Ο πόλεμος Ισραήλ – Ιράν και το ενδεχόμενο γενίκευσης των συγκρούσεων ιδιαίτερα εφόσον υπάρξει άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ είναι λογικό να προκαλεί ανησυχία και εγρήγορση και στη γειτονιά μας. Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να εμπλακεί σε πολεμικές επιχειρήσεις με οποιοδήποτε τρόπο και πως η διπλωματία είναι αυτή που μπορεί να οδηγήσει σε λύση και παύση των εχθροπραξιών, ωστόσο η χώρα μας παραμένει σταθερή στο πλευρό του Ισραήλ στη συγκεκριμένη διαμάχη, όπως έπραξε και με τη σύγκρουση Ισραήλ – Χαμάς. Και ο φόβος σ’ αυτή την περίπτωση δεν είναι ασφαλώς τα πιθανά άμεσα αντίποινα από το Ιράν, αλλά η εμπλοκή της Τουρκίας, η οποία, επιδιώκοντας σταθερά τη δημιουργία ενός ισλαμικού μετώπου, αντιτάσσεται στο Ισραήλ και υποστηρίζει την Τεχεράνη, ενώ είναι ξεκάθαρο το τελευταίο διάστημα και η αντίθεσή της με την Αθήνα που αφήνει πίσω της οριστικά τη λεγόμενη περίοδο των «ήρεμων νερών».

Οι συζητήσεις για δημιουργία ενός μετώπου της Κεντροαριστεράς ή ευρύτερα της αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση δεν έπαυσαν ποτέ, παρά τις διαφορές και τις επιμέρους αντιθέσεις. Ίσως λοιπόν η κοινή επιστολή που απέστειλαν οι αρχηγοί ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ στον πρωθυπουργό και τον ΥΠΕΞ για την ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα να είναι μια κίνηση που (εξ)υπηρετεί αυτόν τον σκοπό. Μπορεί όμως και όχι, καθώς το ΠΑΣΟΚ δεν συμμετείχε σ’ αυτή την πρωτοβουλία και μάλιστα έγινε και αρκετή συζήτηση στο εσωτερικό του για τους λόγους για τους οποίους ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν συνυπέγραψε τη συγκεκριμένη επιστολή. Πόσω μάλλον ενώ είχε προηγηθεί αντίστοιχη πρωτοβουλία του Χάρη Δούκα με ψήφισμα στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας…