Με κυρώσεις προς τους πρυτάνεις που δεν κατορθώνουν να επιβάλλουν την τάξη στα πανεπιστημιακά ιδρύματα που διοικούν, προσπαθεί η κυβέρνηση να λύσει το ζήτημα της ανομίας που συχνά επικρατεί σ’ αυτά. Αυτό ήταν το μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη στη συνάντησή του με τους πρυτάνεις, όπου άκουσε και την άλλη πλευρά: ότι δεν μπορεί δηλαδή η κυβέρνηση να μεταθέσει τις δικές της ευθύνες. Αναμένεται έτσι σύντομα η αναθεώρηση του σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

Φέτος η προθεσμία υποβολής της δήλωσης καθαρισμού από τους υπόχρεους λήγει στις 15 Ιουνίου, ενώ το ύψος του διοικητικού προστίμου περί μη υποβολής δήλωσης ανέρχεται σε 1.000 ευρώ.

Σε περίπτωση μη καθαρισμού ή ψευδούς δήλωσης, ή μη υποβολή δήλωσης – ακόμη και στην περίπτωση καθαρού οικοπέδου – επιβάλλονται οι προβλεπόμενες κυρώσεις, καθαρίζεται αυτεπάγγελτα ο χώρος με δαπάνη του ιδιοκτήτη, ενώ ενημερώνονται οι αρμόδιες αρχές.

Όπως έγινε γνωστό από το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, η ΚΥΑ καθορίζει τη διαδικασία επιβολής, βεβαίωσης και είσπραξης διοικητικού προστίμου, στις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με την υποχρέωση υποβολής δηλώσεων καθαρισμού στην ψηφιακή πλατφόρμα https://akatharista.apps.gov.gr. Σκοπός είναι η ορθή και αποτελεσματική εφαρμογή των διατάξεων περί του Μητρώου Τήρησης Μέτρων Προληπτικής Πυροπροστασίας Ιδιοκτησιών του υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας.
Η διαδικασία διενέργειας ελέγχων από τους δήμους προβλέπει ότι κάθε δήμος πραγματοποιεί δειγματοληπτικούς ελέγχους που αντιστοιχούν τουλάχιστον στο 5% επί του συνολικού αριθμού των δηλώσεων εντός των διοικητικών τους ορίων.

Το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας σημειώνει ότι «η τήρηση των προβλεπόμενων μέτρων δεν αποτελεί μόνο νομική υποχρέωση, αλλά και πράξη ευθύνης για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, της περιουσίας και του φυσικού περιβάλλοντος».

Aντέχει ή όχι η κοινωνία την άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο; Ένα θέμα που ήταν ταμπού για αρκετές κυβερνήσεις και για αρκετά χρόνια ανοίγει τώρα από τη σημερινή κυβέρνηση εν όψει της (μελλοντικής) συνταγματικής αναθεώρησης, δια στόματος μάλιστα του ίδιου του πρωθυπουργού.

Για να φτάσουμε ωστόσο σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει πρώτα να περάσουμε από πολλά στάδια και το πρώτο είναι να εξασφαλίσει η κυβέρνηση τη συναίνεση που απαιτείται από την αντιπολίτευση για να υπάρξει η σχετική τροποποίηση στο άρθρο 103 του Συντάγματος – κάτι που φαντάζει δύσκολο έως αδύνατο, τουλάχιστον αν κρίνουμε από τις πρώτες αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Η αλήθεια πάντως είναι ότι έχουν αλλάξει αρκετά πράγματα σε σχέση με το παρελθόν και αυτό είναι που προφανώς επιχειρεί να εκμεταλλευτεί η κυβέρνηση, η οποία επιπλέον έχει ν’ αντιμετωπίσει τις ισχυρές αντιστάσεις συγκεκριμένων ομάδων στο Δημόσιο σε ό,τι αφορά την εφαρμογή της αξιολόγησης. Όπως και με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ή το πανεπιστημιακό άσυλο, στα πρώιμα μεταπολιτευτικά χρόνια υπήρχε έντονος προβληματισμός και φόβος για συγκεκριμένα μέτρα, με αποτέλεσμα ρυθμίσεις όπως η μονιμότητα στο Δημόσιο να είναι απαραίτητα για να υπάρχει η ελάχιστη δυνατή ασφάλεια. Πενήντα ένα χρόνια μετά, οι συνθήκες είναι εντελώς διαφορετικές και η πολιτική κουλτούρα διαφορετική ή τουλάχιστον αυτό θεωρεί η κυβέρνηση στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο, μέχρι αποδείξεως του εναντίου.

Ωστόσο ακόμη και στην περίπτωση που η μονιμότητα αρθεί πλήρως, τότε θα πρέπει να εξασφαλιστεί πως η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων θα είναι πραγματικά αντικειμενική και πως θα υπάρχουν και τότε οι απαραίτητες ασφαλιστικές δικλείδες για να μη γίνονται μαζικές απολύσεις π.χ. σε περίπτωση αλλαγής της κυβέρνησης. Το βέβαιο είναι πως η συζήτηση μόλις άνοιξε και θα κρατήσει καιρό, όπως και ότι θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον ως προς τις προτάσεις που θα κατατεθούν.

Σχεδόν δύο μήνες μετά τις εκλογές, η Γερμανία είναι έτοιμη ν’ αποκτήσει κυβέρνηση συνεργασίας «μεγάλου συνασπισμού» ανάμεσα στους Χριστιανοδημοκράτες του Φρίντριχ Μερτς και τους Σοσιαλδημοκράτες. Τα «παζάρια» βέβαια για τα υπουργεία συνεχίζονται έως την τελευταία στιγμή και θα είναι εκείνα που θα καθορίσουν την οριστική συμφωνία, την ώρα ωστόσο που οι δημοσκοπήσεις προκαλούν αίσθηση, καθώς το ακροδεξιό AfD έχει πάρει «κεφάλι». Μια εξέλιξη αναμενόμενη μεν ύστερα και από το εκλογικό αποτέλεσμα και την άνοδο των ακροδεξιών στη δεύτερη θέση, αλλά σε κάθε περίπτωση προκαλεί προβληματισμό για το τι μέλλει γενέσθαι στο πολιτικό σκηνικό της Γερμανίας και της Ευρώπης γενικότερα.