Να νιώθετε πάντα την αγάπη και να τη μοιράζεστε.

Δεν υπάρχουν αυτονόητες μέρες, ούτε στιγμές»

Η Ομάδα της Αμαρυσίας

Για την Ημέρα του Πατέρα, λίγοι άνθρωποι θα μπορούσαν να μιλήσουν με τόση αγάπη για το τι σημαίνει να είσαι μπαμπάς

Γιάννης Τοπαλούδης, ο πατέρας της Ελένης και του Πέτρου. Τον κύριο Γιάννη τον ένιωσα από το πρώτο λεπτό δικό μου άνθρωπο. Όπως συνέβη και με όλη την ελληνική κοινωνία, μέσα από την αδιανόητη απώλεια της κόρης του, Ελένης Τοπαλούδη.

Λύπη και οργή που άγγιξε τους πάντες, όσο λίγες υποθέσεις στυγνής αφαίρεσης ζωής.

Γνήσιος Εβρίτης, ανοιχτόκαρδος και βαθιά ευγενής, θέλησε να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας με ένα ευχαριστώ.

Συνέντευξη

BIBIAN ΜΑΡΓΕΛΛΟΥ

Γ.Τ.: Θα με λες Γιάννη και πες μου για τα παιδιά σου!

Βίβιαν, θέλω να ευχαριστήσω και εσένα προσωπικά και την ΑΜΑΡΥΣΙΑ και όλους όσους ενδιαφέρεστε για την οικογένειά μας. Όλους σας ευχαριστώ!

Θέλω πρώτα, με αφορμή την Ημέρα του Πατέρα, να ευχηθώ μέσα από την ψυχή μου να μην υπάρξει ποτέ και κανείς πατέρας, καμία οικογένεια να μη βιώσει ποτέ τον πόνο να χάνει το παιδί του.

Ξέρεις ο γονιός μας, όταν φύγει από τη ζωή, γίνεται στάχτη. Το παιδί σου όμως γίνεται κάρβουνο και σε καίει κάθε μέρα για το υπόλοιπο της δικής σου ζωής…

Να είμαστε κατάλληλοι για γονείς! Αλλά άλλαξε το θαυμαστικό σε παρακαλώ και βάλε ένα ερωτηματικό. Είμαστε κατάλληλοι για γονείς;

Και επειδή με ρώτησες για κλασικούς μπαμπάδες, εμείς οι παλαιότεροι έναν πατέρα ξέραμε. Αυτόν που αγαπούσε τη σύζυγο, τα παιδιά του, τους γονείς της συζύγου του, έβαζε την οικογένεια πάνω από τα πάντα, αυτός ήταν ο μπαμπάς! Και αυτός πρέπει να είναι.

Αγάπη, το πιο σημαντικό, κατανόηση και αλληλοκατανόηση με τη μάνα, αλλά και υπομονή. Ένα ενιαίο σύνολο, ένα ενιαίο dna που δεν διασπάται.

Μοιάζετε καθόλου με τον δικό σας πατέρα κύριε Γιάννη;

Δεν μοιάζω ιδιαίτερα, νομίζω σχεδόν κανείς δεν μοιάζει με αυτές τις γενιές των πατεράδων του ’50, του ’60, του ’70. Θεωρώ προς το καλύτερο, κάποιες περιπτώσεις εκείνων των εποχών καλύτερα να εξαφανίζονται με το πέρασμα των χρόνων.

Σήμερα οι ρόλοι στην οικογένεια είναι ισότιμοι. Έτσι πρέπει να είναι· είναι όμως; Από αυτά που βλέπουμε και ακούμε καθημερινά για την έμφυλη και την ενδοοικογενειακή βία, την πατριαρχία και τα κατάλοιπά της, δεν συμβαίνει. Και κάνω τον συσχετισμό με την ερώτηση που σου έκανα πριν, είμαστε κατάλληλοι για γονείς; Η ανατροφή του «νταή» είναι επιλογή. Έχουμε όλοι υποχρέωση να το περιορίσουμε, να το εξαφανίσουμε. Το μεγάλο θέμα είναι τι εκπέμπουμε στην κοινωνία. Δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών, είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Τους βλέπουν από το απέναντι σπίτι και σιωπούν, τους ακούνε και πάλι σιωπούν, άρα είναι έμμεσα συνένοχοι σε ότι κακό συμβεί.

Σε τι μοιάζω με τον δικό μου πατέρα; Στην αγάπη!

Έζησε με αγάπη και λίγο μετά την πρωτόδικη απόφαση, την πρόλαβε ευτυχώς, έφυγε τον Ιούνιο του 2020. Αυτό που έβλεπα εγώ στον πατέρα μου ήταν η αγάπη. Να περάσουμε και ένα σημαντικό μήνυμα για τους μεγάλους ανθρώπους: Να μην τους χαλάμε τα χατήρια! Προσωπικά, το έκανα και με τον πατέρα μου και με τα πεθερικά μου. Δεν πειράζει αν φαίνεται ότι δεν καταλαβαίνουν μερικές φορές, σου λέω αλήθεια το εκτιμάνε, το βλέπεις στα μάτια τους. Να μην τους στερούμε αυτές τις τελευταίες μικρές χαρές…

Νιώσατε το κύμα συμπαράστασης, την αγάπη του κόσμου;

Να είναι όλοι καλά, ευχαριστώ όλους τους συνανθρώπους μας. Πολλοί κακοχαρακτηρίζουν τους δημοσιογράφους, τους οπερατέρ, τους ανθρώπους του Τύπου. Εγώ ένιωσα συμπόνοια, συμπαράσταση και μεγάλη συγκίνηση από όλους. Στέκονταν κοντά μας σχεδόν με ευλάβεια! Με σεβασμό. Ειδικά τις πρώτες μέρες, τους έβλεπα να κλαίνε, μας συγκλόνισαν. Ο κόσμος, παντού, στο δρόμο που περπατούσαμε, δυστυχώς γίναμε γνωστοί, μας σταματούσαν συνέχεια, ακόμη και σήμερα έξω από το εξεταστικό κέντρο στις πανελλήνιες! Χωρίς να πουν κάτι τις περισσότερες φορές. Μόνο με το βλέμμα τα έλεγαν όλα.

Πήγαμε παντού, όπου μπορούσαμε, ειδικά σε εκδηλώσεις για μαθητές να μιλήσουμε στους αυριανούς γονείς. Να σέβονται την ανθρώπινη ζωή, το άλλο φύλο, να δείχνουν έμπρακτα την αγάπη τους και φυσικά να σέβονται το ΟΧΙ. Όσοι δεν σέβονται το όχι, δεν έχουν πάρει και δεν παίρνουν εμπράκτως αγάπη από την οικογένεια, όλα εκεί γυρίζουν. Δίπλα στο παιδί είναι το κλειδί. Όχι στην ανατροφή νταήδων. Δεν είναι πατρική αγάπη αν η συμπεριφορά σου «φτιάχνει» ένα νταή. Και επανέρχομαι, είμαστε κατάλληλοι για γονείς;

Θεωρώ ότι πρέπει ΟΛΟΙ, υποχρεωτικά, να περνάμε από σχολές γονέων. Και οι ήδη γονείς και οι εν δυνάμει. Εμείς οι ενσυνείδητοι γονείς, εμείς χάνουμε τα παιδιά μας! Όχι αυτοί που αδιαφορούν. Αυτός που αδιαφορεί, πώς θα μπει στη θέση του άλλου, πώς θα διδάξει το παιδί του, πώς θα αναπτύξει ενσυναίσθηση;

Σας έχουν πει κάτι τα παιδιά σας, που δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

Ότι και να μου έχουν πει, τα θυμάμαι όλα. Όταν ήταν φοιτήτρια η Ελένη μας, μου ζητούσε όπως όλα τα παιδιά, να πάρει κάτι, λίγα χρήματα παραπάνω κλπ. Πάντα, πάντα μου έλεγε «σε ευχαριστώ καλέ μου πατέρα», με πραγματική ευγνωμοσύνη. Ήθελε, προσπαθούσε πάντα να βοηθήσει, όπου και όπως μπορούσε. Τα λόγια της μένουν και θα μένουν στα αυτιά μου μέχρι το τέλος μου.

Αυτό όμως που είπε η Ελένη μας, και είναι αξέχαστο, πιστέψτε με, ειπώθηκε μέσα στο δικαστήριο από τους ίδιους τους δολοφόνους της. Τα τελευταία της λόγια «Θα σας βρει ο μπαμπάς μου». Μπορεί αυτό να βγει ποτέ από το μυαλό ενός γονιού; Έτσι και έγινε, τους βρήκαμε.

Διαφέρει η στάση και το μπράβο του μπαμπά από της μαμάς;

Την ίδια βαρύτητα έχει! Ίσως καμιά φορά, τα παιδιά να προσκολλώνται λίγο παραπάνω σε έναν από τους δύο γονείς, και τα κορίτσια και τα αγόρια, η στάση όμως των γονιών πρέπει να είναι ΕΝΙΑΙΑ, ει δυνατόν να ταυτίζονται. Μόνο έτσι εμπιστεύονται τα παιδιά τους γονείς τους. Και για τους νέους μπαμπάδες, αγάπη, αγάπη, αγάπη! Να τη μεταδίδετε στα παιδιά σας, αγάπη από εδώ ως τον ουρανό.

Ποια συμβουλή θα δίνατε σε ένα νέο πατέρα, στους νέους γονείς;

Δύο λέξεις μόνο, αυτές που κάνουν τον κόσμο μας καλύτερο. Συγγνώμη και Ευχαριστώ! Αυτές οι λέξεις μπορούν να ξεκινήσουν και να σταματήσουν τα πάντα, όλες τις καταστάσεις. Και εμείς πρέπει να τις λέμε στα παιδιά μας και τα παιδιά μας σε εμάς. Και όλοι σε όλους.

Εμείς ως οικογένεια, μέσα από τον πόνο μας προσπαθήσαμε και πάντα θα προσπαθούμε εκτός από συμβουλές, να κάνουμε και προτάσεις, χρήσιμες προς τους αρμόδιους. Για να συνδράμουν τις οικογένειες που ανεβαίνουμε καθημερινά το δικό μας γολγοθά.

Τρεις είναι οι σημαντικότερες προτάσεις μας, επί της ουσίας, προς την Πολιτεία:

Πρώτον, να συμπεριληφθούν οι όροι γυναικοκτονία και οικογενειοκτονία στον Ποινικό Κώδικα. Είναι όροι ηθικής, οι δράστες δεν δολοφονούν μόνο τα παιδιά μας αλλά και όλη την οικογένεια. Έχουμε μεταφέρει παντού την πρότασή μας ακόμη και στον ίδιο τον πρωθυπουργό αλλά και στην π. Πρόεδρο της Δημοκρατίας που μας επισκέφθηκαν.

Δεύτερον, να υπάρξει οικονομική υποστήριξη για τις ατελείωτες δίκες, τα τεράστια δικαστικά έξοδα, τις μετακινήσεις, τις πραγματογνωμοσύνες. Η γιαγιά της Ελένης μας, διέθεσε όλο το κομπόδεμα που μάζευε για το γάμο της… Είναι απαραίτητη η αλληλοβοήθεια για τα θύματα τέτοιων εγκληματικών ενεργειών, για τις οικογένειες που παλεύουν να δικαιώσουν τις ψυχές των ανθρώπων τους. Ταμείο διακομματικό, που να λογοδοτεί στον κρατικό προϋπολογισμό.

Τέλος καλώ την Πολιτεία να πάρει επιτέλους την απόφαση, τα ισόβια να είναι ισόβια. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΙΣΟΒΙΑ. Έτσι θα προστατέψουμε λίγο περισσότερο τα παιδιά μας, την ελληνική νεολαία, σε συνδυασμό φυσικά και με κατάλληλα μέτρα κοινωνικής ευαισθητοποίησης και προστασίας της ελληνικής οικογένειας.

«Οι καλές εταιρείες ικανοποιούν ανάγκες.
Οι σπουδαίες εταιρείες δημιουργούν αγορές»
Philip Kotler

Ο Νίκος Δρανδάκης επιχειρεί ξανά με τη νέα εταιρεία του, Sync Rent your Car. Και επιμένει ελληνικά. Όπως επιμένει και στη διαρκή εκπαίδευση της νέας γενιάς, την οποία θεωρεί ιερή υπόθεση.
Ως επιχειρηματίας έγινε γνωστός και άφησε ισχυρό αποτύπωμα όταν το 2011, εν μέσω οικονομικής κρίσης, ίδρυσε την Taxibeat, τη γνωστή σε όλους πρωτοποριακή εφαρμογή ταξί για κινητά, με παρουσία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τον Φεβρουάριο του 2017 η Taxibeat εξαγοράστηκε από την MyTaxi, θυγατρική της Daimler AG, ένα deal που άφησε εποχή και άρωμα Ελλάδας στη διεθνή επιχειρηματική σκηνή.

Κάθε αρχή και δύσκολη

Με καταγωγή από το Ηράκλειο Κρήτης, γεννήθηκε στη Χαλκίδα και μεγάλωσε στα Πετράλωνα. Ο πατέρας του ξεκίνησε ως εργάτης και με μεγάλη προσπάθεια κατάφερε να δημιουργήσει τη δική του βιοτεχνία υποδημάτων. Ο Νίκος Δρανδάκης σε ηλικία μόλις 25 ετών, αμέσως μετά τις σπουδές του στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του ανέλαβαν την επιχείρηση. Για μια δεκαετία η πορεία ήταν θετική, όμως η ραγδαία άνοδος των κινεζικών προϊόντων και η απώλεια ενός σημαντικού πελάτη, οδήγησε την εταιρεία σε μαρασμό.
«Η εμπειρία αυτή με δίδαξε πολλά. Το σημαντικότερο ίσως είναι πως όταν κάτι δεν έχει μέλλον, παίρνω γρήγορα την απόφαση να αλλάξω κατεύθυνση και να μη χάνω χρόνο και ενέργεια. Να κάνω μια καινούργια αρχή. Δεν υπάρχει μαγική συνταγή. Πρέπει να είσαι ανταγωνιστικός, με δεξιότητες που δεν έχουν πολλοί άλλοι».
Στην περίπτωση του Νίκου Δρανδάκη, η μετέπειτα επιχειρηματική του πορεία δικαίωσε πλήρως τις απόψεις του.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΒΙΒΙΑΝ ΜΑΡΓΕΛΛΟΥ

Και εγένετο Sync Rent Your Car! Σημαίνει κάτι το Sync και γιατί ονομάστηκε έτσι;

Το «Sync» προέρχεται από τη λέξη synchronization, δηλαδή συγχρονισμός. Για εμάς, εκφράζει την αρμονική σύνδεση ανθρώπων, τεχνολογίας και μετακίνησης. Θέλαμε ένα όνομα που να μεταδίδει την ιδέα ότι, μέσα από την πλατφόρμα μας, συγχρονίζονται οι ανάγκες εκείνων που έχουν ένα asset που κάθεται και εκείνων που το χρειάζονται για λίγες μέρες. Και κάπως έτσι, «your car starts working for you again».

Ασχολείστε ξανά με τα αυτοκίνητα, από πού πηγάζει αυτή η προτίμηση; Παράλληλα, επιχειρείτε ξανά στην Ελλάδα.

Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη μου αγάπη ως επιχειρηματίας ήταν τα ταξί! Με το Taxibeat ζήσαμε ένα υπέροχο ταξίδι. Από τότε, η σχέση μου με την αστική μετακίνηση δεν έσπασε ποτέ. Τα αυτοκίνητα είναι ένα μεγάλο κομμάτι της καθημερινής ζωής των ανθρώπων – και την ίδια στιγμή, παραμένουν αναξιοποίητα για πολλές ώρες. Αυτό είναι μια τεράστια ευκαιρία.
Πιστεύω ότι στην Ελλάδα υπάρχουν σήμερα περισσότερες δυνατότητες από ποτέ για να χτίσεις κάτι σύγχρονο, ποιοτικό και ανταγωνιστικό σε διεθνές επίπεδο.

Ποιες είναι οι πρώτες εντυπώσεις του κοινού; Έχει γίνει αρκετά γνωστή η νέα σας εταιρία;

Η ανταπόκριση είναι εξαιρετική, ειδικά στην ανταπόκριση ιδιοκτητών αυτοκινήτων, σε βαθμό που με έχει εκπλήξει πολύ. Οι πρώτοι Πάροχοι που ανέβασαν τα αυτοκίνητά τους στην πλατφόρμα είναι ενθουσιασμένοι με το πόσο εύκολα και επαγγελματικά λειτουργεί το σύστημα. Ακόμα είμαστε στην αρχή, αλλά χτίζουμε βήμα-βήμα μια κοινότητα ανθρώπων που πιστεύει στο μοντέλο της συνεργατικής οικονομίας. Στόχος μου είναι να δημιουργήσω μια πλατφόρμα που θα δημιουργεί οικονομικές ευκαιρίες για κάθε άνθρωπο, ενώ παράλληλα θα παρέχει κορυφαίες εμπειρίες σε όσους χρησιμοποιούν την υπηρεσία.

Γιατί χρειαζόμαστε ένα «Airbnb για αυτοκίνητα»; Πώς θα ανταγωνιστεί τους παραδοσιακούς τρόπους ενοικίασης;

Γιατί σήμερα, περισσότερα από 2 εκατομμύρια αυτοκίνητα στην Ελλάδα κάθονται αχρησιμοποίητα τις περισσότερες ώρες της εβδομάδας. Αυτά τα οχήματα μπορούν να προσφέρουν αξία – και στους ιδιοκτήτες τους, αλλά και σε ανθρώπους που ψάχνουν πιο ευέλικτους, οικονομικούς και ανθρώπινους τρόπους ενοικίασης.
Το Sync δίνει στους ιδιοκτήτες τον πλήρη έλεγχο: πότε, σε ποιους, και με ποιους όρους θα νοικιάσουν το όχημά τους. Και στον ενοικιαστή δίνει την επιλογή να βρει κάτι πιο αυθεντικό, πιο κοντά του και συχνά πιο οικονομικό από ένα παραδοσιακό γραφείο.

Έχω αυτοκίνητο, θέλω να το εκμεταλλευτώ αλλά δεν έχω καμία εμπειρία σε επιχειρήσεις, λογιστικά κλπ. Ποιος θα με κατευθύνει; Πόσα χρήματα μπορώ να κερδίζω;

Δεν χρειάζεται να έχεις επιχειρηματικό υπόβαθρο – το Sync είναι φτιαγμένο ακριβώς για να σε καθοδηγεί σε κάθε βήμα. Από τη στιγμή που ανεβάζεις το αυτοκίνητό σου, σου δίνουμε όλα τα εργαλεία για να διαχειρίζεσαι διαθεσιμότητα, τιμές, τοποθεσίες και κρατήσεις. Παράλληλα, έχουμε εξειδικευμένη υποστήριξη που σε βοηθά με πρακτικά θέματα, ακόμα και φορολογικά.
Το εισόδημα εξαρτάται από τον τύπο του οχήματος και τη διαθεσιμότητα. Για παράδειγμα, ένα δημοφιλές αυτοκίνητο που είναι διαθέσιμο 15 μέρες τον μήνα μπορεί να φέρει από 400 έως και 800 ευρώ μηνιαίως, ή και παραπάνω σε περιόδους υψηλής ζήτησης.

Δρανδάκης = Mr. Taxibeat για τους Έλληνες! Θα αλλάξει ποτέ αυτό; Θέλετε να αλλάξει;

Είναι κάτι που με έχει καθορίσει σε μεγάλο βαθμό, γιατί χτίστηκε με κόπο και με μια τρομερή ομάδα ανθρώπων. Δεν έχω την ανάγκη να «ξεκολλήσω» από αυτό το όνομα – αλλά πιστεύω πως μέσα από το Sync θα μπορέσουμε να χτίσουμε κάτι εξίσου δυνατό και σχετικό με το σήμερα. Αν αύριο με λένε και «Mr. Sync», χαρά μου!

Πολλοί νέοι έχουν πρωτοποριακές ιδέες αλλά δεν έχουν το κεφάλαιο να επενδύσουν σε αυτές. Έχετε κάποια συμβουλή να τους δώσετε;

Να ξεκινήσουν με το πρόβλημα, όχι με την ιδέα.
Αν λύσεις ένα πρόβλημα που έχει αξία για άλλους, τότε θα βρεις και τον τρόπο να το στηρίξεις, ακόμα και χωρίς κεφάλαιο στην αρχή. Όμως πιστεύω ότι κεφάλαια υπάρχουν σήμερα, ειδικά για καλές ιδέες. Τα πράγματα έχουν αλλάξει πάρα πολύ από τις μέρες που ξεκινούσαμε το Taxibeat και το κεφάλαιο είναι το μικρότερο από τα προβλήματα.

«Σαφώς θεωρώ κορωνίδα της επαγγελματικής μου δραστηριότητας τον φωτισμό των μνημείων της Ακρόπολης. Είναι μοναδική αίσθηση να εκπονείς τη μελέτη και να είσαι εκεί στις 4 το πρωί, εντελώς μόνος, ρυθμίζοντας τους προβολείς, για να αναδείξεις ένα από τα αριστουργήματα της ανθρωπότητας»

O Κώστας Κάπος είναι Μηχανολόγος – Ενεργειακός Μηχανικός, κάτοχος τίτλων BSc in Thermal & Environmental Engineering & MS in Mechanical Engineering από το University of Illinois των ΗΠΑ.

Τακτικό μέλος των επαγγελματικών ενώσεων ASME, SAE, ASHRAE και ΤΕΕ, κάτοχος πιστοποίησης Professional Engineer, πιστοποιημένος Ενεργειακός Επιθεωρητής, κάτοχος επίσης Μελετητικού Πτυχίου Ηλεκτρομηχανολογικών και Περιβαλλοντικών Έργων.

Έχει συμμετάσχει ως εισηγητής σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια, κυρίως σε θέματα ενεργειακού σχεδιασμού, διαδικασιών καύσεων καθώς και αρχιτεκτονικού / αστικού φωτισμού.

Έχει σχεδιάσει και επιβλέψει τον φωτισμό στα εμβληματικότερα κλασικά και μεσαιωνικά μνημεία της χώρας (μνημεία Ακρόπολης, Ελευσίνας, Κάστρο Πατρών, λιμένας Ναυπάκτου, Ροτόντα, κ.λπ.), καθώς και τον φωτισμό στους πιο σημαντικούς ελληνικούς αστικούς χώρους (Πεδίον Άρεως, Λυκαβηττός κ.λπ.).

Για το επιστημονικό του έργο έχει καταχωρηθεί στο Who-is-Who in Science & Engineering.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΒΙΒΙΑΝ ΜΑΡΓΕΛΛΟΥ

Ταλέντο, γνώσεις ή τύχη;

Ιδανικά, συνδυασμός και των τριών! Αν ήμουν κυνικός θα σας έλεγα η τύχη. Ωστόσο έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι ανήκουν σε υποπεριπτώσεις.

Για παράδειγμα και δη επαγγελματίες, που με γνώσεις και σκληρή δουλειά πέτυχαν πολλά περισσότερα από τους ταλαντούχους.

Όπως επίσης τυχερούς που δεν χρειάστηκε να δουλέψουν ιδιαιτέρως σκληρά ή και άριστους γνώστες των αντικειμένων τους, οι οποίοι όμως δεν αξιοποίησαν κατάλληλα ούτε τις γνώσεις ούτε τα ταλέντα τους. Το ταλέντο είναι μεν «γκολ από τα αποδυτήρια», η συνέχεια όμως είναι ανήφορος, απαιτεί αντοχή, διάρκεια και ιδανικά τύχη.

Πρόσφατα συμμετείχατε στον δημόσιο διάλογο για την τραγωδία των Τεμπών. Τελικά τι μάθαμε από τη διαχείριση των πολυάριθμων πορισμάτων; Υπάρχει κουλτούρα εμπειρογνωμοσύνης στην Ελλάδα;

Δυστυχώς το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών πήρε τόσο μεγάλες πολιτικές διαστάσεις, που η όποια επιστημονική ανάλυση και συμπέρασμα «μπαζώθηκαν» κάτω από τον φανατισμό και τις προσωπικές αντιλήψεις του κοινού, που δεν ενδιαφέρεται για την αλήθεια, αλλά για τις απαντήσεις που θα ικανοποιήσουν τις προειλημμένες εκτιμήσεις και απόψεις.

Έχουμε δει σε άλλα σοβαρά δυστυχήματα, εκεί όπου δεν είχαν πολιτικές προεκτάσεις, ότι οι αρμόδιοι μηχανικοί – πραγματογνώμονες έκαναν εξαιρετική δουλειά, η οποία έγινε αποδεκτή τόσο από τον κόσμο, όσο και από τη Δικαιοσύνη, ως αδιαμφισβήτητη.

Συνεπώς θα έλεγα ότι ναι, στη μεγάλη τους πλειοψηφία οι πραγματογνωμοσύνες που διενεργούνται είναι ορθές και τεχνικά άρτιες, αν και δεν υπάρχουν μεγάλες εταιρείες γι’ αυτόν τον σκοπό, αλλά συνήθως καλοί συνάδελφοι που έχουν στρέψει προς εκείνη την κατεύθυνση τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες.

Όμως, στην περίπτωση των Τεμπών, παρατηρούμε ότι έχουν μαζευτεί κάποιοι «τεχνικοί σύμβουλοι», οι οποίοι συνεπικουρούμενοι από λαϊκιστές πολιτικούς, ανέπτυξαν ένα αφήγημα που λόγω της τραγικότητας του συμβάντος, για μεγάλο χρονικό διάστημα δόθηκε στο κοινό ως η μοναδική εξήγηση των γεγονότων. Και βέβαια, παράλληλα, ακούμε και διαβάζουμε στον Τύπο για επίορκους ιατροδικαστές οι οποίοι αλλοίωσαν τα ευρήματά τους, κάποιοι μάλιστα είναι υπόδικοι, συνεπώς η όποια κουλτούρα στην οποία αναφέρεστε είναι ευάλωτη στη χώρα μας, σε ιδεοληψίες αλλά και διαφθορά.

Απλά και κατανοητά ώστε να μπορούν να συμμετέχουν όλοι ακόμη και σε μια ειδική συζήτηση ή αυστηρά επιστημονικά;

O επιστήμονας, ο μηχανικός εν προκειμένω, όταν έρχεται σε επαφή με ανθρώπους που δεν διαθέτουν ένα αντίστοιχο επιστημονικό υπόβαθρο, προσπαθώντας να τους παρουσιάσει κάποια στοιχεία ή ευρήματα, πρέπει να γίνεται όσο μπορεί πιο κατανοητός, χωρίς να απεμπολεί την ακεραιότητα των θέσεών του.
Είναι μια λεπτή άσκηση ισορροπίας ανάμεσα στην ανάγκη να γίνει κατανοητός και στην επιστημονική δεοντολογία που πολλές φορές δεν επιτρέπει «στρογγυλεμένες» θέσεις που θα ήταν πιο «εύπεπτες» από το ακροατήριο.

Δυστυχώς, στις «σκληρές» επιστήμες, οι οποίες διέπονται από φυσικούς νόμους και μαθηματικά, ο μη γνώστης δεν μπορεί να προσφέρει κάποια άποψη, όπως ίσως σε άλλες, κοινωνικές επιστήμες.

Φυσικά, ο εισηγητής ενός επιστημονικού θέματος στο ευρύτερο κοινό, πάντα θα πρέπει να έχει πίσω από τα απλά λόγια, όλα τα επιστημονικά στοιχεία που θα βοηθήσουν στη στήριξη των απόψεών του, όταν κληθεί να τις υπερασπιστεί απέναντι σε επιστήμονες με το ίδιο επίπεδο γνώσεων.

Η βασική αρχή για κάθε επιστήμονα, είναι να μην υποτιμά ποτέ την αντιληπτική ικανότητα του συνομιλητή του, τόσο για ηθικούς λόγους, όσο και για να προστατεύσει την αξιοπιστία του.

Μπορεί μια δημόσια συζήτηση αυτής της έκτασης και προβολής να αποπροσανατολίσει την επιστημονική τοποθέτηση;

Είναι κάτι που είναι εξαιρετικά δύσκολο να προκαθορίσει κανείς, δηλαδή κατά πόσο η συμμετοχή του κοινού θα ωφελήσει έναν επιστημονικό διάλογο ή όχι. Εξαρτάται από το επίπεδο των γενικών γνώσεων που θα βοηθήσουν τον πολίτη να παρακολουθήσει τη συζήτηση – παρουσίαση και να θέσει και ο ίδιος καίριες ερωτήσεις

Σε ορισμένα φιλοσοφικά συστήματα, όπως ο ελευθεροτεκτονισμός, η «Σιωπή» που καλείται να ακολουθήσει ο νεοεισερχόμενος, δεν είναι κάποιο απαγορευτικό μέτρο, αλλά μια προτροπή να ακούει κανείς πράγματα στα οποία δεν έχει εξειδικευμένες γνώσεις, ώστε να καταφέρει πρώτα να τις εμπλουτίσει και έπειτα να είναι σε θέση να εκφέρει άποψη ή και να προβάλει τη δική του.

Σε κάποιο παλαιότερο κείμενό μου είχα αναφέρει:

• Το να γνωρίζει κανείς Πυρηνική Φυσική, είναι «πληροφορία».
• Το να μάθει πώς να κατασκευάζει μια πυρηνική βόμβα, είναι «γνώση», η οποία είναι η επεξεργασία της πληροφορίας.
• Το να μάθει να μη χρησιμοποιήσει ποτέ μια πυρηνική βόμβα, είναι «σοφία», η οποία προέρχεται από το πάντρεμα της γνώσης με τον ανθρωπισμό.

Το δαμάσατε το φως κύριε Κάπο;

Το φως δάμασε εμάς!