθόδωρο που ξεχείλιζε από πάθος, τον Γρηγόρη Χαραλαμπίδη που πέτυχε  το γκολ της ισοφάρισης με τη Λίνφιλντ, τον Θωμά Λαφτσή που έκανε ότι καλύτερο μπορούσε, τον Γρηγόρη Παπαβασιλείου που όποτε χρειάστηκε ήταν εκεί. Ακόμα και οι Δημοσθένης Κάβουρας και Νίκος Καραβίδας που αγωνίστηκαν λίγα λεπτά, έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισες για να συγκεντρώσεις το υλικό για το βιβλίο;

Όταν κάνεις κάτι με αγάπη ξεπερνάς οποιαδήποτε δυσκολία μπορεί να σου παρουσιαστεί. Το μεγάλο στοίχημα για μένα ήταν να μπορέσω να αποτυπώσω αυτή την επιτυχία με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορέσουν να την ξαναζήσουν λεπτό προς λεπτό όσοι τη βίωσαν, αλλά ταυτόχρονα να αντιληφθούν το μέγεθος της και οι νεότεροι. Το αν τελικά το κατάφερα θα το κρίνουν οι αναγνώστες.

Ποια θεωρείς ότι ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά που έκαναν εκείνη την ομάδα του Παναθηναϊκού μύθο και τι θεωρείς ότι εκείνη η ομάδα άφησε ως παρακαταθήκη στην ιστορία του Παναθηναϊκού και του ελληνικού ποδοσφαίρου;
Τις βάσεις για εκείνη την ομάδα τις είχε βάλει ο Γιάτσεκ Γκμοχ, όταν παρέλαβε τον Παναθηναϊκό στην 6^η θέση του πρωταθλήματος και εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων και κατάφερε να κατακτήσει το νταμπλ! Οργάνωσε τον σύλλογο, δημιούργησε μία τράπεζα πληροφοριών για τους αντιπάλους, όπως είχε κάνει ως βοηθός του Γκόρσκι στην Εθνική Πολωνίας, έριξε μεγάλο βάρος στη δημιουργία άριστης φυσικής κατάστασης και προσέδωσε στην ομάδα αγωνιστική ταυτότητα. Η διοίκηση είχε θέσει ξεκάθαρα ως πρωταρχικό στόχο τη διάκριση στην Ευρώπη και με την προσθήκη των Ζάετς και Σαραβάκου το ρόστερ έγινε ακόμα ποιοτικότερο. Η ομάδα του ‘85 λοιπόν απέδειξε περίτρανα, ότι όταν υπάρχει οργάνωση, πίστη και ταλέντο, τίποτα δεν είναι ανέφικτο.

Μπορεί πιστεύεις να επαναληφθεί εκείνη η πορεία από τον Παναθηναϊκό ή άλλη ελληνική ομάδα σήμερα;
Αυτή τη στιγμή κάτι τέτοιο φαντάζει ουτοπία. Επειδή όμως τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και επιστημονικής φαντασίας πολλές φορές είναι δυσδιάκριτα, δεν πρέπει ποτέ να σταματήσουμε να ονειρευόμαστε και να προσπαθούμε. Σκεφτείτε τι θα απαντούσε κάποιος σε μία αντίστοιχη ερώτηση,  πριν αναλάβει ο Γκμοχ το 1983…

Υπάρχει κάποιο μήνυμα που θα ήθελες να κρατήσουν οι αναγνώστες μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης του βιβλίου;

Οι ιστορικές μνήμες πρέπει να παραμένουν ζωντανές και στη συγκεκριμένη περίπτωση να αποτελέσουν εφαλτήριο μίας επανεκκίνησης στις εργοστασιακές ρυθμίσεις. Η Ευρώπη αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του Παναθηναϊκού DNA.
Εκτός από τον Παναθηναϊκό και την συγγραφή μια άλλη μεγάλη σου αγάπη είναι η ροκ μουσική. Μάλιστα, διατηρείς την μακροβιότερη ραδιοφωνική εκπομπή για την ροκ. Μίλησε μου για αυτήν και για το πως ξεκίνησε αυτή η αγάπη για την ροκ

Πρώτα απ’ όλα ξεκίνησε η αγάπη μου για τον Elvis, την οποία μου μετέδωσε η μητέρα μου και στη συνέχεια ήρθε στη ζωή μου η ροκ μουσική και το ραδιόφωνο. Το 1994 άρχισα τις πρώτες μου ραδιοφωνικές εκπομπές στα fm και τα τελευταία 16 χρόνια συνεχίζω στο διαδίκτυο. Πιθανότατα έχω την μακροβιότερη ραδιοφωνική εκπομπή στην Ελλάδα («Rock ΄n΄ ll is here to stay») με κλασικό rock ΄n΄ roll και rockabilly, η οποία φέτος κλείνει 31χρόνια! Το 2007 δημιούργησα ένα από τα πρώτα ελληνικά μουσικά portal, το rockandroll.gr, όπου είχα τη χαρά να μου παραχωρήσουν συνέντευξη καλλιτέχνες όπως οι Marky Ramone, Saxon, Uriah Heep, UFO, Nazareth, Graham Bonnet (Rainbow, Alcatrazz), Micky Moody (Whitesnake), Beth Hart, Dave Evans, Crazy Cavan και πολλοί ακόμα.
Από συναυλίες τι να σου πρωτοπώ… Σχεδόν όλοι οι παραπάνω συν Scorpions, Deep Purple, Dolores O’Riordan (Cranberries), Twisted Sister, Def Leppard, Judas Priest, Stratovarius, Santana, Bryan Adams, Black Sabbath, Billy Idol και δεκάδες ακόμα. Ιδιαίτερη θέση βέβαια στη καρδιά μου έχουν αυτή του Chuck Berry στο Λυκαβηττό το 1987 και του Jerry Lee Lewis, πρώτα στο Παναθηναϊκό Στάδιο το 1988 μαζί με Joan Jett και Bonnie Tyler και αργότερα στο Ειρήνης και Φιλίας το 1990. Φυσικά έχω ασχοληθεί και στηρίξει την ελληνική ροκ σκηνή επί σειρά ετών, ενώ εδώ και δύο χρόνια έχω ξεκινήσει στο Μουσικοθεραπεία Web Radio την εκπομπή «Green Stories» , όπου συνομιλώ με παλαίμαχους αθλητές του Παναθηναϊκού.

Τι περιλαμβάνουν τα επόμενα συγγραφικά σχέδιά σου;

Τα σχέδια ποτέ δε σταματούν, αλλά είναι λίγο νωρίς ακόμα για κάτι συγκεκριμένο. Προς το παρόν πολλές ραδιοφωνικές εκπομπές από τη νέα σεζόν.

Πατήστε πάνω στη ΦΩΤΟ

 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΤΑΣΟΣ ΜΕΡΓΙΑΝΝΗΣ

 Πώς ξεκίνησε η ιδέα της συγγραφής του βιβλίου «Εξομολογήσεις ενός σελιδοδείκτη»;

Η αγάπη μου για την ανάγνωση αλλά και για το βιβλίο ως έμψυχο ον  που μπορεί κανείς να βυθιστεί στις σελίδες του , να το χαϊδέψει, να το μυρίσει, να το ακούσει,  έφερε μπροστά μου και τον σελιδοδείκτη – αναπόσπαστο μέρος των βιβλιοφιλικών τελετουργικών. Από τη στιγμή που μου φανερώθηκε, το να γράψω μια ιστορία γι` αυτόν, στην πραγματικότητα όμως μια ιστορία για την γραφή και την ανάγνωση, ήταν σχεδόν αναπόφευκτο.

Πώς γεννήθηκε η ανάγκη να εκφράσετε στο χαρτί σκέψεις και συναισθήματα; Με άλλα λόγια, πως και γίνατε συγγραφέας;

Πάνω από όλα είμαι αναγνώστρια. Από κει και πέρα η πράξη της γραφής προκύπτει από έναν συνδυασμό συνειδητών  αλλά και ασυνείδητων διεργασιών. Θα μπορούσα να πω πως δεν το επιδιώκεις. Έρχεται, σε βρίσκει κι εσύ ακολουθείς.

 Πώς ήταν η συνεργασία σας με την ζωγράφο Μάρια Μπαχά που υπογράφει την εικονογράφηση του βιβλίου;

Δεν είναι η πρώτη φορά που συνεργαζόμαστε με τη Μάρια Μπαχά.  Πάντα η συνάντησή μας  είναι ένα σημείο δημιουργικών αναζητήσεων με απρόσμενη  έκβαση. Η Μαρία φιλοτέχνησε με  μοναδικό τρόπο και αυτό το βιβλίο.

Ποιο πιστεύετε ότι είναι το μέλλον του χαρτιού στη ψηφιακή εποχή που διανύουμε;

H ψηφιακή καθημερινότητα βαδίζει παράλληλα με ενέργειες που έχουν στο κέντρο τους το χαρτί.  Εκατοντάδες βιβλία εκδίδονται καθημερινά. Βιβλία που θα διαβαστούν  από αφοσιωμένους αναγνώστες. Ανοίγουν νέα πανέμορφα βιβλιοπωλεία και καινούργιοι εκδοτικοί οίκοι. Φαίνεται πως το χαρτί και οι επιτελέσεις που συνδέονται μαζί του είναι ακόμα ολοζώντανα. Θέλω να είμαι αισιόδοξη για το μέλλον του χαρτιού και  του βιβλίου.

«Η ανάγνωση δεν χωράει περισπασμούς, θέλει αφοσίωση» λέτε στο βιβλίο. Στην εποχή του  multitasking και της κουλτούρας του σκρολαρίσματος που χωράει η Τέχνη (εάν την θεωρείτε Τέχνη) της Ανάγνωσης;

Φυσικά και την θεωρώ Τέχνη και μάλιστα σπουδαία. Κι εκεί που λες πως στους καιρούς μας λιγοστεύει η ύπαρξή της, την ίδια στιγμή  βλέπεις γύρω σου  την τέχνη της ανάγνωσης να ανθίζει. Υπάρχει το σκρολάρισμα   αλλά οι περισσότεροι -κι αυτό το δείχνουν και οι έρευνες- στέργουν στην έντυπη μορφή του βιβλίου για την αναγνωστική τους απόλαυση.

Έχετε γράψει ουκ ολίγα βιβλία για παιδιά. Αυτό ήλθε ως απότοκο από την επαφή σας με την μαθητιώσα νεολαία (καθώς θητεύσατε επί σειρά ετών στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση) ή από την ανάγκη σας να απευθυνθείτε σε ένα ευρύτερο αναγνωστικό κοινό;

Γράφω βιβλία για παιδιά και για ενήλικες. Δεν είναι η πρώτη φορά που απευθύνομαι σε ένα ευρύτερο αναγνωστικό κοινό. Θα έλεγα δε πως αρκετά  βιβλία μου είναι δι ηλικιακά, απευθύνονται ταυτόχρονα σε πολλές ηλικιακές κατηγορίες. Σίγουρα η επαφή μου με τους νέους με ενέπνευσε αρκετές φορές.

Σε παλαιότερη συνέντευξή μας στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ, είχατε χαρακτηρίσει τα Βριλήσσια «τόπο αγάπης και έμπνευσης». Αλήθεια, τι είναι αυτό που αγαπάτε περισσότερο στο προάστιο αυτό και τι θα αλλάζατε εάν είχατε την δυνατότητα;

Τα Βριλήσσια είναι η μικρή πατρίδα μέσα στη μεγάλη πόλη. Ως εκ τούτου τρέφω γι` αυτά τρυφερότητα και αγάπη. Αγαπώ ιδιαίτερα το πράσινο , τα μεγάλα σκιερά τους δέντρα που κάνουν τη ζωή  πιο ανθρώπινη και λειτουργική. Τα ωραία  τους σχολεία, σε κάποια από τα οποία εργάστηκα επί σειρά ετών, την πολύβουη κεντρική πλατεία.  Θα βελτίωνα τα πεζοδρόμια και κατά τόπους το οδόστρωμα. Να γίνουν πιο φιλικά και στοργικά για τον περιπατητή, για τον κάθε δημότη.

Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια;

Γράφω  και δεν κάνω σχέδια. Πάντως έχω έτοιμο το επόμενο βιβλίο μου.

Μια φράση που έχετε διαβάσει σε κάποιο βιβλίο και δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

Όλα τα βιβλία που έχω διαβάσει, αλλά και αυτά που διαβάζω, με τα κείμενά τους, λογοτεχνικά ή δοκιμιακά, με το ύφος   της γραφής τους, με το αίσθημα που μεταγγίζουν,  δημιουργούν ένα πολύτιμο μάγμα – δημιουργικό καταφύγιο για τη γραφή μα κυρίως για τη ζωή.

 Ποια είναι η Χριστίνα Φραγκεσκάκη

-Έχει καταγωγή από τη Ρόδο, σπούδασε στη Νομική Σχολή της Αθήνας και δίδαξε για πολλά χρόνια μαθήματα κοινωνικής και πολιτικής κατεύθυνσης  στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

-Παράλληλα , ασχολήθηκε με τη μελέτη και την αφήγηση ιστοριών προφορικής παράδοσης απ` όλο τον κόσμο.

-Γράφει βιβλία για παιδιά και μεγάλους. Πολλά απ` αυτά  υπήρξαν υποψήφια  για λογοτεχνικά βραβεία.

-Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου (2011) για το «η Ορτανσία φυλάει τα μυστικά» (εκδόσεις Κέδρος) και με το βραβείο «Πηνελόπη Μαξίμου» του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (2014) για το «Να το πάρει το ποτάμι;» (εκδόσεις Κέδρος).

– Ζει και εργάζεται στα Βριλήσσια.

Πατήστε πάνω στη ΦΩΤΟ

Οι «Μαύροι Πίνακες» η υπέροχη αστυνομική σειρά μυστηρίου που παρακολουθούσαμε στους τηλεοπτικούς μας δέκτες τον φετινό χειμώνα γίνεται βιβλίο και κυκλοφορεί στις 16 Μάϊου από τις εκδόσεις «Κάκτος».

Λίγο πριν την κυκλοφορία του, οι σεναριογράφοι και ηθοποιοί Μάριος Ιορδάνου και Σοφία Καζαντζιάν που υπέγραψαν την ανατρεπτική σειρά καθώς και το βιβλίο μίλησαν στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ για το νέο τους εγχείρημα, για τον τρόπο που δουλεύουν μαζί (συνοδοιπόροι όχι μόνο στην δουλειά αλλά και στη ζωή) καθώς και για τα αγαπημένα τους Μελίσσια, στα οποία έχουν επιλέξει να ζουν.

ΣΥΝΕΝΕΥΞΗ: ΤΑΣΟΣ ΜΕΡΓΙΑΝΝΗΣ

Σε λίγες ημέρες, οι  «Μαύροι πίνακες» κυκλοφορούν και σε βιβλίο.  Η έκδοσή του ήταν προαποφασισμένη πριν την έναρξη της σειράς ή βλέποντας την επιτυχία της νιώσατε την ανάγκη να υπάρχει και σε έντυπη μορφή;

Σοφία: Η πρόταση ήρθε από τον εκδοτικό οίκο «Κάκτο» μετά την προβολή της σειράς. Η συγγραφή ενός βιβλίου ήταν πάντα στα σχέδιά μας και είμαστε ιδιαίτερα συγκινημένοι που το πρώτο μας μυθιστόρημα θα βασιστεί σε μια ιστορία της σειράς «Μαύροι Πίνακες» που αγαπάμε τόσο πολύ.

To βιβλίο ακολουθεί την πλοκή της σειράς ή υπάρχουν ανατροπές;

Μάριος: Είναι διασκευή του σεναρίου της σειράς, με λογοτεχνική ματιά, έντονα ψυχογραφήματα και επιπλέον πληροφορίες για τους ήρωες, αποσυμβολισμούς και αποκωδικοποιήσεις, αλλά και έντονο σασπένς, συγκίνηση και δράση.

Έχω την αίσθηση ότι οι αστυνομικές σειρές του σήμερα ξεφεύγοντας από την λογική του «whodunnit» πηγαίνουν προς την λογική του «whydunit» κάτι που είδαμε και στους «Μαύρους πίνακες».  Για ποιο λόγο πιστεύετε;

Μάριος: Εμείς μπορούμε να μιλήσουμε για η δική μας πρόθεση να γράψουμε μία αστυνομική σειρά, που ναι μεν έχει να κάνει σε πρώτο επίπεδο με το ποιος κρύβεται πίσω από τις δολοφονίες, αλλά αυτό είναι η αφορμή για να μιλήσουμε για το τέρας που όλοι κρύβουμε μέσα μας, για την κοινωνία που προετοιμάζει το έγκλημα και για τον τρόπο που η Τέχνη αποκωδικοποιεί την ανθρώπινη φύση.

 Πώς σας ήρθε η έμπνευση για τους «Μαύρους πίνακες»; Η ιδέα  το έγκλημα να αποκωδικοποιείται επί της ουσίας μέσα από την Τέχνη υπήρχε εξ’ αρχής στο μυαλό σας ή προέκυψε στην πορεία;

Μάριος: Η ιδέα να αποκωδικοποιείται το έγκλημα και κυρίως η ανθρώπινη φύση μέσα από την Τέχνη ήταν από την πρώτη στιγμή στο μυαλό μας.

Σόφια: Κάθε επεισόδιο είχε και τον τίτλο ενός χρώματος. Το μήνυμα για εμάς ήταν ότι η ζωή και ο άνθρωπος είναι αποχρώσεις του σκότους. Με τη σειρά ρίξαμε φως σε αυτό το σκοτάδι, έτσι όπως εμείς το αντιλαμβανόμαστε.

Υπάρχει περίπτωση να δούμε τους «Μαύρους πίνακες» στο Netflix; Έχετε δεχτεί πρόταση από την συνδρομητική πλατφόρμα;

Σοφία: Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι η σειρά θα κινηθεί στο εξωτερικό από τους ιθύνοντες.

Με ποιο τρόπο δουλεύετε μαζί όταν πρόκειται για την συγγραφή ενός σεναρίου; Πώς είναι μια τυπική συγγραφική σας ημέρα;      

Σοφία: Κάθε μέρα είναι συγγραφική ημέρα για εμάς, γιατί ακόμα κι αν δεν γράφουμε, συζητάμε και οραματιζόμαστε την επόμενη ιστορία. Το κάθε σενάριο το έχουμε «δει» πολύ πριν αποτυπωθεί στο χαρτί.

Εκτός από συνοδοιπόροι στη δουλειά είστε και στη ζωή.  Αλήθεια, σας έχει τύχει να διαφωνήσετε έντονα για επαγγελματικούς λόγους;

Σοφία: Το σενάριο είναι επιλογές. Όταν οι επιλογές αυτές βασίζονται σε μία κοινή κοσμοθεωρία και αντίληψη των πραγμάτων δεν υπάρχει διαφωνία. Μόνο διλήμματα για το πώς θα ειπωθεί ιδανικά αυτό που έχουμε στο μυαλό μας.

Έχετε παρουσιάσει αρκετές δουλειές σας στο Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας -ακόμα θυμάμαι την «Σονάτα του Σεληνόφωτος» το καλοκαίρι του 2018. Πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι το εμβληματικό αυτό κτήριο παραχωρείται για 20 χρόνια στον Δήμο Πεντέλης προκειμένου να αξιοποιηθεί για πολιτιστικές δράσεις. Πώς σας ακούγεται η είδηση;

Σοφία: Έχουμε υπέροχες αναμνήσεις από παραστάσεις μας στο Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας και χαιρόμαστε ιδιαίτερα για αυτή την κίνηση. Σίγουρα θα οργανώσουμε στο μέλλον ακόμα μία θεατρική βραδιά.

Μάριε, θυμάμαι πως σε συνέντευξή μας για λογαριασμό της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ για την «Σονάτα του Σεληνόφωτος»  όταν σε είχα ρωτήσει εάν είναι ρίσκο να ανεβάζεις ποίηση του Ρίτσου στο θέατρο, μου απάντησες «Είναι κάτι που ήθελα πάρα πολύ. Σκέφτηκα ‘’ή θα το κάνεις ή θα πεθάνεις. Και επειδή έτσι κι αλλιώς θα πεθάνεις, τουλάχιστον κάντο’’». Αλήθεια, πόσο εύκολο είναι μια καλλιτεχνική δουλειά να συνδυάζει την ποιότητα με την εμπορικότητα; Αυτός ο συγκερασμός είναι πάντα το ζητούμενό σας;

Μάριος: Στόχος είναι να κάνεις αυτό που θέλεις με τον τρόπο που θέλεις. Το ζητούμενο είναι η δημιουργία. Εμείς τόσο στο θέατρο όσο και στη συγγραφή έχουμε πάρει την απόφαση να μη νερώνουμε το κρασί μας. Αν αγαπάς το κρασί και το νερώσεις, τότε παύει να είναι αυτό που αγαπάς.

Μένετε στα Άνω Μελίσσια. Τι σας αρέσει στην περιοχή και τι θα αλλάζατε εάν είχατε την δυνατότητα;  

Μάριος: Όλοι θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο, αλλά κανείς δεν αλλάζει τον εαυτό του. Από εμάς ξεκινάει η αλλαγή και περνάει μετά και στο σύνολο. Σίγουρα, το κομμάτι που έχει να κάνει με τα ζώα είναι αυτό που μας ενδιαφέρει και τους δύο πολύ. Ο σεβασμός στα αδέσποτα πρέπει να είναι δεδομένος. Τυχαία γεννηθήκαμε άνθρωποι. Θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς ο αδέσποτος σκύλος ή αδέσποτη γάτα εκεί έξω. Εγώ στα μάτια κάθε αδέσποτου βλέπω τον εαυτό μου. Θα μπορούσα να είμαι εγώ αυτός που πεινάει, διψάει και ψάχνει καταφύγιο.

Είναι τα Μελίσσια μια pet friendly περιοχή;

Σοφία: Νομίζω πως ναι. Πρόσφατα είδα και μία καμπάνια που έλεγε «αγκαλιάζουμε τα αδέσποτα» και χάρηκα ιδιαίτερα. Σίγουρα, με τη στήριξη όλων, μπορούν να γίνουν κι άλλα πράγματα. Θα ήταν για παράδειγμα σημαντικό να υπάρχουν παντού ποτίστρες και ταΐστρες για τα αδέσποτα.

Αλήθεια, τι αγαπάτε περισσότερο ο ένας στον άλλον;

Σοφία: Τα πάντα αγαπάω στον Μάριο.

Μάριος: Αυτό που νιώθω για τη Σοφία ξεπερνάει την αγάπη. Είναι αυτό που λέμε και στους «Μαύρους Πίνακες». Νιώθω ευγνωμοσύνη που την έχω στη ζωή μου.

 Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Σοφία: Να συνεχίσουμε τα ταξίδια μέσα μας και να ετοιμάσουμε να πούμε συγγραφικά, σεναριακά και θεατρικά πολλές ακόμα ιστορίες μας.

H ιστορία της ανθρωπότητας μέσα από το ποδόσφαιρο… Εφτά διαφορετικοί μονόλογοι που λειτουργούν σαν την ενοχλητική αλογόμυγα του Σωκράτη, βάζοντας τους θεατές να σκεφτούν τα μεγαλύτερα εγκλήματα που έχουν διεξάγει οι δυνατοί έναντι των αδυνάτων.

Αυτή είναι η ιστορία του υπέροχου θεατρικού έργου του Θανάση Τριαρίδη με τίτλο «Football» που ανεβαίνει από τις 30 Απριλίου και για έξι μόνο Τετάρτες στο θέατρο «Olvio».

Ο πρωταγωνιστής του έργου Σήφης Πολυζωίδης μιλάει στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ για τις τρεις παραστάσεις στις οποίες συμμετέχει αυτήν την περίοδο και εξηγεί για ποιόν λόγο τα τελευταία χρόνια επιλέγει να πρωταγωνιστεί σε έργα με έντονο πολιτικοκοινωνικό περιεχόμενο.

Ακόμα, ο αεικίνητος ηθοποιός μας μιλάει για τον κίνδυνο να εισβάλει η Τεχνητή Νοημοσύνη (και) στο θέατρο, ενώ εξηγεί για ποιόν λόγο δεν εντάσσεται σε κομματικές νόρμες και κανόνες, προτιμώντας την ελευθερία σκέψης και δράσης που του προσφέρει το θέατρο.

Συνέντευξη: Τάσος Μεργιάννης

Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Το «Football» χαρακτηρίζεται ως μια «σκληρή ματωμένη κωμωδία». Εσείς πώς θα την συστήνατε στο κοινό;

Δεν ξέρω αν θα άλλαζα αυτόν τον χαρακτηρισμό. Θεωρώ ότι είναι ακριβώς το κέντρο του έργου, γιατί το κείμενο μιλάει με πολύ χιούμορ για το αίμα που έχει χυθεί στους αιώνες που πέρασαν με αφορμή το ποδόσφαιρο. Και στο ποδόσφαιρο κυριαρχεί η βία. Κωμικοτραγική βία.

Το έργο αναλύει την ιστορία της ανθρωπότητας μέσα από την ιστορία του ποδοσφαίρου. Από την άποψη ότι «τα πάντα είναι πολιτική», είναι ένα πολιτικό έργο. Άλλωστε, έχω την αίσθηση ότι τα τελευταία χρόνια επιλέγετε να συμμετέχετε σε παραστάσεις που διαθέτουν μια έντονη πολιτική ματιά. Ποιος είναι ο λόγος;

Ίσως επειδή είναι κι αυτός ένας τρόπος να εκφράσω την ανησυχία μου για όσα συμβαίνουν γύρω μας, και όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά στον κόσμο ολόκληρο. Και επειδή όπως είπατε «τα πάντα είναι πολιτική», το θέατρο ιδανικά για μένα, πέρα από την ψυχαγωγία και την ιστορία που έχει να σου αφηγηθεί, πρέπει να βάζει και ερωτήματα, να σου δίνει ερεθίσματα, να σου προτείνει να σκεφτείς κάτι καινούργιο, κάτι που μπορεί και να σου αλλάξει τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα. Έστω και ένας θεατής να το νιώσει αυτό, σου δίνει την ικανοποίηση ότι άξιζε να το κάνεις.

Πολιτικό είναι και το άλλο έργο στο οποίο πρωταγωνιστείτε. Πρόκειται για το «New order» του Ισπανού Σέρτζι Πομπερμάγιερ. Ένα έργο ανατριχιαστικά επίκαιρο και στην Ελλάδα. Πριν από λίγο καιρό έγινε γνωστή η είδηση ότι ένας άνδρας που έχασε το σπίτι του σε πλειστηριασμό σκότωσε τον νέο ιδιοκτήτη. Τι συναισθήματα σας γεννούν τέτοιες ειδήσεις;

Διάφορα και αντιφατικά, όπως θλίψη, οργή, ανασφάλεια για το πού πηγαίνουμε και άλλα πολλά… Θα μπορούσα να απαντήσω με μια ατάκα από το Football: «Γενικά είμαι κατά της βίας, η βία είναι κτηνωδία δεν το συζητώ», αλλά για σκεφτείτε έναν 75χρονο που χάνει το σπίτι του, τη ζωή του, τα πάντα. Αυτό είναι ή δεν είναι βία; Υπάρχει κανένας από μας, που να είναι σίγουρος για το πώς θα αντιδρούσε αν ήταν στη θέση του;

Πολιτικοποιημένος γνωρίζω ότι είστε. Κομματικοποιημένος υπήρξατε ποτέ;

Στην εφηβεία μου είχα βρεθεί για κάποιους μήνες στην ΚΝΕ όπως όλοι της γενιάς μου. Από τότε όχι, ποτέ και πουθενά, νομίζω πως θα ένιωθα εγκλωβισμένος μέσα σε ένα κομματικό μηχανισμό.

Πιστεύω ότι με τον χαρακτήρα που έχω, η ένταξη κάπου θα μου στερούσε την ελευθερία να εκφράζω τη γνώμη μου χωρίς να χρειάζεται να σκεφτώ αν είναι σύμφωνη με την κομματική γραμμή.

Να επιστρέψουμε στο «Football»… Με ποιο τρόπο η συμμετοχή του κοινού είναι απαραίτητη για την εξέλιξη της παράστασης; Πώς σπάει ο λεγόμενος «τέταρτος τοίχος»;

Σ’ έναν μονόλογο σαν το «Football» δεν υπάρχει καθόλου τέταρτος τοίχος, ο ηθοποιός μιλάει απευθείας στο κοινό. Απλώς εδώ οι θεατές έχουν τη δυνατότητα να παρέμβουν κάθε στιγμή σε αυτά που λέω και κάνω, και μ’ αυτόν τον τρόπο να επηρεάσουν την εξέλιξη της παράστασης.

Η πάγια θέση του Θανάση Τριαρίδη είναι πως «οι παντοτινοί ένοχοι είμαστε εμείς οι θεατές» και πως «ήρθε η ώρα να πληρώσουμε κάποιο τίμημα». Ποια είναι η δική σας άποψη;

Αυτό το ερώτημα το βάζει όχι μόνο ο Τριαρίδης, αλλά και γενικότερα η Τέχνη σήμερα. Η ιδέα πως ο θεατής έχει ευθύνη για την κοινωνική αδικία, ίσως είναι αυστηρή, αλλά είναι πολύ ειλικρινής και ενδιαφέρουσα, γιατί θεωρεί πως η ανοχή και η αποδοχή όσων συμβαίνουν γύρω μας, είναι συνενοχή.

Και σε ένα βαθμό αυτό μας βασανίζει, αφού όταν είσαι παθητικός θεατής και δεν κάνεις κάτι για να αλλάξεις τα πράγματα, θα κουβαλάς πάντα ένα βάρος στη συνείδησή σου. Μπορεί όμως αυτό το βάρος να γίνει το πρώτο βήμα, όχι για «να πληρώσεις το τίμημα», αλλά για να αλλάξει κάτι μέσα σου, να δεις τη ζωή διαφορετικά, να βγεις απ’ την απάθεια της καθημερινότητας και τελικά να βγεις κερδισμένος.

Το θέατρο είναι για να θέτει ερωτήματα ή να για να δίνει τις απαντήσεις;

Το θέατρο είναι Τέχνη και η Τέχνη οφείλει να θέτει ερωτήματα, όχι να μας δίνει απαντήσεις. Δεν σου λέει τι είναι σωστό και τι λάθος αλλά σε φέρνει αντιμέτωπο με το ερώτημα τι σημαίνει σωστό και τι λάθος ή ακόμα και αν υπάρχει «σωστό» ή «λάθος».

 Πόσα από τα όνειρα και τις προσδοκίες που είχατε ως φοιτητής της δραματικής σχολής έχουν επιτευχθεί και πόσα έχουν ματαιωθεί;

Έγινα ηθοποιός γιατί μου άρεσε να αλλάζω χαρακτήρες πάνω στη σκηνή. Δεν είχα συγκεκριμένα όνειρα ή προσδοκίες, άρα νομίζω ότι καλά πήγε αυτό.

Ο Τριαρίδης μιλάει για τις «μνημονικοποιημένες εικόνες», δηλαδή «τις εικόνες που αποθηκεύονται στην ηλεκτρονική μνήμη των υπολογιστών και μπορούν να αναπαραχθούν επ’ άπειρον». Αυτό μου θυμίζει την Τεχνητή Νοημοσύνη. Φοβάστε για τις θέσεις εργασίας που μπορεί να χαθούν στο επάγγελμά σας από τη γιγάντωσή της;

Σίγουρα θα επηρεάσει κάποιες θέσεις εργασίας και σίγουρα θα δούμε κάποια στιγμή και ψηφιακούς ηθοποιούς στην τηλεόραση ή και στον κινηματογράφο, αλλά το θέατρο είναι δύσκολο να αναπαραχθεί από την Τεχνητή Νοημοσύνη. Σε μια παράσταση ο ηθοποιός είναι ζωντανός, έχει συναισθήματα, καταθέτει ψυχή, κάνει λάθη, δεν είναι ένα τέλειο ολόγραμμα και αυτή είναι η μαγεία του θεάτρου. Αυτή η μαγεία το έκανε να αντέξει τόσες χιλιάδες χρόνια και να αντιμετωπίσει στα ίσα κινηματογράφο, τηλεόραση, βίντεο, υπολογιστές και τώρα αλγόριθμους.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Προς το παρόν βρίσκομαι σε τρεις παραστάσεις: Μετά το Πάσχα θα συνεχιστεί η παράσταση «New Order» του Σέρτζι Πομπερμάγιερ στο θέατρο «Εν Αθήναις», που πήρε παράταση για όλο τον Μάιο. Από τις 25 Απριλίου ανεβαίνει ξανά μια άλλη παράσταση που έχω αγαπήσει πολύ, ο «Τόρνος», του Γιάννη Κεντρωτά, στο θέατρο Olvio. Και την Τετάρτη 30 Απριλίου αρχίζει το …ματς του «Football»!

Το γεγονός ότι βρίσκεστε σε τρεις διαφορετικές δουλειές έχει να κάνει με επαγγελματική ανασφάλεια ή αγάπη για το θέατρο;

Θα έλεγα το δεύτερο. Άλλωστε, οι δυο απ’ αυτές τις θεατρικές δουλειές («Football» και «Τόρνος») είναι επαναλήψεις, όχι καινούργια έργα.

Ποια ήταν η πιο πολύτιμη συμβουλή που σας έδωσαν σε αυτό το επάγγελμα;

«Να είσαι αληθινός». Απλό και πολύτιμο!

INFO

«New Order» του Σέρτζι Πομπερμάγιερ

Από 2 έως 25 Μαΐου κάθε Παρασκευή

στις 19:45 και Κυριακή στις 18:00,

για 8 παραστάσεις

στο Θέατρο Εν Αθήναις (Ιάκχου 19, Γκάζι).

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Συγγραφέας: Σέρτζι Πομπερμάγιερ

Μεταφράστρια: Μαρία Χατζηεμμανουήλ

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καρατζιάς

Πρωτότυπη μουσική σύνθεση / Ηχητικό τοπίο: Μάνος Αντωνιάδης

Σκηνικά: Μιχάλης Παπαδόπουλος

Κοστούμια: Αλεξάνδρα Σιάφκου, Αριστοτέλης Καρανάνος

Σχεδιασμός φωτισμών: Βαγγέλης Μούντριχας

Επιμέλεια κίνησης: Ναταλία Βαγενά

Αφίσα παράστασης : Γιάννης Κεντρωτάς

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δήμητρα Κολλά

Βοηθοί Ενδυματολόγου: Αγγελική Αναγνωστοπούλου, Αφροδίτη Ψυχούλη

Βοηθοί Φωτιστή: Αλέξανδρος Θεοφυλάκτου, Άννα Ρεμούνδου

Παραγωγή: ΤΕΑΜ VAULT ΑΜΚΕ

(Μάνος Αντωνιάδης – Δημήτρης Καρατζιάς)

Παίζουν: Ράνια Σχίζα, ΣΗΦΗΣ Πολυζωίδης,

Φώτης Λαζάρου, Έλενα Τυρέα

Προπώληση: more.com

ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: ΑΜΑΡΥΣΙΑ

INFO

«Τόρνος» του Γιάννη Κεντρωτά

Θέατρο Olvio

Ιερά Οδός 67 & Φαλαισίας 7,

τηλ. 210 34 14 118 (18:00-21:00)

Κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21.15 έως 31 Μαϊου

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο: Γιάννης Κεντρωτάς

Σκηνοθεσία: Μιχάλης Κοιλάκος

Σκηνικά: Άννα Σάπκα

Κοστούμια:

Ιφιγένεια Νταουντάκη

Κίνηση: Μαργαρίτα Τρίκκα

Φωτισμοί: Βασίλης Κλωτσοτήρας

Πρωτότυπη μουσική:

Βασίλης Τζαβάρας

Κατασκευή σκηνικού:

Νίκος Δεντάκης

Γραφιστικά / Σχεδιασμός αφίσας: Γιάννης Κεντρωτάς

Οργάνωση παραγωγής: Δήμητρα Ευθυμιοπούλου

Παραγωγή: 451F PERFORMING ARTS AMKE

Παίζουν (με σειρά εμφάνισης):

Σήφης Πολυζωΐδης, Τάνια Παλαιολόγου, Φοίβος Συμεωνίδης, Ελισσαίος Βλάχος

INFO

«Football» του Θανάση Τριαρίδη

Θέατρο Olvio

Ιερά Οδός 67 & Φαλαισίας 7, τηλ. 210 34 14 118 (18:00-21:00)

Από 30 Απριλίου έως 4 Ιουνίου για μόνο 6 Τετάρτες στις 21.15

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Ερμηνεύει: Σήφης ΠολυζωΙδης

Σκηνοθεσία – σκηνογραφία : Τριαντάφυλλος Δελής

Κίνηση: Πασχαλιά Ακριτίδου

Μουσική: Γιώργος Οικονόμου

Φωτισμός: Δημήτρης Κοκολινάκης

Προπώληση: more.com

ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: ΑΜΑΡΥΣΙΑ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΤΑΣΟΣ ΜΕΡΓΙΑΝΝΗΣ

Πόσοι είναι οι υπόχρεοι υποβολής δήλωσης καθαρισμού του οικοπέδου τους εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου σας για το 2025; Πόσες δηλώσεις έχουν υποβληθεί μέχρι σήμερα;

Οι υπόχρεοι υποβολής δήλωσης καθαρισμού οικοπέδων ήταν κατά την περσινή περίοδο 600 ιδιοκτήτες, που λόγω επικαιροποίησης των στοιχείων κατά την φετινή χρονιά θα ξεπεράσουν τους 700 ιδιοκτήτες. Ο Δήμος έχει στείλει ήδη περί τα 700 γραπτά μηνύματα (sms) σχετικά με το θέμα και γίνεται «ξεσκαρτάρισμα» με βάση το ΑΦΜ.

Πώς σχολιάζετε την κυβερνητική απόφαση για παράταση 45 ημερών στις υποβολές δήλωσης καθαρισμών;

Η απόφαση της κυβέρνησης για παράταση στην καταληκτική ημερομηνία καθαρισμών και αντίστοιχα δηλώσεων, είναι στην σωστή κατεύθυνση, καθότι διανύουμε περίοδο βροχοπτώσεων με ότι εξυπακούεται αυτό.

Πόσες φορές χρειάστηκε να προχωρήσετε σε αυτεπάγγελτους καθαρισμούς ιδιωτικών οικοπέδων την περσινή αντιπυρική περίοδο και πόσα πρόστιμα για ακαθάριστα οικόπεδα επιβάλλατε;

Κατά την περσινή περίοδο χρειάστηκε να προχωρήσουμε σε 143 αυτεπάγγελτους καθαρισμούς οικοπέδων και επιβλήθηκαν -για πρώτη φορά από καταβολής Καλλικρατικού Δήμου- πρόστιμα σε συνολικά 34 περιπτώσεις παρελθόντων ετών.

Σε ποιες ενέργειες έχει προχωρήσει ο Δήμος στο πλαίσιο της προληπτικής δράσης για την αντιπυρική περίοδο του 2025; .

Ο Δήμος κατά την φετινή χρονιά στα πλαίσια της προληπτικής δράσης για την αντιπυρική περίοδο, είναι σε διαδικασία ολοκλήρωσης της προετοιμασίας των 10 επιχειρησιακών οχημάτων που διαθέτει με τον αντίστοιχο εξοπλισμό τους, της συντήρησης των 2 πυροφυλακίων και της συντήρησης και πλήρωσης με νερό των 5 υδατοδεξαμενών ελικοπτέρων και των κλειστού τύπου υδατοδεξαμενών.
Επίσης και για φέτος 2 drones πυρασφάλειας θα βρίσκονται σε διαδικασία 24ωρης επιτήρησης.
Πάντα σε καθημερινή συνεργασία και υπό την εποπτεία του 12ου και 9ου Π.Σ, υλοποιούνται από την αρμόδια υπηρεσία όσα προβλέπονται από το σχέδιο ΙΟΛΑΟΣ 2 και αφορούν τον Δήμο.
Σύντομα θα υπάρξουν εξελίξεις σχετικά και με το Εθελοντικό Κλιμάκιο, το οποίο θα λειτουργήσει πλέον σε νέα βάση. Τον επόμενο μήνα θα έχουμε και την πρόσληψη του εποχικού προσωπικού, πεντάμηνης διάρκειας.
Επίσης υπάρχει όπως και την περσινή περίοδο, παρουσία μας σε όλες τις συσκέψεις για την αντιπυρική περίοδο με τους αρμόδιους φορείς, ενώ τις επόμενες ημέρες θα συγκληθεί το ΤΕΣΟΠΠ (Τοπικό Επιχειρησιακό Συντονιστικό Όργανο Πολιτικής Προστασίας) του Δήμου Πεντέλης προκειμένου να συζητηθούν θέματα πρόληψης και επιχειρησιακού συντονισμού που αφορούν την φετινή αντιπυρική περίοδο.

Τι φοβάστε και τι εύχεστε για την φετινή αντιπυρική περίοδο;

Η πυρκαγιά του Αυγούστου του 2024 σε συνδυασμό με την πυρκαγιά του 2022 έκαψαν το μεγαλύτερο μέρος του Πεντελικού όρους. Το εναπομείναν δάσος που αφορά την δυτική πλευρά και ουσιαστικά ανήκει διοικητικά στην Κηφισιά, είναι αυτό που εγκυμονεί πλέον τον μεγαλύτερο κίνδυνο.
Εξυπακούεται ότι τον ίδιο κίνδυνο εγκυμονούν και τα δάση εντός του οικιστικού ιστού, όπως η περιοχή του Αγίου Σύλλα και Προφήτη Ηλία στην Νέα Πεντέλη, το δάσος ΝΙΕΝ – Εξοχών Χοροφυλακής – Παπαδημητρίου, η περιοχή του ρέματος Αγίας Μαρίνας Μελισσίων, κλπ ,στα οποία επικεντρωνόμαστε τόσο ως προς τους καθαρισμούς, αλλά και την φύλαξή τους.
Η ευχή μου δεν μπορεί να είναι άλλη, από το να έχουμε μια περίοδο χωρίς την απώλεια ούτε ενός τετραγωνικού μέτρου δασικής έκτασης και σε αυτήν την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθούν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, αλλά και όλοι οι πολίτες, γιατί το Περιβάλλον δεν είναι υπόθεση ενός!

Λίγα 24ωρα  μετά την επανεκλογή του στην προεδρεία της Ένωσης Γονέων του Δήμου Πεντέλης, ο Κωνσταντίνος Χριστόπουλος σε συνέντευξή του στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ εξηγεί τι σηματοδοτεί η 4^η διαδοχική θητεία του.

Ακόμα, ο Κ. Χριστόπουλος σταχυολογεί τα σημαντικότερα προβλήματα του σχολικού κινήματος και εξηγεί τον λόγο για τον οποίο θεωρεί τον Δήμο Πεντέλης ως έναν Δήμο «εχθρικό για τα παιδιά» εγκαλώντας παράλληλα τις δυο τελευταίες δημοτικές Αρχές για υποχρηματοδότηση των σχολείων.

Τέλος, αναφέρεται στη μηνυτήρια αναφορά που κατάθεσε η Ένωση μετά την καταστροφική πυρκαγιά της 11^ης Αυγούστου η οποία , μεταξύ άλλων, άφησε πίσω της μια καμένη αίθουσα στο Κρυστάλλειο Δημοτικό Πεντέλης.

 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΤΑΣΟΣ ΜΕΡΓΙΑΝΝΗΣ

 Τι σηματοδοτεί για εσάς η επανεκλογή σας για 4η διαδοχική θητεία στη θέση του προέδρου του Δ.Σ. της Ένωσης Γονέων του Δήμου Πεντέλης;
Η επανεκλογή μου για 4η διαδοχική θητεία στη θέση του προέδρου του Δ.Σ. της Ένωσης Γονέων του Δήμου Πεντέλης αποτελεί για μένα μια σημαντική ψήφο εμπιστοσύνης από τους γονείς και την σχολική κοινότητα. Αυτή η αναγνώριση δεν αφορά μόνο το έργο που έχουμε επιτελέσει μέχρι σήμερα, αλλά και τις αξίες, τους στόχους και την αντίληψη που πρεσβεύουμε σχετικά με τον ρόλο μας ως εκπρόσωποι και Σύλλογοι Γονέων αναπόσπαστο κομμάτι της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Η επανεκλογή μου σηματοδοτεί:

– Εμπιστοσύνη και επιβράβευση της συλλογικής προσπάθειας και συνεργασίας. Το έργο που έχουμε αναπτύξει μαζί, οι δράσεις και οι πρωτοβουλίες μας, έχουν αποδώσει καρπούς και έχουν ενισχύσει τη σύνδεση μεταξύ γονέων, σχολείων και της τοπικής κοινωνίας.

– Αναγνώριση των στόχων και του οράματός μας για μια καλύτερη εκπαιδευτική εμπειρία για τα παιδιά μας. Προώθηση της ποιότητας της εκπαίδευσης, ενίσχυση του διαλόγου μεταξύ μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών, στήριξη των αναγκών όλων.

– Δέσμευση για βελτίωση και συνεχή εξέλιξη. Είμαι αποφασισμένος να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε σκληρά, ενώ παράλληλα ακούμε, κατανοούμε, προσαρμοζόμαστε και να αγωνιζόμαστε για τα συμφέροντα των παιδιών μας.

– Ανάγκη για ανεξαρτησία και υπεράσπιση ενάντια σε παρεμβάσεις και χειραγωγήσεις από πολιτικά και αυτοδιοικητικά συντηρητικά κέντρα (παρατάξεις, πολιτικά κόμματα κλπ), που παλιότερα είχαν πληγώσει το γονεϊκό κίνημα, ενώ ακόμη και τώρα προσπαθούν να επηρεάσουν και να «ελέγξουν» τις κατευθύνσεις και επιλογές της Ένωσης Γονέων. Η επίδραση για να είναι ωφέλιμη πρέπει να είναι αντίστροφη: Τα αιτήματα και τα συμφέροντα της γονεϊκής και σχολικής κοινότητας πρέπει να γίνονται αιτήματα, προτάσεις και διεκδικήσεις των αυτοδιοικητικών παρατάξεων και πολιτικών κομμάτων και όχι το ανάποδο.

 Ποιες είναι οι προτεραιότητές σας σε αυτήν την 4η θητεία σας;

Οι προτεραιότητές μου θα εστιάσουν σε τέσσερις βασικούς τομείς: την υλικοτεχνική υποδομή των σχολείων, την εκπροσώπηση και την ενδυνάμωση της φωνής και της συμμετοχής των μαθητών, την εκπαίδευση των γονέων σχετικά με τον ρόλο τους αλλά και τον ρόλο των Συλλόγων Γονέων και την προώθηση δράσεων εκπαίδευσης, πολιτισμού και αθλητισμού για όλα τα παιδιά.

Στο σύνολό τους, αυτές οι προτεραιότητες αποσκοπούν στη δημιουργία ενός καλύτερου εκπαιδευτικού και παιδαγωγικού περιβάλλοντος για τα παιδιά μας και στην ενδυνάμωση των μαθητών και γονέων ως ενεργών μελών της κοινότητας. Η πρόσκληση για συμμετοχή σε αυτήν την προσπάθεια μας αφορά όλους. Μαζί μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά!

Ποια είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα προς επίλυση στο σχολικό-γονεϊκό κίνημα στον Δήμo;

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το σχολικό-γονεϊκό κίνημα στον Δήμο Πεντέλης είναι σοβαρά και απαιτούν άμεση προσοχή και δράση. Ενδεικτικά:

– Έλλειψη 2ου Λυκείου ή/και ΕΠΑΛ στα Μελίσσια.

– Ανεπαρκής υλικοτεχνική υποστήριξη των σχολικών υποδομών.

– Κενά εκπαιδευτικών σε όλες τις βαθμίδες, ειδικά σε κρίσιμες ειδικότητες.

– Διαχρονική απαξίωση μαθητών και γονέων. Δεν υπάρχει ειλικρινής πρόθεση συνεργασίας από τον Δήμο. Δεν υπάρχει καν αντιδήμαρχος Παιδείας τα τελευταία 6 χρόνια.

– Έλλειψη διαθέσιμων αθλητικών χώρων και προγραμμάτων για παιδιά και εφήβους.

– Απουσία πολιτιστικών δράσεων για μικρούς και μεγάλους.

– Ελλιπής περιβαλλοντική ενημέρωση και εκπαίδευση.

Γενικότερα όμως, ο Δήμος Πεντέλης είναι δυστυχώς, ένας Δήμος εχθρικός για τα παιδιά.  Ένας Δήμος που καταργεί παιδικές χαρές, κλείνει Παιδικούς Σταθμούς, αρνείται να επισκευάσει καμένες αίθουσες, επιτηρεί με drone και κάμερες τα παιδιά όταν παίζουν στα προαύλια και στις παιδικές χαρές για να μην κάνουν …ζημιές! Ένας Δήμος που αντιμετωπίζει τα παιδιά ως πρόβλημα, ως θόρυβο, ως ασθένεια…»

Σε παλαιότερη συνομιλία μας, θυμάμαι ότι ζητούσατε την αύξηση των επιχορηγήσεων των Σχολικών Επιτροπών. Στην πορεία, αυτό όχι μόνο δεν έγινε, αλλά επήλθε και η κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών και το πέρασμα των αρμοδιοτήτων που αυτές είχαν στους Δήμους. Τι εικόνα έχετε από αυτήν την δομική αλλαγή στα σχολεία του Δήμου; Παρατηρούνται δυσλειτουργίες στην λειτουργία των δημόσιων σχολείων;

Η κατάργηση και αναδιοργάνωση των Σχολικών Επιτροπών ως ενσωματωμένες επιτροπές στο Δήμο, όπως και οι νέες «παγίες προκαταβολές» έφεραν διαδικαστικές δυσκολίες και δυσλειτουργίες που ταλαιπώρησαν όλους τους Δήμους στις αρχές της σχολικής χρονιάς. Τον δικό μας δυστυχώς περισσότερο. Φτάσαμε σχεδόν στο Πάσχα και ακόμα τα σχολεία δεν έχουν λάβει τις «παγίες», ενώ βασικές ανάγκες καλύπτονται με εξυπηρετήσεις, ρεφενέ μεταξύ δασκάλων, πατέντες, συμβάσεις και αναθέσεις που αναμένονται και γενικότερα με προχειρότητα και αυτοσχεδιασμούς.

Όμως σημαντικότερο από το οργανωτικό σκέλος είναι το διοικητικό – πολιτικό. Η βούληση δηλαδή να διατεθούν κονδύλια από τον Δήμο για τα σχολεία. Η νέα δημοτική Αρχή της κ. Κοσμοπούλου, με την δικαιολογία «δεν υπάρχουν λεφτά» (εξαιτίας υποτίθεται της προηγούμενης), συνεχίζει να υποχρηματοδοτεί τα σχολεία όπως και η προηγούμενη δημοτική Αρχή της κ. Κεχαγιά, με αποτέλεσμα μεγάλες ελλείψεις σε βοηθητικό προσωπικό και υλικοτεχνικές εργασίες και εξοπλισμό.

Πέρα από την κρατική χρηματοδότηση, ο Δήμος Πεντέλης διέθετε πάντα κονδύλια από τον προϋπολογισμό του στις σχολικές επιτροπές για τα σχολεία. Στη θητεία της κ. Κεχαγιά (2019-2023) αυτά μειώθηκαν από 220.000 ευρώ τον χρόνο σε μόλις 50.000 ευρώ, ενώ στη τρέχουσα θητεία (2024- ) της κ. Κοσμοπούλου έχουν μειωθεί ακόμα περισσότερο!

Την ίδια στιγμή, ο προϋπολογισμός του Δήμου, τα τελευταία 5 χρόνια, χρηματοδοτεί το έλλειμα του τομέα καθαριότητας (δημοτικά τέλη που οφείλουν κανονικά να είναι ισοσκελισμένα) με περισσότερα από 300.000 ευρώ τον χρόνο, μεγάλο μέρος των οποίων, ή και όλα, θα μπορούσαν να κατευθυνθούν στις ανάγκες των σχολείων. Θα μπορούσε δηλαδή κάποιος να πει ότι τα τελευταία χρόνια στο Δήμο Πεντέλης τα χρήματα αντί για τα σχολεία πηγαίνουν στα σκουπίδια!  Ή αλλιώς: Σχολεία για τα Μπάζα!!

Στο χέρι μας λοιπόν είναι να αναδείξουμε και να πιέσουμε, ώστε οι εξαγγελίες και τα «όμορφα τα λόγια τα μεγάλα» ότι τα παιδιά μας είναι πρώτη προτεραιότητα, να μην παραμένουν ρητορικά σχήματα, αλλά σταδιακά έστω, να γίνουν πράξη.

Αντιμετωπίζω λοιπόν την επανεκλογή μου, εκτός από επιβράβευση, και ως ευθύνη που αναλαμβάνω με σοβαρότητα και αφοσίωση, να συνεχίσουμε να δουλεύουμε με πάθος και να αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας, με τη στήριξη όλων.  Ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη!

«Να αποδοθούν ευθύνες για την πυρκαγιά του Αυγούστου»

Στις 25 Νοεμβρίου 2024, η Ένωση Γονέων του Δήμου Πεντέλης είχε υποβάλει μηνυτήρια αναφορά κατά παντός υπευθύνου, για τις καταστροφές που προκάλεσε η πυρκαγιά της 11^ης Αυγούστου. Μάλιστα, πρόσφατα (26/3/25) κληθήκατε να δώσετε μαρτυρική κατάθεση στο 7ο Ειδικό Προανακριτικό Τμήμα του Πρωτοδικείου Αθηνών, σχετικά με την εν λόγω μηνυτήρια αναφορά. Σε τι αποσκοπεί αυτή η -ομολογουμένως ασυνήθιστη- κίνηση της Ένωσης Γονέων; Με άλλα λόγια, τι ζητάτε όσον αφορά το νομικό σκέλος ως Ένωση;

Στην πυρκαγιά του Αυγούστου 2024 στην Πεντέλη, κάηκαν άνθρωποι, σπίτια, δάσος,  υποδομές και σχολεία. Τα σχολεία των παιδιών μας. Το περιβάλλον και οι υποδομές για όλους μας και πρωτίστως για τα παιδιά μας. Δεν μπορεί να μην φταίει κανένας. Δεν μπορεί να μην έχει κανείς την ευθύνη. Εμείς οι γονείς δεν είμαστε δικαστές. Είμαστε όμως μηνυτές.  Ζητάμε να διερευνηθούν από τους ειδικούς ευθύνες, πράξεις και παραλείψεις προσώπων, φορέων και υπηρεσιών προς πάσα κατεύθυνση. Ζητάμε να αποδοθούν ευθύνες. Ζητάμε Δικαιοσύνη. Για εμάς και κυρίως για τα παιδιά μας.