«Είναι αναγκαίο μια Πόλη να τιμά τους ανθρώπους που την έχουν υπηρετήσει. Ακόμη και τις ημέρες που αναδιατάσσεται με βίαιο και απάνθρωπο τρόπο η γεωγραφία του κόσμου μας. Έστω κι αν οι ”μεταξύ μας΄΄ βραβεύσεις ενοχλούν, ενεργοποιούν τη δικαιολογημένη αποστροφή της κοινωνίας προς το πολιτικό σύστημα και τους εκπροσώπους του.

Η περίπτωση του Νίκου Παπαδόπουλου αξίζει την Τιμή. Όσο κι αν η μια θητεία και μια πολιτική διαδρομή καθορίζεται από πολλά γεγονότα, που δεν είναι όλα για να ”αγιάζονται”, όσο κι αν ο τιμώμενος, στο πλαίσιο ενός κλίματος εκσυγχρονισμού που υπηρέτησε, παραγνώρισε κάποια κρίσιμα ζητήματα που αφορούσαν στην αποτροπή της υπερδιόγκωσης της πόλης.

 Ο επί δωδεκαετία πρώτος πολίτης των Βριλησσίων αφήνει πίσω του μια θετική παρακαταθήκη, κυρίως σε δύο τομείς: Πρώτον, ”έφτιαξε” διοίκηση. Διεκπεραίωσε δηλαδή, με επιτυχία την μετάβαση της πόλης από Κοινότητα σε έναν αναπτυσσόμενο Δήμο, οργανώνοντας αρκετά καλά και πιο αποτελεσματικά για την εποχή του τις δημοτικές υπηρεσίες. Δεύτερον, πολιτεύτηκε με σωφροσύνη, αποφεύγοντας τις εντάσεις, τα «πράσινα και μπλε καφενεία», δείχνοντας τάση για συνεννόηση, παρά τις πολιτικές αντιπαλότητες. Γεγονός που είχε εμβληματικά εκφραστεί στην αποδοχή της πρότασης και στη συνέχεια στη συγκρότηση της Επιτροπής Αγώνα για την υπογειοποίηση της Λ. Σταυρού – Ελευσίνας (”σκεπαστό” Αττικής οδού), που οδήγησε όχι μόνο σε ένα θετικό αποτέλεσμα αλλά και στη συσπείρωση των τοπικών δυνάμεων σε έναν κοινό στόχο. Αντίληψη και πρακτική αξιοσημείωτη, που γενικότερα, με λίγες εξαιρέσεις, ακολουθήθηκε και από τους διαδόχους του, αποτελεί τοπική κατάκτηση.

Τέλος, και αυτό αφορά τη σημερινή δημοτική Aρχή, η μετονομασία του κλειστού γηπέδου των Βριλησσίων σε ”κλειστό γυμναστήριο Ν. Παπαδόπουλος” θα έπρεπε να έχει προταθεί πρώτα στο Δημοτικό Συμβούλιο και όχι σε ανοιχτές συγκεντρώσεις. Αν θέλουμε να ”μαθαίνουμε” από αυτούς που τιμούμε…»

Νέα μακροσκελή ανακοίνωση υπό τον ευρηματικό τίτλο «μας παρέσυρε το ρέμα»  σχετικά με το μείζον θέμα της διευθέτησής του ρέματος του Βριλησσού εξέδωσε η Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων «ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη». Η «ΔΡΑΣΗ» αφού προχωρά σε  απολογισμό όσων έχουν πραγματοποιηθεί για το ζήτημα τα τελευταία 15 χρόνια, χαρακτηρίζει το ρέμα Βριλησσού «έναν πολύτιμο τοπικό φυσικό πόρο που πρέπει να διαφυλαχτεί και να αναδειχτεί» και ζητά «να μην τον πάρει παραμάζωμα ούτε η χρηματοδότηση του πρωθυπουργού, ούτε οι ειδικότερες επιδιώξεις των δημάρχων».

 Αναλυτικά, η «ΔΡΑΣΗ» αναφέρει τα εξής

 Τον Οκτώβριο του 2010 η ΔΡΑΣΗ σε ανοιχτή εκδήλωση παρουσιάζει την μελέτη – καταγραφή της άγριας φύσης του ρέματος Βριλησσού του φωτογράφου Δημήτρη Κουτσογιαννόπουλου, που αναδεικνύει ένα οικοσύστημα αναπάντεχα πλούσιο και ζωντανό. Τον Απρίλιο του 2011 η Περιφέρεια Αττικής αναθέτει μελέτη διευθέτησης του ρέματος ‘’σε ανοιχτή διατομή με φυσικό πυθμένα και πρανή επενδεδυμένα με συρματοκιβώτια’’, πράγμα που σημαίνει μετατροπή του ρέματος σε ανοιχτό αγωγό και κοπή πολλών δέντρων πέριξ της κοίτης του και όλων εντός αυτής. Μια δεκαετία μετά, και ενώ το ρέμα διαρκώς μπαζώνεται και υποβαθμίζεται και οι μελέτες παραμένουν εκκρεμείς για διορθώσεις στα γραφεία, αγνοούμενες από τις διοικήσεις, η ΔΡΑΣΗ ξαναφέρνει το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο και ζητά ‘’να ανοίξει συζήτηση για την προστασία και την ανάπτυξη του πράσινου στο Δήμο μας’’ και ‘’να μην γίνει καμία διευθέτηση χωρίς προστασία του δασικού πλούτου’’.

Έτσι, ξεκινά μια τακτική διαδικασία συζητήσεων ανάμεσα σε δημότες και στη συνέχεια ενημέρωση των δημοτικών συνδυασμών – ανταποκρίθηκαν οι κ.κ. Βαφειάδης (Δήμος Δημιουργίας) και Αρχιμανδρίτης  (Λαϊκή Συσπείρωση Βριλησσίων),  οι οποίοι μάλιστα όρισαν και εκπροσώπους τους στις συναντήσεις της Πρωτοβουλίας. Και ο πρώτος κύκλος έκλεισε με συνάντηση με τον δήμαρχο Βριλησσίων στο δημαρχείο και με αντιπροσωπείες του Συλλόγου Προστασίας Ρεματιάς Χαλανδρίου και του Φυσιολατρικού Συλλόγου ‘’Βριλησσός’’. Στο τέλος, διοργανώθηκε περίπατος στο ρέμα του Βριλησσού την Κυριακή 27 Απριλίου, που εξελίχθηκε σε ανοιχτή συγκέντρωση και σε διάλογο με κατοίκους και τον δήμαρχο που παρευρέθηκε. Πολλά πράγματα σε σύντομο χρόνο.

Προβλήματα και πού βρισκόμαστε σήμερα

Η ανάδειξη ενός τοπικού θέματος, (το οποίο οι διοικήσεις προτιμούν να κρατούν στο παρασκήνιο, ώστε να το διαχειρίζονται πιο ελεύθερα), δεν είναι εύκολη υπόθεση. Δεν είναι εύκολη, επειδή κάθε εμπλεκόμενος (τοπική διοίκηση, υπηρεσιακοί παράγοντες, δημοτικές παρατάξεις, περιφερειακή διοίκηση, περίοικοι), αντιμετωπίζει τα πάντα υπό την οπτική μιας αρχικής θέσης, του ρόλου του στο δημοτικό σύστημα εξουσίας και της διαμορφωμένης κατάστασης. Δύσκολα μετακινείται κι ακόμη πιο δύσκολα είναι διατεθειμένος να διερευνήσει τις παραμέτρους των ζητημάτων. Γι’ αυτό και συνήθως οι επιλογές δεν καταλήγουν οι βέλτιστες. ‘’Έτσι τα βρήκαμε, έτσι θα τα προχωρήσουμε, ας μην ανοίγουμε ανώφελες συζητήσεις’’. Κάπως έτσι 15 χρόνια από την ψήφιση της υδραυλικής μελέτης για τη διευθέτηση του Βριλησσού από το Δημοτικό Συμβούλιο των Βριλησσίων, και άλλα τόσα από την ψήφιση της περιβαλλοντικής μελέτης από το Δημοτικό Συμβούλιο του Χαλανδρίου, είναι αμφίβολο αν υπάρχει δημοτικός σύμβουλος που να έχει διαβάσει τις μελέτες που ενέκρινε ή που να έχει ενημερωθεί για το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για τα ρέματα, οπότε το ερώτημα, τι κατανοούμε, τι ‘’παίζεται’’, τι προβλέπεται και τι θα μπορούσε να γίνει, παραμένει ανοιχτό. Μπορεί π.χ. να διατηρηθεί παρά τη ‘’διευθέτηση’’, η ‘’φυσική’’ κατάσταση του ρέματος; Και με ποιες παρεμβάσεις; Μπορεί να βελτιωθεί η προ 15ετίας μελέτη; Υπάρχουν νεότερες τεχνικές; Παίζουν ρόλο οι περσινές φωτιές στην Πεντέλη και ‘’ανάντη’’ του ρέματος; Παίζει ρόλο η εμπειρία από τις πρόσφατες καταστροφές σε διάφορες περιοχές της χώρας; Υπάρχει διάθεση να αναζητηθούν λύσεις, δεδομένης της κατάστασης του αστικού ιστού των Βριλησσίων, όπου είχαν επιτραπεί πολυκατοικίες δίπλα στο ρέμα;

Ένα αναποτελεσματικό δημοτικό σύστημα

Το έργο του Βριλησσού και η χρηματοδότησή του αποτέλεσε μια από τις πολλές βαλβίδες εκτόνωσης του πρωθυπουργού μετά τις περσινές πυρκαγιές. Δόθηκαν υποσχέσεις και κονδύλια για έργα σε όλους τους δημάρχους, υποσχέσεις για αντιπλημμυρική θωράκιση, χρηματοδοτήσεις και άρα εσπευσμένη αξιοποίηση των έτοιμων μελετών. Ακόμη και αυτών, όπως στην περίπτωση του Βριλησσού, που μετατρέπουν ένα ήδη υποβαθμισμένο ρέμα σε ανοιχτό αγωγό από συρματοκιβώτια, με κόστος τουλάχιστον 100 μεγάλα δέντρα και αλλαγή του χαρακτήρα του: Ούτε χελώνα δεν θα μπορεί στο μέλλον να το διασχίσει. Από την άλλη μεριά, το ζήτημα των καταπατήσεων παραμένει άλυτο, αλλά δεν αντιμετωπίζεται, καμία ενέργεια. Διότι, βιαζόμαστε…

‘’Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν πνιγούμε;’’ είναι το αμείλικτο επιχείρημα των παραγόντων. Βιαζόμαστε εδώ, βιαζόμαστε και από την πλευρά του Χαλανδρίου, όπου ο Δήμος έχει θέσει σε προτεραιότητα την ένταξη της περιοχής πέριξ του Νεκροταφείου στο σχέδιο πόλης και γι’ αυτό ο Βριλησσός πρέπει να τακτοποιηθεί. Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του Δήμου Χαλανδρίου: ‘’Η πολεοδομική μελέτη αναμένεται να επιλύσει χρόνια προβλήματα της περιοχής, … Ιδιαίτερη μέριμνα λαμβάνεται για την προστασία και την ανάδειξη του Βριλησσού’’. Ίσως οι λέξεις χάνουν το νόημά τους…

Τώρα βιαζόμαστε! Επί 15 χρόνια το ζήτημα της υδραυλικής και της περιβαλλοντικής μελέτης του Βριλησσού που είχαν ‘’χρεωθεί’’ αντίστοιχα οι δύο όμοροι δήμοι, δεν απασχόλησε κανέναν. Οι παρατάξεις απασχολούνται μόνον εάν κάτι προκαλεί αντιδράσεις και μόνο για να ενσωματώσουν το κάθε ζήτημα σε μια διαδικασία αυτοεπένδυσης, όχι συμβολής. Για να φανούν δηλαδή. Ορισμένες μάλιστα, δεν ασχολούνται καν, εάν δεν έχουν αυτές την πρωτοβουλία. Ακόμη και οι τοπικοί σύλλογοι παίρνουν θέση ανάλογα με τη σχέση που έχουν διαμορφώσει με τις δημοτικές διοικήσεις… Από ένα τέτοιο σκηνικό, τι περιμένουμε να προκύψει; Στην περίπτωση του Βριλησσού, ούτε οι υπηρεσίες της περιφέρειας δεν είχαν ασχοληθεί, πού να προλάβουν… Αλλά τώρα, μόλις κάτι ακουστεί, αρχίζουν οι συσκέψεις, το ‘’μασάζ’’ όσων αμφιβάλουν ή κάνουν δεύτερες σκέψεις. Το έργο πρέπει να προχωρήσει. Οι εναλλακτικές είναι ανεφάρμοστες και έχουμε και να λύσουμε πληθώρα παρεμβάσεων σε ολόκληρη την Αττική… Κι έτσι καταλήγουμε σε ένα έργο που θα γίνει με τον συνήθη τρόπο, με τα συνήθη αποτελέσματα, μπουλντόζες να σπάνε πέτρες στην κοίτη για να γεμίσουν τα συρματοκιβώτια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, σαν να μην έχει συμβεί τίποτα τα τελευταία χρόνια, σαν να μην έχουν γίνει πλημμύρες, αντληθεί εικόνες, δεδομένα και συμπεράσματα.

Υδρολόγοι δεν είμαστε. Κίνηση δημοτών είμαστε. Αντιλαμβανόμαστε το ρέμα του Βριλησσού ως έναν πολύτιμο τοπικό φυσικό πόρο που πρέπει να διαφυλαχτεί και να αναδειχτεί, να μην τον πάρει παραμάζωμα ούτε η χρηματοδότηση του πρωθυπουργού, ούτε οι ειδικότερες επιδιώξεις των δημάρχων. Ως κάτι που πρέπει να διατηρήσει μια στοιχειώδη ‘’φυσική’’ λειτουργία. Και αυτό θέσαμε σε δημόσιο διάλογο, προσπαθώντας να κινητοποιήσουμε την κοινότητα. Εάν τίποτε δεν μπορεί να γίνει, αυτό πρέπει να τεκμηριωθεί. Όχι στον αέρα. Πληροφόρηση, διαφάνεια και ανοικτές διαδικασίες, όχι ερήμην των πολιτών, ούτε εκείνων που μιλούν για μια εναλλακτική. Η Πολιτική δεν μπορεί να συνεχίζει ως μικροπολιτική. Ούτε είναι μόνο αναρτήσεις, θέαμα, ‘’καταγγελίες’’ και φωτογραφίες έργων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν είναι τι χάνουμε, τι κερδίζουμε, ποιοι θα φωνάξουν περισσότερο. Είναι αγωνία και προσπάθεια για προχώρημα, να διαμορφωθούν οι βέλτιστες λύσεις. Κάτι πρέπει να αλλάξει. Να δοθεί σ’ αυτά που κάνουμε ένα διαφορετικό περιεχόμενο».

Η δημοτική παράταξη  ζήτησε να συζητηθεί εκτενώς η πορεία των αποφάσεων που είχαν ληφθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο της 4^ης Σεπτεμβρίου 2024 για την κατανομή επιχορήγησης 750.000 ευρώ που πήρε ο Δήμος από το ΥΠ.ΕΣ. «για την αντιμετώπιση των εκτάκτων αναγκών και τη διαχείριση των συνεπειών της πυρκαγιάς της 11ης Αυγούστου 2024».

«Επαναφέροντας το θέμα της αντιπυρικής προστασίας θέλαμε να διερευνηθεί το κατά πόσο προετοιμασμένος είναι ο Δήμος απέναντι στο ενδεχόμενο μιας νέας πυρκαγιάς και τι από όσα είχαν αποφασιστεί 8 μήνες πριν έχουν υλοποιηθεί. Γιατί το ζήτημα δεν είναι μόνο να ελέγχουμε αλλά και να προετοιμαστούμε επισήμανε η «ΔΡΑΣΗ», η οποία σε σχετική ανακοίνωση ανέφερε τα εξής:

«Η συζήτηση διήρκησε τρείς ώρες (!), καθώς προστέθηκαν ερωτήματα και από άλλες παρατάξεις, κυρίως όμως επειδή ο δήμαρχος προχώρησε σε έναν εκτεταμένο και εφ’ όλης της ύλης απολογισμό εμπλέκοντας θέματα μη σχετικά με την ερώτησή μας. Σε κάθε περίπτωση, η συζήτηση ήταν αποκαλυπτική: Από το σύνολο έχει αξιοποιηθεί μόνο ό,τι αφορά σε πάγιες ανάγκες του Δήμου: Η ενίσχυση του πρασίνου, η προμήθεια κάδων, η συντήρηση των υψηλών δέντρων, ο καθαρισμός των φρεατίων, η φύτευση της Λ. Πεντέλης. Πράγματα που ούτως ή άλλως έπρεπε να γίνουν, τα οποία ενσωματώθηκαν στην επιχορήγηση.

Το υπόλοιπο ποσό, που αντιστοιχεί στα 2/3 της επιχορήγησης, (περίπου 500.000 ευρώ ), δεν έχει ακόμη αξιοποιηθεί και κατά τον δήμαρχο, ‘’παραμένει στην άκρη για να αξιοποιηθεί κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο’’… Αναλυτικά: –

– Τα δύο οχήματα με δυνατότητα πυρόσβεσης, που θα μας προμήθευαν, υπό τη μορφή δωρεάς, τα ΕΛΠΕ και η Μότoρ Οιλ, έγιναν ‘’τουλάχιστον ένα’’ που το περιμένουμε από τον ΣΠΑΠ (Σύνδεσμος Δήμων για την Προστασία και Ανάπλαση του Πεντελικού).

– Για την πολεοδομική μελέτη του «Κρασσά»: ‘’δεν έχουν φιλοτιμηθεί ακόμη να συνεδριάσουν οι δευτεροβάθμιες επιτροπές δασικών αμφισβητήσεων, επομένως δεν θα ξεκινήσει η συζήτηση μέσα στο 2025’’.

– Για την πρoμήθεια γεννητριών για τα αvτλιoστάσια, ώστε να μην κόβεται το νερό όταν κόβεται το ρεύμα: ‘’έχει μεν ολοκληρωθεί μια δύσκολη μελέτη με εξειδικευμένες τεχνικές προδιαγραφές και είμαστε σχεδόν  έτοιμοι να προχωρήσουμε αλλά με διαγωνισμό,  πράγμα που σημαίνει ότι θα δοθούν παρατάσεις’’.

– Για την προμήθεια συστήματος ανίχνευσης και πυρόσβεσης: ‘’περιμέναμε χρηματοδότηση από το Υπ. Πολιτικής Προστασίας, (πρόγραμμα ΑΙΓΙΣ), αλλά μετά την αλλαγή ηγεσίας στο υπουργείο αυτό καθυστερεί, οπότε θα αγοράσουμε ένα drone οι ίδιοι’’.

Συμπέρασμα: Το ‘’έκτακτο’’ των πραγμάτων δεν ήταν τελικά τόσο έκτακτο, μέρος της χρηματοδότησης αξιοποιήθηκε σε άλλους σκοπούς και κάποιες βεβαιότητες έγιναν ‘’θα’’..

«Οι έκτακτες χρηματοδοτήσεις ήταν  ένα ‘’δώρο’’ του πρωθυπουργού στους δημάρχους»

Η «ΔΡΑΣΗ» συνεχίζει λέγοντας:

«Θα περιορίσουμε τις δαπάνες μας και θα τα διαθέσουμε αλλού αυτά τα ποσά», είπε ο δήμαρχος. Και γιατί όχι, θα έλεγε κάποιος; Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί και η Αυτοδιοίκηση. Γι’ αυτό έχει αξία να θυμηθούμε την επικοινωνιακή διαχείριση της περσινής πυρκαγιάς, όταν οι δήμαρχοι με τις δηλώσεις τους και τη συμμετοχή τους στη «σύσκεψη της Πεντέλης» συνέβαλαν να περιοριστεί η λαϊκή οργή κατά της κυβέρνησης. Οι έκτακτες χρηματοδοτήσεις ήταν τελικά περισσότερο ένα «δώρο» του πρωθυπουργού στους δημάρχους, αρκετά αποτελεσματικό με δεδομένη την οικονομική κατάσταση των Δήμων τους, παρά πραγματικά μέτρα για την αποκατάσταση της καταστροφής. Η περίπτωση των Βριλησσίων αυτό δείχνει. Όχι μόνο το 1/3 της επιχορήγησης κατέληξε σε υπηρεσίες που ούτως ή άλλως θα δαπανούσε ο δήμος, αλλά και το υπόλοιπο, η προμήθεια παγίων, γίνεται προσπάθεια να αντιμετωπιστεί με δωρεές ή χρηματοδοτήσεις, ώστε τελικά το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της επιχορήγησης να καταλήξει στην ενίσχυση του προϋπολογισμού του Δήμου.

Στην περσινή συζήτηση για τις πυρκαγιές είχαμε προτείνει να γίνουν τα στοιχειώδη, που και μεγάλο κόστος δεν έχουν, και θα άλλαζαν την τροπή ενός συμβάντος πυρκαγιάς: Να εγκατασταθεί ένα δίκτυο κρουνών και δεξαμενών μέσα στα ρέματα, στα άλση και όπου αλλού κριθεί αναγκαίο στην πόλη, μια γεννήτρια στην κεντρική δεξαμενή της Β. Ηπείρου και μια στο πυροφυλάκιο, κρουνοί με πυροσβεστική φωλιά στην Π. Μελά και όσες δεξαμενές χρειάζεται στον Κρασσά και τον Θεόκλητο. Ελάχιστα από αυτά έγιναν και παραμένουν ζητούμενα. Επιπλέον, εξακολουθούμε να θεωρούμε ως πρωτεύον, την αvαβάθμιση της Υπηρεσίας Πoλιτικής Πρoστασίας τoυ Δήμoυ, πράγμα που σημαίνει πραγματικά Τοπικά χέδια και όχι μόνο αυτά των Υπουργείων. Για να ξέρουμε π.χ., και να έχουμε σημειώσει σε έναν χάρτη, πού βρίσκονται οι επιχειρήσεις ξυλείας ή τα βενζινάδικα, ώστε να έχει προβλεφθεί κοντά τους μια δεξαμενή…

Και κάτι τελευταίο: Αν κάτι ανέδειξαν οι περσυνές καταστροφές, είναι η αξία της παρουσίας εθελοντών στα συμβάντα. Οι εθελοντές δεν είναι «παρακατιανοί», όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Διαθέτουν το πλεονέκτημα της άμεσης αvταπόκρισης με ελαφρά μέσα και τoπικό συvτovισμό, αυτό που όπως αποδείχτηκε, δεν θα μπορούσε να επιτελέσει η Πυροσβεστική. Εθελοντές και Πυροσβεστική είναι αλληλένδετοι παράγοντες στην κατάσβεση, καθένας με τη αξία του, δεν είναι ο ένας με μεγάλη αξία και ο άλλος τίποτα, «βοηθητικός». Αλλά αυτό είναι το κυρίαρχο «μοτίβο» στην αυτοδιοίκηση. «Οι πολίτες να μένουν μακριά από τις τοπικές υποθέσεις, μόνο να μας ψηφίζουν». Λίγοι δήμαρχοι εμπιστεύονται τις δυνατότητες των πολιτών και ακόμη πιο λίγοι φροντίζουν να οργανώσουν την παρουσία τους στα τοπικά πράγματα.

Αυτό είναι που διαφοροποιεί και την οπτική της ΔΡΑΣΗΣ από πολλές άλλες παρατάξεις. Και είναι θλιβερό μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο να στοχοποιείται από κάποιους, με τον πιο αντιδημοκρατικό τρόπο, ένας νεοσύστατος σύλλογος εθελοντών, που σε σχέση με όλα όσα αναφέρθηκαν, αποτελεί την πιο κρίσιμη προσθήκη στην επιχειρησιακή δυνατότητα του Δήμου – με την ευρεία έννοια – συγκριτικά με την περσινή χρονιά.

Καλή αντιπυρική περίοδο, με περισσότερους εθελοντές!»

H κατανομή της επιχορήγησης του ΥΠΕΣ για τον Δήμο Βριλησσίων

Επισημαίνεται ότι στις 4 Σεπτεμβρίου 2024, σε κατεπείγουσα συνεδρίασή του το Δημοτικό Συμβούλιο Βριλησσίων αποφάσισε να κατανείμει την έκτακτη επιχορήγηση ύψους 750.000 ευρώ που πήρε από το Υπουργείο Εσωτερικών για την αντιμετώπιση των προβλημάτων από την πυρκαγιά του περσινού Αυγούστου ως εξής:

-105.000€ για την προμήθεια οχημάτων με δυνατότητα πυρόσβεσης, μεταφοράς ύδατος και προσωπικού

-100.000€ για την πολεοδομική μελέτη της περιοχή Κρασσά, 150.000€ για την προμήθεια γεννητριών για τα αντλιοστάσια

-70.000€ για την υποβοήθηση της φυσικής αναγέννησης του δάσους και την καθαριότητα στις πληγείσες περιοχές

60.000€ για την επέκταση και επισκευή του συστήματος άρδευσης και την ενίσχυση αστικού πρασίνου

-55.000€ για τον καθαρισμό των φρεατίων, 25.000 για την προμήθεια κάδων (για την περιοχή «Κρασσά»)

– 45.000€ για έργα συντήρησης υψηλού πρασίνου εντός αστικού ιστού

– 30.000€ για την προμήθεια συστήματος ανίχνευσης και πυρόσβεσης του άλσους του Αγίου. Θεόκλητου

-15.000€ για διάφορες εργασίες

-15.000€ για τη συντήρηση και βελτίωση γεωτρήσεων και δεξαμενών

-12.000€ για τη συλλογή αποβλήτων και ανακυκλώσιμων υλικών

-9.000€ για τη διαχείριση αποβλήτων

– 15.000€ για τις αποδοχές του έκτακτου προσωπικού με σύμβαση ορισμένου χρόνου.

«Αλλά και πάλι, τίποτα συγκεκριμένο δεν προέκυψε. Διότι μονίμως το εμπόδιο για να μην πράξει τίποτα ο Δήμος, είναι η χρονική καθυστέρηση που κάτι τέτοιο θα συνεπάγονταν. Και έτσι, μια μελέτη που ολοκληρώθηκε το 2010, η οποία έμεινε άλλα 5 χρόνια στα συρτάρια της Περιφέρειας, η οποία μετά αναζητιόταν από εδώ και από κει μέχρι να την επαναφέρουμε στο προσκήνιο πριν ένα χρόνο, παραμένει εκτός συζήτησης, διότι αν το θέμα ανοίξει… θα καθυστερήσουμε» σχολιάζει σε σχετική ανακοίνωση η ΔΡΑΣΗ που αναρωτιέται «ποιος κοροϊδεύει ποιον και πόσο διάστημα χρειάζεται για να αναθεωρηθεί μια μελέτη;»
«Εκατό μεγάλα δέντρα θα χαθούν για να γίνει το έργο»

Αναλυτικά, η «ΔΡΑΣΗ» αναφέρει:

«Σε μια εποχή που Πολιτική θεωρείται ο ένας να την ‘’πέφτει’’ στον άλλο, όχι οι συζητήσεις, όχι οι απόψεις, όχι η προσπάθεια να τοποθετηθούν τα ζητήματα, η Πρωτοβουλία SOS για το Ρέμα Βριλησσού ανέθεσε σε τοπογράφο μηχανικό την αποτύπωση του ρέματος, ώστε να φανεί με ακρίβεια πόσα και ποια δέντρα που βρίσκονται εντός της ζώνης των έργων πρόκειται να κοπούν. Αποτέλεσμα: 100 μεγάλα δέντρα θα χαθούν για να γίνει το έργο, (μεταξύ των οποίων 19 ευκάλυπτοι 15 μέτρων), χωρίς να υπολογιστούν τα δέντρα που θα κοπούν για να ανοίξει η πρόσβαση οχημάτων στο ρέμα.

Το ζήτημα όμως δεν είναι μόνο τα δέντρα. Είναι ο συνολικός σχεδιασμός του έργου ώστε αυτό να καταστεί αποτελεσματικό έναντι των πλημμυρικών φαινομένων. Συμβατικές μελέτες, όπως αυτή του Βριλησσού, έχουν σήμερα τεθεί υπό αμφισβήτηση, τόσο από την κοινή επιστημονική εμπειρία, όσο και από τις οδηγίες της Ε.Ε., επειδή καταλήγουν σε μη αποδεκτές περιβαλλοντικά λύσεις και χωρίς μεγάλη ανθεκτικότητα σε μεγάλες πλημμύρες

Έτσι, ενδεικτικά, στην περίπτωση του Βριλησσού θα έπρεπε να εξεταστούν:

– Παρεμβάσεις και έργα στην ορεινή ζώνη του ρέματος, με αναβαθμούς και φράγματα από κορμούς καμένων δέντρων της Πεντέλης, ώστε να μειωθεί η ταχύτητα καθόδου του νερού. – Ανοιχτές κοίτες με προστασία κατά μήκος του ρέματος με φυτοκάλυψη και κλαδοπλέγματα, ώστε να μειώνεται η ταχύτητα απορροής και συγχρόνως να προστατεύονται τα πρανή από διάβρωση.

– Κατασκευή ταμιευτήρων ανάσχεσης κατά μήκος του ρέματος, οι οποίοι θα επιβραδύνουν την ταχύτητα του νερού και θα μπορούν να το διοχετεύσουν, είτε σε καμπύλες του εδάφους, είτε σε υπόγειες δεξαμενές ανάσχεσης. Ως ζώνη ανάσχεσης θα μπορούσε π.χ. να χρησιμοποιηθεί το δημοτικό οικόπεδο των οδών Νέστου και Ιππολύτου και παραρεμάτια δημοτικά οικόπεδα από την πλευρά του Χαλανδρίου. Θα έπρεπε δηλαδή, να συζητάμε για μελέτη ανάπλασης του ρέματος και όχι ‘’διευθέτησής’’ του. Και για ζώνες πρασίνου και περιπάτου. Πράγμα που θα σήμαινε η δημοτική Αρχή να καλέσει τον μελετητή του έργου στο Δημοτικό Συμβούλιο, ώστε να λάβει γνώση των ζητημάτων που έχουν τεθεί και να πάρει θέση, αν συμφωνεί να αλλάξει σε ορισμένα σημεία ο τρόπος κατασκευής του έργου».

«Αοριστίες και υπεκφυγές του δημάρχου»

Η ανακοίνωση της «ΔΡΑΣΗΣ» συνεχίζει:

«Αλλά στο κομβικό αυτό σημείο, ο δήμαρχος διαφεύγει διαρκώς με αοριστίες και υπεκφυγές. Δεν παίρνει θέση. Και να μην κοπούν δέντρα, και να γίνει μια σύγχρονη κατασκευή. ΑΛΛΑ και να μην καθυστερήσει το έργο και επομένως ΔΕΝ θέλουμε αναθεώρηση της μελέτης! Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ!

Ιδού τι είπε ο ίδιος στο Δημοτικό Συμβούλιο «Αφενός θέλουμε να προχωρήσει το αντιπλημμυρικό, αφετέρου θέλουμε αυτό να γίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σε ό,τι αφορά δυο βασικές διαστάσεις: Πρώτον να υπάρχει ουσιαστική αντιπλημμυρική θωράκιση και δεύτερον να γίνει με την μικρότερη δυνατή επιβάρυνση του περιβάλλοντος και του φυτικού πλούτου της περιοχής. Βεβαίως όταν μιλάτε για αναθεώρηση της μελέτης είναι κάτι που μας προβληματίζει, διότι οι αναθεωρήσεις των μελετών και οι αναθεωρήσεις επί αναθεωρήσεων, χρονοτριβούν και παρατείνουν την όλη κατάσταση σε ένα χρονικό διάστημα ολοένα και μεγαλύτερο και τελικά τα έργα αυτά, τα οποία είναι σοβαρά και κρίσιμα έργα, δεν ολοκληρώνονται ποτέ. Παρόλα αυτά, συμφωνώ, ότι θα πρέπει να δούμε ξανά τον τρόπο υλοποίησης αυτού του έργου σε σχέση και με το περιβάλλον για να είναι ήπια η παρέμβαση ώστε να μην υπάρξει μεγάλο πρόβλημα και υποβάθμιση του φυτικού πλούτου της περιοχής».

«Η διοίκηση των Βριλησσίων φαίνεται να έχει επιλέξει τακτικές κωλυσιεργίας και καθυστερήσεων. Εδώ και μήνες προγραμματίζεται συνάντηση με την Περιφέρεια, όμως όλες οι διοικήσεις και όλες οι Περιφέρειες θέλουν να ‘’τελειώνουν’’ με αυτά και να αποφύγουν ‘’μπερδέματα’’. Οι χρηματοδοτήσεις περιμένουν και το έργο πρέπει να γίνει… Με τον τρόπο που συνήθως γίνεται… Γι’ αυτό όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται, είναι ώρα να πάρει θέση» καταλήγει η ανακοίνωση της ΔΡΑΣΗΣ.