Επιπλέον, η παράταξη αποδοκίμασε την κυβέρνηση Μητσοτάκη και την στάση στήριξης της προς το Ισραήλ, δηλώνοντας «Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, πραγματικό μαντρόσκυλο του κράτους τρομοκράτη του Ισραήλ, αλλά και των ΗΠΑ, ακολουθεί στάση απόλυτης στήριξης της επικίνδυνους για την ανθρωπότητα πολεμικούς σχεδιασμούς».

Η ανακοίνωση της παράταξης «Λαϊκή Ενότητα – Ανυπότακτη Αριστερά»:

«Η επίθεση των ΗΠΑ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν είναι επικίνδυνη κλιμάκωση του πολέμου, συνιστά κατάφωρη παραβίαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και ανοίγει τον ασκό του Αιόλου.

Μετά την απαράδεκτη, απρόκλητη επίθεση του κράτους τρομοκράτη του Ισραήλ στο Ιράν, σε συνέχεια της γενοκτονικής πολιτικής στην Παλαιστίνη, που έβαλε φωτιά στην ευρύτερη περιοχή, η ιμπεριαλιστική δύση δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο, με την άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο. Οι ΗΠΑ δεν αρκέστηκαν στην έμμεση συμμετοχή, με την τεράστια οικονομική στήριξη στο εγκληματικό καθεστώς Νετανιάχου, τη συμμετοχή στα εγκλήματα πολέμου της ανθρωπιστικής βοήθειας – παγίδας στην Παλαιστίνη, τη στρατιωτική υποστήριξη του κράτους τρομοκράτη, αλλά προχώρησαν σε άμεση εμπλοκή, βομβαρδίζοντας της τρεις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.

Η επίθεση των ΗΠΑ ρίχνει ακόμα περισσότερο φως της πραγματικές αιτίες της γενίκευσης των πολεμικών συγκρούσεων, αλλά και του οικονομικού πολέμου. Για πρώτη φορά μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, οι ΗΠΑ και το δυτικό ιμπεριαλιστικό μπλοκ του οποίου ηγούνται, αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο της ανάδυσης της πόλου αμφισβήτησης της κυριαρχίας της. Για να ανακόψουν αυτή την πιθανότητα, προχωρούν στην κλιμάκωση των συγκρούσεων. Η περικύκλωση της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ, η εμπλοκή στον πόλεμο στην Ουκρανία, η ηθική, οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και της επιθέσεις στον Λίβανο και στην Υεμένη, οι εξελίξεις στη Συρία, είναι τμήμα της στρατηγικής των ΗΠΑ να παραμείνουν κυρίαρχες στον ιμπεριαλιστικό καταμερισμό, να αντιμετωπίσουν την ανάδυση της Κίνας ως δυνητικού ανταγωνιστή και πόλου αμφισβήτησης της παγκόσμιας ηγεμονίας της.

Οι ΗΠΑ συνεχίζουν και κλιμακώνουν μια μακρά ιστορία που μετρά πάνω από 70 ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, που περιλαμβάνουν ανοιχτούς πολέμους, πραξικοπήματα, ανατροπές καθεστώτων με δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς και εκτοπισμένους. Για την νομιμοποίηση της επίθεσης, η υποκρισία περισσεύει. Για άλλη μια φορά, βλέπουμε το χιλιοπαιγμένο έργο της στόχευσης πυρηνικών όπλων που βρίσκονται προ των πυλών, την ίδια ώρα που, ακόμα και τμήματα του πυρήνα του αμερικανικού κρατικού μηχανισμού διαψεύδουν αυτό το αφήγημα.

Από κοντά και η ΕΕ, που, όχι μόνο συντάσσεται με την κλιμάκωση των πολεμικών συγκρούσεων, όχι μόνο στηρίζει ευθέως με ακραία ρητορική το κράτος τρομοκράτη του Ισραήλ, αλλά επιδιώκει να μετατραπεί ταχύτατα σε πολεμική ένωση, υπερθεματίζοντας σε επιθετικότητα. Η στάση των δυνάμεων του κεφαλαίου των κρατών – μελών της ΕΕ είναι αποτέλεσμα της ενεργητικής υποστήριξης στη στρατηγική των ΗΠΑ, αφού η υπεράσπιση της αμερικανικής ηγεμονίας σημαίνει την απρόσκοπτη συνέχεια των πλεονεκτημάτων που αντλούν από την ένταξή της στο δυτικό ιμπεριαλιστικό μπλοκ και τη διεύρυνση της οικονομικής και πολιτικής της ισχύος.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, πραγματικό μαντρόσκυλο του κράτους τρομοκράτη του Ισραήλ, αλλά και των ΗΠΑ, ακολουθεί στάση απόλυτης στήριξης της επικίνδυνους για την ανθρωπότητα πολεμικούς σχεδιασμούς. Έχει δώσει γη και ύδωρ της ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ, επικαλείται τη στρατηγική συνεργασία με το κράτος τρομοκράτη του Ισραήλ, παρέχει κάθε είδους διευκολύνσεις, με τη στάθμευση αεροσκαφών του Ισραήλ στην Ελλάδα, αλλά και την ένταση του ρόλου της Σούδας στην κλιμάκωση της σύγκρουσης.

Αυτή η πολιτική είναι επικίνδυνη για το λαό της χώρας. Ο ελληνικός λαός δεν αποδέχεται την άσκηση της της εγκληματικής πολιτικής στο όνομά του, ούτε συναινεί της τυχοδιωκτικές και επικίνδυνες επιλογές της κυβέρνησης.

Έχει προ πολλού έρθει η ώρα για ένα ενωτικό αντιπολεμικό κίνημα, που θα διεκδικήσει και θα επιβάλει την απεμπλοκή της χώρας της από την καταστροφική πολιτική κλιμάκωσης των πολεμικών συγκρούσεων από της ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Για της δυνάμεις της αριστεράς, δεν χωρούν ίσες αποστάσεις, ούτε η βαθιά αποπροσανατολιστική και λανθασμένη αναπαραγωγή της θεωρίας περί συγκρούσεων ιμπεριαλιστών. Απαιτείται σαφής θέση, αλλά και η κοινή προώθηση ξεκάθαρων αιτημάτων, προκειμένου το κοινωνικό κίνημα να απαιτήσει:

• Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στην κλιμάκωση του πολέμου – καμία παροχή στρατιωτικών και άλλων διευκολύνσεων της ΗΠΑ και το Ισραήλ
• Απεμπλοκή από της καταστροφικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ – Απομάκρυνση των νατοϊκών βάσεων
• Άμεση διακοπή κάθε συνεργασίας, στρατιωτικής, οικονομικής, πολιτικής με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ
• Επιβολή κυρώσεων στο Ισραήλ
• Διεθνείς πρωτοβουλίες καταδίκης της ισραηλινής και αμερικανικής επιθετικότητας και για τον άμεσο τερματισμό των επιθέσεων στη Μ. Ανατολή
• Άμεση απεμπλοκή από την πολιτική της έντασης των στρατιωτικών εξοπλισμών στα πλαίσια του ReArm Europe»

Ολόκληρος ο πλανήτης παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα από τα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, με μια ευχή: να μην είναι η σύγκρουση του Ισραήλ με το Ιράν η απαρχή ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου. Και για όσους σπεύσουν να πουν ότι αυτό μοιάζει με ένα δημοσιογραφικό κλισέ μόνο ή αποτελεί μια αυθαίρετη διαπίστωση, η απάντηση κρύβεται σε μεγάλο βαθμό στην αντίδραση των ΗΠΑ και την (τελική) απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ για το αν θα επέμβουν ή όχι οι αμερικανικές δυνάμεις και αν θα εμπλακεί έτσι η Αμερική σ’ αυτόν τον πόλεμο.

Από τα χείλη του Τραμπ

Δεδομένου μάλιστα ότι οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, ενδεχομένως να έχουν γίνει πολλά περισσότερα πράγματα από αυτά που αναμένουμε από την ώρα που γράφτηκαν αυτές οι γραμμές μέχρι την ώρα που εσείς τις διαβάζετε. Διότι έως τη στιγμή που η ΑΜΑΡΥΣΙΑ βρέθηκε στο τυπογραφείο, ο ένοικος του Λευκού Οίκου δεν είχε ακόμη αποφασίσει εάν και με ποιο τρόπο οι ΗΠΑ θα εμπλακούν στον πόλεμο. Έναν πόλεμο, ο οποίος συνεχίζεται με απίστευτη σκληρότητα και με εκατέρωθεν χτυπήματα που έχουν μετατρέψει τη Μέση Ανατολή σε πραγματική πυριτιδαποθήκη πλέον και στόχο έχουν -όπως λένε από κοινού Τελ Αβίβ και Ουάσιγκτον- να σταματήσει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και να ανατραπεί το θεοκρατικό καθεστώς των μουλάδων της Τεχεράνης.

Παλιά ιστορία…

Η διάσταση ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν με αφορμή τα δύο παραπάνω γεγονότα είναι γνωστό άλλωστε ότι κρατά δεκαετίες, από τη στιγμή της επανάστασης των μουλάδων στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και της ανατροπής του Σάχη στην Περσία – όπως ήταν τότε γνωστό το Ιράν. Από την άλλη πλευρά, ακόμη και στα πρώτα χτυπήματα του Ισραήλ κατά του Ιράν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσής του με τη Χαμάς -την οποία υποστηρίζει η Τεχεράνη- πολλοί ήταν εκείνοι που είχαν ως δεδομένη τη στήριξη αν όχι και την εμπλοκή της Ουάσιγκτον και μάλιστα πριν ο Τραμπ αναλάβει την εξουσία (σ.σ.: επί ημερών Μπάιντεν, δηλαδή).

Προς γενική ανάφλεξη;

Το κρίσιμο ερώτημα ασφαλώς είναι εάν η οποιαδήποτε εμπλοκή των ΗΠΑ σ’ αυτόν τον πόλεμο θα δημιουργήσει τις συνθήκες για τη γενίκευσή του και τη μετατροπή πράγματι σε μια παγκόσμια από περιφερειακή σύγκρουση. Ό,τι και να συμβεί, ένα είναι βέβαιο: ότι ο Τραμπ με τη στάση του και μόνο έχει διαψεύσει τον εαυτό του και τις διακηρύξεις του προεκλογικά ότι θα τερματίσει τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή μέσα σε μια μέρα, όπως είχε πει χαρακτηριστικά. Την ίδια στιγμή, η Ρωσία, η οποία τάσσεται ανοιχτά πλέον στο πλευρό της Τεχεράνης, προειδοποιεί τις ΗΠΑ ότι δεν μπορεί να καθίσει με σταυρωμένα χέρια στην περίπτωση που οι ΗΠΑ θα εμπλακούν στη σύγκρουση Ιράν – Ισραήλ. Ενώ παραμένει άγνωστο ποια θα είναι η στάση των ευρωπαϊκών δυνάμεων και κυρίως της Βρετανίας και της Γαλλίας σε μια τέτοια περίπτωση και αν θα συνδράμουν τις ΗΠΑ στις επιχειρήσεις κατά του Ιράν.

Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ έχει να διαχειριστεί τα εσωτερικά του ζητήματα, στο διπλωματικό πεδίο επετεύχθη μια κάποια ανακωχή σε ό,τι αφορά τον εμπορικό πόλεμο ΗΠΑ και Κίνας. Οι αντιπροσωπείες των δύο χωρών συναντήθηκαν στο Λονδίνο και συμφώνησαν σε ένα πλαίσιο μέτρων, όπως π.χ. δασμούς 55% από τις ΗΠΑ στα κινεζικά προϊόντα αντί του εξωπραγματικού 145% που είχε εξαγγείλει αρχικά ο Αμερικανός πρόεδρος και αντίστοιχα 10% από την Κίνα στα αμερικανικά προϊόντα. Επίσης, η Κίνα θα παρέχει πρόσβαση στις ΗΠΑ στις λεγόμενες σπάνιες γαίες, ενώ οι Κινέζοι φοιτητές θα συνεχίσουν να γίνονται δεκτοί από τα αμερικανικά πανεπιστήμια.

Ένα ακόμη μεγαλόπνοο όσο και υπερβολικό σχέδιο παρουσίασε ο Ντόναλντ Τραμπ. Ακούει στο όνομα «Χρυσός Θόλος» και δεν είναι άλλο από μια ολοκληρωμένη αντιπυραυλική άμυνα που θα «σκεπάσει» τις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα σχέδια του Αμερικανού προέδρου και θα κοστίσει το ιλιγγιώδες ποσό των 175 δισ. δολαρίων. Οι ειδικοί ωστόσο εκτιμούν πως για μια σειρά από λόγους ο «Χρυσός Θόλος» αποτελεί ουτοπία και δεν μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Παράλληλα, προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις, όπως αυτές που έρχονται από την Κίνα, η οποία θεωρεί την πρόταση Τραμπ ως μια ξεκάθαρη απειλή για την ανθρωπότητα.

Υπό άλλες συνθήκες, θα μπορούσε να είναι ένας απολαυστικός διάλογος ή ακόμη και μέρος μιας θεατρικής παράστασης. Πρόκειται ωστόσο για την πρώτη επίσκεψη του νέου πρωθυπουργού του Καναδά, Μαρκ Κάρνεϊ στον Λευκό Οίκο, η οποία ήταν άκρως επεισοδιακή και σημαδεύτηκε από τον απίστευτο διάλογο που είχε με τον Ντόναλντ Τραμπ μπροστά στις κάμερες. «Ο Καναδάς δεν είναι προς πώληση και δεν θα μπορέσει ποτέ να είναι», είπε ο Κάρνεϊ, απαντώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στα υποτιμητικά σχόλια του Τραμπ για «51η Πολιτεία των ΗΠΑ». Ο Αμερικανός πρόεδρος αποφάσισε ωστόσο να το συνεχίσει, λέγοντας απευθυνόμενος στον Καναδό πρωθυπουργό: «Ποτέ μη λες ποτέ»!

Πρόκειται για έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο – έναν οικονομικό και εμπορικό πόλεμο; Ή απλώς για μια τρέλα; Ή και τα δύο; Όπως και να’ χει, ο Ντόναλντ Τραμπ άνοιξε τον ασκό του Αιόλου με την πραγματοποίηση της απειλής του για την επιβολή δασμών σε ολόκληρο τον κόσμο και κυρίως την επιμονή του στη συγκεκριμένη πολιτική, παρά το γεγονός ότι οι αρνητικές της συνέπειες αρχίζουν να είναι με το «καλημέρα» ορατές και στην αμερικανική οικονομία. Η επιμονή του Αμερικανού προέδρου καταντά μάλλον εμμονή, αν κάποιος λάβει υπόψη του το γεγονός ότι έφτασε μετά από μια πρωτόγνωρη πλειοδοσία να ανεβάσει τους δασμούς που επέβαλε στην Κίνα στο εξωπραγματικό 125% – τουλάχιστον έως τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, καθώς τίποτε δεν μπορεί πλέον ν’ αποκλειστεί.

Στον «πάγο» για την Ευρώπη
Υποχωρώντας πάντως μετά τις αντιδράσεις και τις πιέσεις που σημειώθηκαν σε όλα τα επίπεδα, ο Τραμπ ανακοίνωσε στον αντίποδα ότι «παγώνει» προσωρινά και για ένα τρίμηνο την επιβολή δασμών στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες, προσπαθώντας στην ουσία ν’ αγοράσει χρόνο για διαπραγματεύσεις προκειμένου να πάρει αυτό που θέλει – και μόνο ο ίδιος ξέρει βέβαια τι είναι αυτό. Για την Ευρώπη -της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης ασφαλώς- οι δασμοί ευτυχώς κινούνται αυτή τη στιγμή στα επίπεδα του 25%, ενώ 10% επιβλήθηκε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία.
Όσο για την ΕΕ; Αποφάσισε να επιβάλει και εκείνη δασμούς ύψους 25% σε όλα τα αμερικανικά προϊόντα, αλλά η εφαρμογή του μέτρου θα γίνει σε τρεις διαφορετικές φάσεις έως το τέλος του έτους. Προφανώς στο πίσω μέρος του μυαλού των Ευρωπαίων αξιωματούχων και ηγετών βρίσκεται το ενδεχόμενο μιας διαπραγμάτευσης με τις ΗΠΑ και η εξεύρεση μιας πιθανής λύσης.

Δεν κάνουν τους… Κινέζους
«Δεν θέλουμε εμπορικό πόλεμο με τις ΗΠΑ, αλλά θ’ αναγκαστούμε να δώσουμε τη μάχη από τη στιγμή που επιλογή του Τραμπ είναι ν’ αυξάνει τις εμπορικές εντάσεις», ήταν η απάντηση που ήρθε από την Κίνα, η οποία δηλώνει έτοιμη να μπει σε αυτή την πρωτόγνωρη οικονομική «πολεμική» κατάσταση, δίχως δισταγμούς.
Το «πάγωμα» πάντως των δασμών για τρεις μήνες, το οποίο αφορά και τον Καναδά και το Μεξικό -απ’ όπου άρχισε δηλαδή η καταιγίδα- συνοδεύεται από μείωση του συντελεστή στο 10% για όλους, πλην Κίνας, η οποία προφανώς και αποτελεί την κύρια εστία των αμφιλεγόμενων αποφάσεων του Αμερικανού προέδρου.

Απώλειες τρισεκατομμυρίων
Σε κάθε περίπτωση, οι χρηματαγορές και η αγορά συναλλάγματος ζουν πρωτοφανείς στιγμές, με τρισεκατομμύρια να έχουν χαθεί από τις ισχυρές απώλειες που ακολούθησαν την απόφαση Τραμπ για την επιβολή δασμών. Παράλληλα, μια-μια οι χώρες και η Ευρωπαϊκή Ένωση αρχίζουν ν’ ανακοινώνουν τα αντίποινα στις ΗΠΑ, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η προσέγγιση της ΕΕ με την Κίνα, με την πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και τον Κινέζο πρωθυπουργό Λι Κετσιάνγκ να προαναγγέλλουν ύστερα από τηλεφωνική τους επικοινωνία τη δημιουργία κοινού μηχανισμού για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες από τους αμερικανικούς δασμούς.