Μικρά παιδιά, πρόσφυγες, μετανάστες, άστεγοι και πολλοί άλλοι ” φίλοι του Φραγκίσκου” άφησαν ένα άσπρο λουλούδι, μέσα στον ναό. Κοντά στον τάφο του «πάπα των φτωχών», βρίσκεται η βυζαντινή εικόνα της Παναγίας, μπροστά στην οποία συνήθιζε να προσεύχεται ο εκλιπών ποντίφικας.

Πλήθος κόσμου προσευχήθηκε στο ιστορικό κέντρο της Ρώμης, κατά μήκος της διαδρομής έξι χιλιομέτρων που κάλυψε η νεκρική πομπή. Μεγάλη η συγκίνηση, με προσευχές και παρατεταμένα χειροκροτήματα.

Αύριο οι καρδινάλιοι θα μεταβούν στην Σάντα Μαρία Ματζόρε για να προσκυνήσουν και από τη Δευτέρα ο ναός θα ανοίξει τις πύλες του στους πιστούς.

Η κηδεία του ποντίφικα

Η νεκρώσιμη τελετή διήρκεσε δύο ώρες και ένα τέταρτο. Οι καμπάνες ηχούν πένθιμα στο Βατικανό και μόλις ξεκίνησε η πομπή, η οποία θα μεταφέρει το φέρετρο του εκλιπόντος Αργεντινού ποντίφικα στη Βασιλική της Σάντα Μαρία Ματζόρε. Κατά μήκος του δρόμου, βρέθηκε μεγάλος αριθμός πιστών, που θέλησε να πει το δικό του, τελευταίο «αντίο» πάπα Φραγκίσκο.

Σύμφωνα με την αίθουσα Τύπου του Βατικανού, στην κηδεία του Φραγκίσκου συμμετείχαν, συνολικά, πάνω από 250.000 άνθρωποι.

Δεκάδες διεθνείς ηγέτες βρέθηκαν στην πλατεία του Αγίου Πέτρου. Στις 10:10 τοπική ώρα άρχισε η κηδεία του πάπα Φραγκίσκου, σε μια κατάμεστη πλατεία του Αγίου Πέτρου.

Στις θέσεις των επισήμων βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο Γάλλος πρόεδρος Εμάνουελ Μακρόν, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο «Αδελφός εν Χριστώ» του εκλιπόντα ποντίφικα, κάθισε, βάσει του πρωτόκολλου του Βατικανού, πολύ κοντά στο φέρετρο.

Στην νεκρώσιμη ακολουθία χοροστάτησε ο Τζοβάνι Μπατίστα Ρε, ο μεγαλύτερος σε ηλικία από όλους τους καρδινάλιους, με απλούστερο και πιο σύντομο τελετουργικό σε σχέση με το παρελθόν, σύμφωνα με τις επιθυμίες του ποντίφικα.

«Ευχαριστώ όλους τους διεθνείς ηγέτες που δείχνουν την αγάπη τους στον πάπα», υπογράμμισε ο καρδινάλιος Τζοβάνι Μπατίστα Ρε, στην πλατεία του Αγίου Πέτρου.

«Το έργο του εκλιπόντα ποντίφικα άγγιξε καρδιές και τις σκέψεις μας. Η τελευταία εικόνα που θα μείνει στην καρδιά μας είναι αυτή του Πάσχα, όταν ευλόγησε τους πιστούς και χαιρέτησε το πλήθος από το τζιπ πάπα μομπάιλ, παρά τα προβλήματα υγείας του. Ακολούθησε το παράδειγμα του Καλού Ποιμένα, ο οποίος αγάπησε τόσο το ποίμνιό του, που του αφιέρωσε την ζωή του», πρόσθεσε ο καρδινάλιος.

Όπως τόνισε ο Τζοβάνι Μπατίστα Ρε, «ο Φραγκίσκος θέλησε να σταθεί στο πλευρό όλων, ιδίως όσων βρίσκονται σε δυσκολία, ξοδεύοντας όλη του την ενέργεια στους φτωχούς και ξεχασμένους. Ήταν γεμάτος ανθρωπιά και απευθύνθηκε και σε όσους είναι μακριά από την Εκκλησία». Διότι «για τον εκλιπόντα ποντίφικα, η Εκκλησία πρέπει να διατηρεί διαρκώς τις πύλες της ανοικτές προς όλους».

Ο μεγαλύτερος σε ηλικία καρδινάλιος αναφέρθηκε με έμφαση στο πρώτο ταξίδι του πάπα, μετά την εκλογή του, στο νησί της Λαμπεντούζα «και στη συνέχεια στην επίσκεψή του στην Λέσβο, μαζί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο».

Με γνώμονα, πάντα, την αλληλεγγύη και τη βοήθεια προς μετανάστες και πρόσφυγες, διότι, όπως έλεγε ο Φραγκίσκος, «ανήκουμε όλοι στην ίδια ανθρώπινη οικογένεια και κανείς δεν σώζεται μόνος του».

«Ο Φραγκίσκος ζητούσε πάντα ειρήνη, καλώντας σε μια έντιμη διαπραγμάτευση, διότι ο πόλεμος αποτελεί μόνο θάνατο και καταστροφή, αποτελεί πάντα μια ήττα», τόνισε τέλος ο Ιταλός γηραιός καρδινάλιος.

Εκτός από τον επικήδειο, που εκφώνησε ο καρδινάλιος Τζοβάνι Μπατίστα Ρε, προσευχές και στοχασμοί εκφωνήθηκαν στα γαλλικά, αραβικά, γερμανικά, πολωνικά και κινέζικα.

Αναγνώσθηκαν, επίσης αποσπάσματα από τις Πράξεις των Αποστόλων και από το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο.

Οι πιστοί χειροκρότησαν και συγκινήθηκαν, ιδίως, κατά τις αναφορές του καρδινάλιου Ρε, στην ανθρωπιά, στην απλότητα, στην ουσιαστική προσφορά του Φραγκίσκου ως Αγίου Πατέρα των Καθολικών.

Εψάλη το Χριστός Ανέστη

Το Χριστός Ανέστη εψάλη στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, λίγο πριν ολοκληρωθεί η κηδεία του πάπα Φραγκίσκου.

Φέτος το Πάσχα Καθολικών και Ορθοδόξων συνέπεσε, αλλά αυτό ήταν και μια ένδειξη και αναφορά στην επιθυμία του Φραγκίσκου για κοινό εορτασμό του Πάσχα.

Πηγή: Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Πηγή φωτογραφιών: Vatican Media

«Αυτές τις ώρες, η σκέψη μας στρέφεται στο ανά τον κόσμο ποίμνιο του Βατικανού. Ιδιαίτερα, μάλιστα, στην ελληνική κοινότητα των Καθολικών προς την οποία εκφράζω τα πιο ειλικρινή μου συλλυπητήρια. Μακάρι η παρακαταθήκη της συνεννόησης και της αγάπης που αφήνει ο πάπας Φραγκίσκος να βρει την καλύτερη συνέχεια», κατέληξε στο μήνυμά του ο πρωθυπουργός.

Την είδηση γνωστοποίησε με ανακοίνωσή του το Βατικανό.

Ο καρδινάλιος Γιόζεφ Φάρελ, προσωρινός διοικητής του Βατικανού, ανακοίνωσε επίσημα τον θάνατο του πάπα Φραγκίσκου με την ακόλουθη γραπτή δήλωση:

«Αγαπητές αδελφές και αδελφοί, με βαθύ πόνο πρέπει να ανακοινώσω τον θάνατο του Αγίου Πατέρα μας Φραγκίσκου. Στις 7:35 σήμερα το πρωί, ο επίσκοπος της Ρώμης Φραγκίσκος επέστρεψε στον Οίκο του Πατρός. Το σύνολο της ζωής του αφιερώθηκε στην υπηρεσία προς τον Κύριο και την Εκκλησία του.

«Μας δίδαξε να ζούμε τις αξίες του Ευαγγελίου με πίστη, θάρρος και οικουμενική αγάπη. Ειδικά υπέρ των φτωχότερων και περιθωριοποιημένων. Με απεριόριστη ευγνωμοσύνη για το παράδειγμά του, πραγματικού μαθητή του Κυρίου Ιησού, παραδίδουμε την ψυχή του Πάπα Φραγκίσκου στην πλήρη ελέους αγάπη του Θεού»

O πάπας Φραγκίσκος είχε πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο Αγκοστίνο Τζεμέλι της Ρώμη πριν από τέσσερις εβδομάδες. Η κατάσταση της υγείας του ήταν βεβαρημένη και είχε εισαχθεί σ’ αυτή την καθολική πολυκλινική (όπου παρέμεινε επί 38 ημέρες) εξαιτίας διπλής πνευμονίας και πολυμικροβιακής λοίμωξης.

Μετά την επιστροφή του στο Βατικανό, στις 23 Μαρτίου, ο Φραγκίσκος έκανε καθημερινές ασκήσεις για την αναπνοή, την ανάκτηση κινητικής ικανότητας, όπως και για την εκφορά του λόγου. Οι γιατροί ήταν αισιόδοξοι, αλλά του είχαν συστήσει δυο μήνες ανάρρωσης.

Ο Αργεντινός πάπας, κατά τον τελευταίο μήνα παραμονής του στο Βατικανό, είχε σύντομη συνάντηση με το βασιλικό ζεύγος της Βρετανίας και χθες, Κυριακή του Πάσχα, με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς.

Ο Φραγκίσκος θέλησε παράλληλα να επιθεωρήσει τα έργα συντήρησης στο εσωτερικό του Αγίου Πέτρου, να μεταβεί στην καθολική βασιλική εκκλησία Σάντα Μαρία Ματζιόρε, αφιερωμένη στην Παρθένο, ενώ την Μεγάλη Πέμπτη είχε συναντηθεί με εβδομήντα φυλακισμένους στο σωφρονιστικό ίδρυμα της Ρώμης Ρετζίνα Τσέλι.

Κατά την λήξη της χθεσινής λειτουργίας στον Αγιο Πέτρο, ο Φραγκίσκος ευλόγησε τους πιστούς από τον εξώστη της εκκλησίας, ευχήθηκε καλό Πάσχα και στην συνέχεια έκανε τον γύρο της πλατείας με το ανοικτό τζιπ του, το Papamobile. Πολλοί πιστοί και σχολιαστές είχαν όμως προσέξει ότι ο «πάπας των φτωχών» ήταν πολύ αδύναμος και καταβεβλημένος.

Ποιος ήταν ο πάπας Φραγκίσκος

O Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, o πρώτος πάπας προερχόμενος από την Λατινική Αμερική, ο θάνατος του οποίου ανακοινώθηκε σήμερα από το Βατικανό, είχε γεννηθεί στις 17 Δεκεμβρίου του 1936 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Η οικογένειά του καταγόταν από το Πεδεμόντιο της βόρειας Ιταλίας: λογιστής στους αργεντίνικους σιδηρόδρομους ο πατέρας του, νοικοκυρά η μητέρα του.

Αφού πρώτα πήρε απολυτήριο τεχνικού λυκείου, αποφάσισε να μπει σε καθολική ιερατική σχολή. Στην συνέχεια έγινε μέλος του τάγματος των Ιησουιτών και σπούδασε φιλοσοφία. Το 1965 άρχισε να διδάσκει λογοτεχνία και ψυχολογία στο καθολικό κολέγιο του Σάντα Φε και, μετά από ένα χρόνο, σε θρησκευτικό ίδρυμα του Μπουένος Άιρες. Το 1969 χειροτονήθηκε ιερέας και έπειτα από ένα χρόνο ολοκλήρωσε και τις σπουδές του στην θεολογία.

Επί δεκαπέντε χρόνια δίδαξε σε καθολικά πανεπιστημιακά ιδρύματα, ενώ το 1986 μετέβη στην Γερμανία, όπου ολοκλήρωσε το διδακτορικό του. Το 1992 ορίσθηκε από τον πάπα Ιωάννη Παύλο Β’, επίσκοπος της πόλης Άουκα και αναπληρωτής επίσκοπος του Μπουένος Άιρες. Στις 28 Φεβρουαρίου του 1992, επελέγη ως αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες και ολόκληρης της Αργεντινής.

Το 2001 ο Ιωάννης Παύλος ο Β’ τον όρισε καρδινάλιο και τον Απρίλιο του 2005 συμμετείχε στην εκλογή του πάπα Βενέδικτου από το Κονκλάβιο.

Ως αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες, έδωσε έμφαση στην στήριξη των φτωχότερων πολιτών, στην διάδοση του λόγου του Θεού σε κάθε γωνιά της πόλης, στο να παραμείνουν «πάντα ανοικτές» οι πύλες όλων των εκκλησιών και στην στενή συνεργασία κληρικών και λαϊκών.

Ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο εξελέγη πάπας στις 13 Μαρτίου του 2013. Αποφάσισε να επιλέξει το όνομα Φραγκίσκος -δίνοντας έμφαση, κυρίως, στον τίτλο του επισκόπου Ρώμης- και να φορέσει σιδερένιο και όχι χρυσό σταυρό. «Tα αδέλφια μου, οι καρδινάλιοι, για να διαλέξουν τον νέο πάπα, έφτασαν μέχρι την άλλη άκρη του κόσμου», είπε στον πρώτο χαιρετισμό του προς τους πιστούς.

Σύμφωνα με όλους τους αναλυτές, αλλά και με τις καρδιές εκατομμυρίων πιστών, ήταν «ο πάπας των φτωχών», ο Άγιος Πατέρας των Καθολικών που έδωσε έμφαση στην βοήθεια και στην αλληλεγγύη προς τους μετανάστες, τους «τελευταίους» και τους ξεχασμένους. Έδωσε εντολή στις αρχές του Βατικανού να αφήνουν τους άστεγους να κοιμούνται στους δρόμους γύρω από τον Άγιο Πέτρο, αλλά και μέσα στην Πλατεία της βασιλικής εκκλησίας. «Ποιος είμαι εγώ για να κρίνω έναν ομοφυλόφιλο, όταν ο ίδιος αναζητά τον δρόμο του Θεού;», ήταν η απάντηση που έδωσε σε δημοσιογράφο, επιστρέφοντας αεροπορικά από ένα από τα πρώτα ταξίδια του ως ποντίφικα.

Με αναφορά στον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και στην ανθρωπιστική κρίση στην Γάζα, ο Φραγκίσκος επανέλαβε αμέτρητες φορές ότι «ο πόλεμος αποτελεί πάντα ήττα και κανείς δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνά». Μια ημέρα μετά την έναρξη της ρωσικής επίθεσης κατά της Ουκρανίας, ο Αργεντινός πάπας πήγε πεζός στην πρεσβεία της Ρωσίας παρά το Βατικανό για να ζητήσει με έμφαση από τον διπλωματικό εκπρόσωπο της Μόσχας να σιγήσουν τα όπλα.

Η σχέση του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο ήταν στενότατη. Τον προσκάλεσε και τον είχε στο πλευρό του σε όλες τις πρωτοβουλίες διαθρησκειακού διαλόγου, αποκαλώντας τον «αγαπητό αδελφό». Εμπνεύστηκε από το έργο του Οικουμενικού Πατριάρχη για την Εγκύκλιο υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος «Laudato sii» και ετοιμαζόταν να τον συναντήσει, τον ερχόμενο Μάιο, στην Μικρά Ασία για τα 1.700 χρόνια από την Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας. Βαθιά του επιθυμία, όπως και του Προκαθήμενου της Ορθοδοξίας, ήταν να επιστρέψουν σύντομα οι δυο Εκκλησίες σε μόνιμο, κοινό εορτασμό του Πάσχα.

Δεν έλειψαν οι συγκρούσεις και οι επικριτές, εκείνοι που κατηγόρησαν τον λατινοαμερικανό πάπα, ότι δεν έδωσε το αναγκαίο βάρος στην ιεραρχία και στην τελετουργία, ότι μιλούσε μια γλώσσα υπερβολικά απλή η οποία θύμιζε, πολλές φορές, απλό ιερέα και όχι τον θρησκευτικό ταγό άνω του ενός δισεκατομμυρίου πιστών. Αυτή, όμως, ήταν η πραγματική δύναμη του Φραγκίσκου: η αναφορά στην ουσία του χριστιανικού μηνύματος, η επίγνωση ότι ένας καλός πιστός και άνθρωπος κρίνεται, πρώτα απ’ όλα, από την καθημερινή ζωή και τα έργα του. Μια στροφή προς μια αυθόρμητη, βαθιά ανθρωπιά, η οποία πολύ δύσκολα θα μπορέσει να ξεχαστεί τα επόμενα χρόνια από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Πηγή: Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων