Eidyllia

Ο Άρης και ο Αργύρης, σκηνοθέτες, βρίσκονται στη μέση των γυρισμάτων της νέας τους ταινίας, όταν ο πρωταγωνιστής τους πεθαίνει αναπάντεχα. Αποφασισμένοι να ολοκληρώσουν το έργο τους, ξεκινούν ένα ταξίδι για να βρουν την ιδανική τοποθεσία, όπου θα «σκοτώσουν» το χαρακτήρα του εκλιπόντος ηθοποιού, μέσα στην πλοκή. Κατά τη διάρκεια της αναζήτησης, φτάνουν σε ένα μυστηριώδες χωριό, κατοικημένο αποκλειστικά από γυναίκες. Καθώς παγιδεύονται σταδιακά σε αυτήν την παράξενη κοινότητα, αρχίζουν να βιώνουν αλλόκοτα φαινόμενα, που τους οδηγούν να αμφισβητήσουν την πραγματικότητα…

INFO

Είδος: Φαντασίας, Δράμα, 86′

Χώρα: Ελλάδα, 2023

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγαρουφάλης

Παίζουν: Σταύρος Κανελλίδης, Δημήτρης Νικολόπουλος, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Μυρτώ Λοντόρφου, Ολυμπία Δήμα

Διανομή: Γ. Παπαγαρουφάλης

F1 – Η ταινία

Ο Ρούμπεν, τον οποίο υποδύεται ο Χαβιέ Μπαρδέμ , πρώην οδηγός της Φόρμουλα 1 προσλαμβάνει τον Σόνι Χέιζ ( Μπραντ Πιτ), που έχει αποσυρθεί μετά από ένα ατύχημα, για να ενταχθεί στην ομάδα του ως επιπλέον οδηγός και να βοηθήσει έναν νεότερο οδηγό (Ντόμσον Ίντρις), στη διεκδίκηση της νίκης.

INFO

Είδος: Δράμα, Αγώνων Αυτοκινήτου, Δράση, 155΄

Χώρα: ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Τζόζεφ Κοζίνσκι

Παίζουν: Μπραντ Πιτ, Κέρι Γκόντον, Χαβιέ Μπαρδέμ

Διανομή: Tanweer

M3GAN 2.0

Αιμοσταγές θρίλερ και τεχνητή νοημοσύνη σε ένα πακέτο sequel, με τη δολοφονική κούκλα που άφησε το σημάδι της στην ποπ κουλτούρα το 2023. Αυτή τη φορά έχει και… ισάξια αντίπαλο.

Δύο χρόνια μετά τη σφαγή από τη διαβόητη εφιαλτική κούκλα M3GAN, η δημιουργός της, η Τζέμα (Άλισον Γουίλιαμς), καταφεύγει στην αναβίωσή της για να εξουδετερώσει την Αμέλια, ένα νέο υπερ-όπλο που κατασκευάστηκε από έναν εργολάβο στρατιωτικού υλικού, ο οποίος είχε κλέψει την «τεχνολογία M3GAN».

INFO

Είδος: Θρίλερ, Τρόμου, Φρίκης, 119΄

Χώρα: ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Τζέραρντ Τζόνστον

Παίζουν: Άλισον Γουίλιαμς, Βάιολετ ΜακΓκρό, Μπράιαν Τζόρνταν Άλβαρεζ, Τζεν Βαν Επς, Έιμι Ντόνανλτ, Τζίνα Ντέιβιες, Ιβάνα Σάκνο, Αριστότελ Ατάρι

Διανομή: Tanweer

Η δίκη ενός σκύλου – Le procès du chien

Ωραία το έγραψε η Le Monde και συμφωνώ: η ηθοποιός και σκηνοθέτρια Λετίσια Ντος κατάφερε στο ντεπούτο της να δημιουργήσει μια αλλόκοτη μεγάλου μήκους ταινία, στην οποία πίσω από το κωμικό στοιχείο κρύβεται μια σύγχρονη και κοινωνική αντανάκλαση.

Η Άβριλ (Λετίσια Ντος), μια νεαρή δικηγόρος -που δεν θεωρείται και επιτυχημένη στη δουλειά της- αναλαμβάνει να σώσει ένα σκύλο (συνοδό του Φρανσουά Νταμιέν) από την καταδίκη σε θάνατο, επειδή δαγκώνει -ειδικά- γυναίκες. Αυτός ο σκύλος βοηθά την Άβριλ  να αποδεχτεί την ανθρώπινη πολυπλοκότητά της (και ο Κόντι κερδίζει το Palm Dog -Φοίνικα Σκύλου- στο Φεστιβάλ των Καννών 2024 σε αντίθεση με την Λετίσια Ντος που με αυτή την υπερβολική -αλλά με πιασάρικο θέμα- ταινία, παρέμεινε υποψήφια στα βραβεία Camera d’ Or και Un Certain Regard).

INFO

Είδος: Κομεντί, 83΄

Χώρες: Ελβετία, Γαλλία, 2024

Σκηνοθεσία: Λετίσια Ντος

Παίζουν: Λετίσια Ντος, Φρανσουά Νταμιέν, Ζαν-Πασκάλ Ζαντί, Κόντι

Διανομή: Weirdwave

Ο θάνατος της Μπελ – Belle

Μια ταινία χαρακτήρων, βασισμένη στην ομότιτλη νουβέλα του Ζορζ Σιμενόν, την οποία ο Μπενουά Ζακότ με το σκηνοθετικό ύφος και ρυθμό του κατάφερε να την εντάξει στην κατηγορία των film noir

Ο Πιερ (Γκιγιόμ Κανέ) και η σύζυγός του Κλέα (Σαρλότ Γκένσμπουργκ), ζουν σε μια μικρή πόλη, όπου ο Πιερ διδάσκει μαθηματικά και η Κλέα διατηρεί ένα κατάστημα οπτικών. Έχουν μια ήσυχη ζωή, και φιλοξενούν την Μπελ, την κόρη ενός φίλου. Οι ζωές τους ακολουθούν μια συνηθισμένη ροή μέχρι που η Μπελ βρίσκεται νεκρή στο σπίτι τους κατά τη διάρκεια μιας νύχτας και ενώ ο Πιερ ήταν μόνος του στο σπίτι. Η απουσία οποιουδήποτε στοιχείου ή άλλου υπόπτου, στρέφει όλων τα βλέμματα στον Πιέρ, ο οποίος ωθείται σε αστυνομική ταπείνωση, εξοστρακισμό από τους συναδέλφους του και εχθρότητα από τους κατοίκους αυτής της μικρής πόλης, όπου τίποτα δεν μένει κρυφό

INFO

Είδος: Αστυνομική, Μυστηρίου, 100΄

Χώρα: Γαλλία,

Σκηνοθεσία: Μπενουά Ζακότ

Παίζουν: Γκιγιόμ Κανέ, Σαρλότ Γκένσμπουργκ, Πατρίκ Ντεκάμπ

Διανομή: Spentzos Film

Τελευταίος σταθμός Ρόκαφορντ – Estación Rocafort

Τυπικό, ψυχολογικό θρίλερ τρόμου, επικεντρωμένο σε μια ευαίσθητη νεαρή, που διορίζεται σε έναν «στοιχειωμένο» σταθμό του μετρό της Βαρκελώνης.

Ο αστικός μύθος που συνοδεύει τον σταθμό Ρόκαφορντ έχει ξεκινήσει ύστερα από μια σειρά δολοφονιών (που βλέπουμε στην πρώτη σεκάνς), για τις οποίες έχει συλληφθεί ο δολοφόνος, καθώς και μια σειρά αυτοκτονιών, που δεν είχαν καταφέρει να εξηγήσουν οι αστυνομικές αρχές. Όλα αυτά δημιουργούν εφιάλτες στην Λάουρα (Νατάλια Αζαχάρα), η οποία ζητά τη βοήθεια ενός πρώην αστυνομικού και συγγραφέα (Χαβιέ Γκουτιέρες) ενός βιβλίου σχετικού με το μυστήριο του Ρόκαφορντ, ο οποίος έχει αποσυρθεί και το έχει ρίξει στο πιοτό, αλλά τελικά θα προθυμοποιηθεί να τη βοηθήσει.

Προβλεπόμενης εξέλιξης θρίλερ, που προσπαθεί να τρομάξει το θεατή μέσα από τα έντρομα μάτια της Ναταλία Αζαχάρα, με ήχους, θορύβους και περίεργα όνειρα.

Προτείνεται στους φίλους του είδους.

INFO

Είδος: Θρίλερ, Μυστηρίου, Τρόμου, 89΄

Χώρα: Ισπανία, 2024

Σκηνοθεσία: Λουίς Πριέτο

Παίζουν: Νατάλια Αζαχάρα, Χαβιέ Γκουτιέρες, Βαλέρια Σορόλα

Διανομή: Weird Wave

Η Τζέιν Όστεν με κατέστρεψε – Jane Austen wrecked my life

Βραδυφλεγής, αλλά ρομαντική, τρυφερή και γεμάτη ευαισθησία ταινία, που δεν θα την έλεγα και κομεντί.

Η Αγκάτ Ρόμπινσον (Καμίλ Ράδερφορντ) είναι μια μοναχική και εύθραυστη κοπέλα που διατηρεί στο Παρίσι μαζί με τον φίλο της, Φελίξ (Πάμπλο Πολί) βιβλιοπωλείο, το οποίο ειδικεύεται στην κλασική αγγλική λογοτεχνία. Το όνειρό της είναι να ζήσει έναν έρωτα που να μοιάζει με μυθιστόρημα της Τζέιν Όστεν και απόλυτη φιλοδοξία της είναι να γίνει συγγραφέας. Ο Φελίξ θα φροντίσει την ολιγοήμερη διαμονή της σε μια πανσιόν ειδική για συγγραφείς ή επίδοξους λογοτέχνες. Εκεί, η Αγκάτ θα γνωρίσει τον Όλιβερ (Τσάρλι Άνσον), καθηγητή λογοτεχνίας και τα συναισθήματά της θα γίνουν σχετικά περίπλοκα. Σύντομα, θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις ανασφάλειές της για να εκπληρώσει επιτέλους τη φιλοδοξία της να γίνει συγγραφέας και να βάλει τέλος στη σπατάλη της ερωτικής της ζωής.

Εξαιρετική για βιβλιοφιλικούς και ευαίσθητους χαρακτήρες.

INFO

Είδος: Ρομαντική, Κομεντί, 94′

Χώρα: Γαλλία, 2024

Σκηνοθεσία: Λορά Πιανί

Παίζουν: Καμίγ Ράδερφορντ, Πάμπλο Πάουλι, Αναμπέλ Λανγκρόν, Τσάρλι Άνσον

Διανομή: Cinobo

Ο άνθρωπος που γνώριζε πολλά – The man who knew to much (Επαν.)

Κλασικό και αξέχαστο θρίλερ του Χίτσκοκ (remake, της δικής του ομότιτλης ταινίας του 1934), με άξονα τις ζωές ανυποψίαστων ανθρώπων που εμπλέκονται (από λάθος στιγμή σε λάθος τόπο) σε πολιτική συνομωσία.

Ένα μεσοαστικό ζευγάρι (Τζέιμς Στιούαρτ – Ντόρις Ντέι) με το γιο τους βρίσκονται στο Μαρόκο για ένα ιατρικό συνέδριο, όταν προσεγγίζεται από έναν κατάσκοπο, ο οποίος μαχαιρωμένος από άγνωστο, προλαβαίνει πριν ξεψυχήσει να ψιθυρίσει στον σύζυγο, ότι κάποιοι σχεδιάζουν απόπειρα δολοφονίας ενός πολιτικού στο Λονδίνου κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας. Το ζευγάρι δεν ειδοποιεί τις αρχές, καθώς οι συνωμότες απαγάγουν το γιο του. Μην έχοντας άλλη επιλογή, επιστρέφουν στο Λονδίνο προκειμένου να εντοπίσουν τους απαγωγείς.

Η ταινία, που θεωρώ ως μια από τις 10 κορυφαίες του Χίτσκοκ, εξυπηρετείται με συνέπεια από τις ερμηνείες των Τζέιμς Στιούαρτ και Ντόρις Ντέι, το τραγούδι της οποίας (Que sera, sera) κέρδισε Όσκαρ Πρωτότυπου Τραγουδιού. Αξέχαστη, επίαης, παραμένει η σεκάνς κορυφούμενης αγωνίας, μέσα στην αίθουσα της συναυλίας, κατά την οποία η αγωνία του ζεύγους συνδυάζεται με το κρεσέντο του  «Storm Clouds Cantata» (ο ίδιος ο Μπερναρντ Χέρμαν τακτικός μουσικοσυνθέτης του Χίτσκοκ, εμφανίζεται ως μαέστρος επί σκηνής) προς το φινάλε της ταινίας.

Από τις δυνατές ταινίες του Χίτσκοκ, που αξίζει να ξαναδείτε.

INFO

Είδος: Θρίλερ, Κατασκοπίας, Περιπέτεια, 120΄

Χώρα: ΗΠΑ, 1956

Σκηνοθεσία: Άλφρεντ Χίτσκοκ

Παίζουν: Τζέιμς Στιούαρτ, Ντόρις Ντέι, Μπρέντα Ντε Μπάνζι,  Μπέρναρντ Μάιλς, Μπάρμπαρα Μπελ Χέτζες

Διανομή: Summer Classics

Η αποστολή – The mission (Επαν.)

Επική ταινία, γύρω από τον προσηλυτισμό ιθαγενών και τους πολέμους συμφερόντων στην εποχή των κονκισταδόρων, της οποίας η δραματική ένταση οφείλεται κυρίως στην «εμβληματική» κλασική μουσική του Ένιο Μορικόνε.

Νότια Αμερική, μέσα του 18ου αιώνα. Ένας Ισπανός Ιησουίτης χτίζει μια ιεραποστολή στη μέση της ζούγκλας και προσηλυτίζει τους ιθαγενείς στον χριστιανισμό. Από την άλλη, ένας αδίστακτος κυνηγός κεφαλών μετανιώνει για τη βίαιη και αμαρτωλή ζωή του κι ενώνεται με την ιεραποστολή. Όταν οι Ισπανοί πουλάνε την περιοχή στους Πορτογάλους, όλα αλλάζουν και η ιεραποστολή βρίσκεται σε κίνδυνο.

Εξαιρετικά πλάνα (η διεύθυνση φωτογραφίας ανήκει στον Κρις Μέντζες), σφιχτοδεμένος σκηνοθετικός ρυθμός και πάρα πολύ καλές ερμηνείες των Ντε Νίρο και Άιρονς, οδηγούν σε μια συγκλονιστική ταινία, η οποία κέρδισε Χρυσό Φοίνικα και Μέγα Τεχνικό Βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών, καθώς και Όσκαρ Φωτογραφίας μαζί με Χρυσές Σφαίρες σε Φωτογραφία και Μουσική, ενώ από το Βατικανό θεωρήθηκε ως μια από τις 15 καλύτερες θρησκευτικές ταινίες για τη συλλογή του στην Filmoteca Vaticana.

Βλέπεται με ενδιαφέρον, εφόσον δεν πέσετε στα βαθιά περί θρησκειών, δογμάτων και των εκφραστών τους.

INFO

Είδος: Περιπέτεια, Δράμα, Θρησκευτική, 125′

Χώρες: Ην. Βασίλειο, Γαλλία, ΗΠΑ,1986

Σκηνοθεσία: Ρόλαντ Τζόφε

Παίζουν: Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Τζέρεμι Άιρονς, Ρέι Μακ Άναλι, Λίαμ Νίσον, Έινταν Κουίν

Διανομή: Σινέ Διάνα (Μαρούσι)

Αποστροφή – Repulsion (Επαν.)

Κλειστοφοβική και απόλυτα τρομακτική για την εποχή της, η πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Ρομάν Πολάνσκι αποτελεί μια μελέτη πάνω στην καταστροφική εσωστρέφεια και απομόνωση, με μια συγκλονιστική Ντενέβ.

Είναι η πρώτη της «τριλογίας του διαμερίσματος», που επικεντρώνεται στον αποκλεισμό σε ένα χώρο που -αν και οικείος- μετατρέπεται σε ζωντανή και απειλητική παγίδα. Ακολούθησαν, «Το μωρό της Ρόζμαρι» (1968) και «Ο ένοικος» (1976) με χαρακτήρες που απομονώνονται από τους γύρω τους και απομακρύνονται από την πραγματικότητα.

Η Κάρολ (Κατρίν Ντενέβ), μια νεαρή γυναίκα που ζει με την αδελφή της στο Λονδίνο, αρχίζει να απομονώνεται όταν η αδελφή της φεύγει για διακοπές. Φοβισμένη, εσωστρεφής και βαθιά τραυματισμένη, απορρίπτει το μοναδικό πρόσωπο που ενδιαφέρεται γι’ αυτήν και εγκλωβίζεται σ’ ένα δαιμονικό εσωτερικό κόσμο φόβου, ψευδαισθήσεων και βίας. Το διαμέρισμά της γίνεται ένας ζωντανός οργανισμός που αντανακλά την παράνοιά της.

Μη την τολμήσετε εάν είστε κλειστοφοβικοί.

INFO

Είδος: Ψυχολογικό, Θρίλερ, 105΄

Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο, 1965

Σκηνοθεσία: Ρομάν Πολάνσκι

Παίζουν: Κατρίν Ντενέβ, Ίαν Χένρι, Τζον Φρέιζερ, Υβόν Φουρνό

Διανομή: New Star

Εμπνευσμένος από το «Ελένης εγκώμιον» του σοφιστή Γοργία, την Ελένη του Ευριπίδη και την Ιλιάδα του Ομήρου, ο μονόλογος αυτός με πρωταγωνίστρια την Ωραία Ελένη, έρχεται να επανορθώσει τις αδικίες που ο μύθος και η “επίσημη” εκδοχή των γεγονότων έχουν σωρεύσει στο πρόσωπο της γυναίκας που στάθηκε -όπως λένε- η αφορμή του Τρωικού πολέμου και των δεινών με τα οποία εκείνος βασάνισε για δέκα χρόνια τους Έλληνες και τους Τρώες. Η Ελένη εξαπολύει ένα δριμύ κατηγορώ εναντίον όλων -από τον υποτιθέμενο πατέρα της (τον Τυνδάρεω) μέχρι τον πραγματικό (τον Δία, που απαντά με βροντές από τον ουρανό στις μομφές της), αποδομεί όλους τους ήρωες του Τρωικού πολέμου, υπερασπίζεται με σθένος τον εαυτό της και αναρωτιέται “ποιος γράφει τελικά την ιστορία;”

Ο Μιγκέλ Ντελ Άρκο, μιa από τις σημαντικότερες μορφές του σύγχρονου Ισπανικού θεάτρου, με χιούμορ, ευαισθησία και ενσυναίσθηση, μας παρουσιάζει μια ανθρώπινη και απολύτως απενοχοποιημένη εκδοχή της “πιο μισητής” γυναίκας στην ιστορία του δυτικού πολιτισμού.

Η Ελένη του, διεκδικεί το δικαίωμα της αφήγησης της ιστορίας, από την πλευρά των ηττημένων και παρουσιάζει μια διαφορετική εκδοχή για τα γεγονότα που οδήγησαν την ίδια αλλά και χιλιάδες ανθρώπους στον όλεθρο, κατακεραυνώνοντας την πατριαρχεία και το δίκαιο του ισχυρού.

Η Λυδία Κονιόρδου, η κορυφαία Ελληνίδα τραγωδός, ερμηνεύει την πιο γοητευτική και παρεξηγημένη μυθική ηρωίδα.

Μαζί της στη σκηνή, ο Μπάμπης Παπαδόπουλος, ο θρυλικός κιθαρίστας του σπουδαιότερου ελληνικού ροκ συγκροτήματος Τρύπες, ερμηνεύει ζωντανά τη μουσική που συνθέτει για την παράσταση.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Χρήστος Σουγάρης, που επιστρέφει σε δραματουργία αντλούμενη από μυθολογικές και ιστορικές πηγές, μετά τις Τρωάδες του Ευριπίδη, που παρουσίασε στο Φεστιβάλ Επιδαύρου για λογαριασμό του ΚΘΒΕ, το 2022.

Απόσπασμα του έργου:

«Εγώ πήρα μόνο μια απόφαση. Ίσως τη μοναδική στη ζωή μου. Την απόφαση να αγαπώ έναν άνδρα, τον Πάρη, πάνω από όλα. Τα γεγονότα που την ακολούθησαν ήταν αποφάσεις ισχυρών ανδρών που είχαν εμμονή με την υστεροφημία και τον πλούτο. Ναι, το ομολογώ. Ομολογώ πως εγκατέλειψα την κόρη μου και τους γονείς μου, κι έναν σύζυγο που ποτέ δεν αγάπησα και ποτέ δεν με αγάπησε. Εκείνοι όμως, ανάγκασαν τους λαούς τους να θυσιαστούν για να κερδίσουν οι ίδιοι δόξα και χρυσάφι, ασήμι, σίδερο, κιννάβαρι, ξύλο, λάδι, νεφρίτη και άλλα πολύτιμα εμπορεύματα που η διακίνησή τους γινόταν από τον Ελλήσποντο. Την είπαν τιμή, αλλά ήταν απληστία. Έψαξαν να βρουν λογικά αίτια για κάτι που ήταν απλώς περηφάνεια. Κι όταν μπορούσαν να το σταματήσουν, δεν το έκαναν. Στ’ αλήθεια ήμουν εγώ ο λόγος που σάρωσαν όλες τις συμμαχικές πόλεις της Τροίας; Γιατί έκαψαν τη Λέσβο, τη Φώκαια, την Κολοφώνα, τη Σμύρνη, τις Κλαζομενές, την Κύμη,  τον Αιγιαλό, την Τήνο, το Αδραμύττιο, τη Σίδη και τόσες άλλες την ώρα που στραγγάλιζαν την Τροία; Γιατί σκότωσαν τους κατοίκους τους που δεν ήξεραν καν ποια είμαι; Γιατί κράτησε δέκα ατέλειωτα χρόνια ο θάνατος και η καταστροφή και στις δυο πλευρές;»

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

«Ελένη: Η δίκη μιας πόρνης»

Κείμενο: Μιγκέλ Ντελ Άρκο

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ

Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Χρήστος Σουγάρης

Σκηνική επεξεργασία μετάφρασης: Χρήστος Σουγάρης & Λυδία Κονιόρδου

Στο ρόλο της Ελένης, η Λυδία Κονιόρδου

Σκηνικά: Τίνα Τζόκα

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Κίνηση: Ερμής Μαλκότσης

Σχεδιασμός Φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου

Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Στέλλα Παπακωνσταντίνου

Φωτογραφίες – Trailer: Γκέλυ Καλαμπάκα

Οργάνωση Παραγωγής: Ντόρα Βαλσαμάκη

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ 

 Πέμπτη, 10 Ιουλίου – Ευριπίδειο Θέατρο Ρεματιάς , Χαλάνδρι

Παρασκευή, 11 Ιουλίου – Βεάκειο Θέατρο Πειραιά

Σάββατο, 12 Ιουλίου – Ηλιούπολη

Δευτέρα, 14 Ιουλίου – Μεσολόγγι

Τρίτη, 15 Ιουλίου – Αγρίνιο

Τετάρτη, 16 Ιουλίου – Άρτα

Πέμπτη, 17 Ιουλίου – Καστοριά

Παρασκευή, 18 Ιουλίου – Έδεσσα

Σάββατο, 19 Ιουλίου – Κοζάνη

Κυριακή, 20 Ιουλίου – Κοζάνη

Δευτέρα, 21 Ιουλίου – Λάρισα

Τρίτη, 22 Ιουλίου – Σέρρες

Τετάρτη, 23 Ιουλίου – Ξάνθη

Πέμπτη, 24 Ιουλίου – Κομοτηνή

Παρασκευή, 25 Ιουλίου – Αλεξανδρούπολη

Κυριακή, 27 Ιουλίου – Μουδανιά

Δευτέρα, 28 Ιουλίου – Κηποθέατρο Θεσσαλονίκης

Τρίτη, 29 Ιουλίου – Κηποθέατρο Θεσσαλονίκης

Τετάρτη, 30 Ιουλίου – Τρίκαλα

Πέμπτη, 31 Ιουλίου – Πήλιο

Προσεχώς, θα ανακοινωθούν επιπλέον σταθμοί και οι αντίστοιχες ημερομηνίες τους για τον Αύγουστο.

Προπώληση εισιτηρίων: more.com

Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη

 Λίγα λόγια για την υπόθεση

Το παραμύθι της Σταχτοπούτας είναι λίγο-πολύ γνωστό: η κακιά μητριά, οι δύο στριμμένες αδελφές, η νεραϊδονονά με το μαγικό ραβδάκι, ο πρίγκιπας που την ερωτεύεται κεραυνοβόλα και ζήσαν αυτοί καλά…

Η δική μας «Σταχτοπούτα», λέγετέ με Άννα, δεν είναι γεμάτη με στάχτες, αλλά με πολλά παραπανίσια κιλά και αμέτρητα συναισθηματικά τραύματα, καθώς στερήθηκε την αγάπη από το πρώτο λεπτό που αντίκρισε τον μάταιο και γεμάτο χοληστερίνη τούτο κόσμο. Η μητέρα της πέθανε στη γέννα και ο ναυτικός πατέρας της μπάρκαρε μόνιμα, εγκαταλείποντάς τη στις εκάστοτε μητριές της.

Με την τελευταία, το παραμύθι ολοκληρώθηκε αφού απέκτησε δύο εξ αγχιστείας αδέλφια και μόνιμους βασανιστές της, την Ντοντό και τον Σπύρο. Όταν ο παιδικός και μοναδικός της έρωτας, ο Νίκος, επιστρέφει στα πάτρια εδάφη και επιτέλους βρίσκει σκοπό στη ζωή της, εκείνος αντί να πέσει στην αγκαλιά της, αφήνει έγκυο την αχώνευτη Ντοντό.

Λίγο πριν η Άννα αυτοκτονήσει, βουλώνοντας τις αρτηρίες της και εκτοξεύοντας το σάκχαρό της στα ύψη, εμφανίζεται στη ζωή της ως διά μαγείας ο Δημήτρης. Ένας γοητευτικός, φιλόδοξος άντρας, η απάντηση στις τόσες απογοητεύσεις της. Όμως, βρήκε πράγματι τον πρίγκιπά της ή την περιμένει ένα ακόμα μεγαλύτερο και ανεπανόρθωτο τραύμα;

Η Αννα θα διασχίσει δαιδαλώδη μονοπάτια με αμέτρητα υπερφαγικά επεισόδια, ερωτικές απογοητεύσεις και απρόσμενες προδοσίες, με μοναδικό στήριγμα τις δύο φίλες της. Μυστικά του παρελθόντος αποκαλύπτονται, φέρνοντας στο φως την αλήθεια και ανατρέποντας όσα η ίδια θεωρούσε δεδομένα.

Τότε θα συνειδητοποιήσει πως το μόνο «μαγικό ραβδάκι» που χρειάζεται είναι κρυμμένο μέσα της…

Λίγα Λόγια για τη Θεοφανία Ανδρονίκου Βασιλάκη

Η Θεοφανία Ανδρονίκου Βασιλάκη (ψευδώνυμο) είναι δημοσιογράφος, σεναριογράφος και συγγραφέας. Εργάζεται σε περιοδικά, ιστοσελίδες και την τηλεόραση. Η συγγραφική της καριέρα ξεκίνησε με το βιβλίο «Δεσποινίς 29 και κάτι ψιλά» το οποίο έγινε best seller όπως και τα περισσότερα από τα βιβλία που έχει γράψει. Από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη κυκλοφορούν τα βιβλία της, «Δεσποινίς ετών 39 και κάτι ψιλά», «Η Διαθήκη του Ζάνα», «Η υπηρέτρια της Δούκισσας», «Ζακίνθη», «Στο Άβατο του Κόντε», «Κρεσέντο Εκδίκησης», «Άσπιλοι Ένοχοι», «Μαύροι Κύκνοι», «Ματωμένο Μετάξι», «Η Κατάρα».

Ο συνθέτης που έχει σφραγίσει τον ιταλικό κινηματογράφο των τελευταίων 50 χρόνων, μαθητής και συνεχιστής της αισθητικής του Μάνου Χατζιδάκι, δημιουργός περισσότερων από 130 σάουντρακ, διάδοχος του Νίνο Ρότα στις τελευταίες ταινίες του Φελλίνι και βραβευμένος με Όσκαρ, Νικόλα Πιοβάνι, ανεβαίνει στη σκηνή του Ηρωδείου και διευθύνει την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών σε μια συνεργασία του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Ο Μαέστρος, μαζί με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, παρουσιάζει τη μουσική του μέσα από τρεις ορχηστρικές σουίτες – καρπό των εμβληματικών συνεργασιών του με τέσσερις μεγάλους δημιουργούς του ιταλικού σινεμά: τους αδερφούς Πάολο και Βιττόριο Ταβιάνι, τον Ρομπέρτο Μπενίνι και τον Φεντερίκο Φελλίνι.

Πρόγραμμα

Σουίτα Ταβιάνι  (Φιορίλε, Il sole anche di notte, Η νύχτα του Σαν Λορέντζο, Καλημέρα Βαβυλωνία)

Σουίτα Η ζωή είναι ωραία

Σουίτα Φελλίνι  (Η συνέντευξη, Η φωνή του φεγγαριού, Τζίντζερ και Φρεντ)

INFO

Τόπος: Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Ημέρα: Τρίτη 8 Ιουλίου 2025

Ώρα: 21:00

Τιμές εισιτηρίων: 70€ / Εκπτωτικό 5€

Μέγαρο Μουσικής: Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη 1, Αθήνα

info@megaron.gr

Tηλ.: 210728 2000

Το κοινό υποδέχθηκαν η Γενική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Ελίζ Ζαλαντό και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής Ορέστης Ανδρεαδάκης (δεξιά στη φωτογραφία με τον Φάνη Μουρατίδη), ενώ το Διοικητικό Συμβούλιο του Φεστιβάλ εκπροσώπησε η Αντιπρόεδρος Κατερίνα Μπέη. Με την παρουσία τους τίμησαν την τελετή έναρξης του 4ου Evia Film Project ο Υφυπουργός Πολιτισμού, αρμόδιος για θέματα Σύγχρονου Πολιτισμού, Ιάσονας Φωτήλας, η Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Βίκυ Χατζηβασιλείου, ο Δήμαρχος Ιστιαίας-Αιδηψού Γιάννης Κοντζιάς, η Αντιδήμαρχος Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας Ευμορφία Πασχαλίδη, ο διευθυντής φωτογραφίας Νίκος Καβουκίδης, ο σκηνοθέτης Γιώργος Τσεμπερόπουλος και ο ηθοποιός Φάνης Μουρατίδης.

Ο Δήμαρχος Ιστιαίας-Αιδηψού Γιάννης Κοντζιάς επισήμανε πως η κλιματική αλλαγή θέτει ολοένα μεγαλύτερες προκλήσεις κάθε χρόνο και ευχήθηκε να συνεχιστεί το Evia Film Project και τα επόμενα χρόνια: «Μάθαμε πάρα πολλά πράγματα μαζί σας και αναστήσαμε τον κινηματογράφο “Απόλλων” στον οποίο βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Συνεχίζουμε να κάνουμε δράσεις σχετικές με τον κινηματογράφο στην τοπική κοινότητα, σας έχουμε κοντά μας κι εσείς παραμένετε δίπλα μας ως οι καλύτεροι φίλοι μας».

Στη συνέχεια, στη σκηνή ανέβηκε ο Ιάσονας Φωτήλας, Υφυπουργός Πολιτισμού, αρμόδιος για θέματα Σύγχρονου Πολιτισμού, και δήλωσε πως ο πολιτισμός είναι η απάντησή μας σε κάθε κακό: «Φέτος, το Evia Film Project είναι αφιερωμένο στο ελληνικό καλοκαίρι, ένα θέμα πολύ δικό μας, καθώς το καλοκαίρι είναι η κοινή καταγωγή των Ελλήνων, με την άργητα, την καλοκαιρινή ραστώνη, τον θερισμό των κόπων του χειμώνα, τον μετασχηματισμό των ονείρων σε ιδέες κι από εκεί σε πράξεις. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης λάμπει διεθνώς μέσα από τον αγώνα του Ορέστη, της Ελίζ, του Διοικητικού Συμβουλίου, των ακούραστων εργατών του και φυσικά των εθελοντών του», ολοκλήρωσε.

Η συναυλία και η ταινία (που θα παρουσιαστούν σε κοινό πρόγραμμα, με ενιαίο εισιτήριο 7 ευρώ) ανοίγουν το κινηματογραφικό αφιέρωμα «Ο Θεοδωράκης στην μεγάλη οθόνη» το οποίο θα διαρκέσει έως την Κυριακή 29 Ιουνίου στον Θερινό Κινηματογράφο Λαϊς.

Για την έναρξη θα διατεθεί περιορισμένος αριθμός προσκλήσεων από το Δεύτερο και το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ αποκλειστικά για τους ακροατές τους. Ώρα έναρξης:  20.30 (προσέλευση 20.00)

Στο πλαίσιο του αφιερώματος, η Ταινιοθήκη θα προβάλλει καθημερινά έως και τις 29 Ιουνίου, αγαπημένες ταινίες σε μουσική Θεοδωράκη: το Ζ και την Κατάσταση Πολιορκίας του Κώστα Γαβρά, τη Φαίδρα του Ζιλ Ντασέν, τη Συνοικία το όνειρο του Αλέκου Αλεξανδράκη, την Εύα της Μαρίας Πλυτά και το ντοκιμαντέρ του Αστέρη Κούτουλα Ταξιδεύοντας με τον Μίκη.

Από τις ταινίες αυτές παρελαύνουν ιερά τέρατα της έβδομης τέχνης: Μελίνα Μερκούρη, Ειρήνη Παπά, Άντονι Κουιν, Άλαν Μπέιτς,  Άντονι Πέρκινς, Ιβ Μοντάν, Ζαν Λουί Τρεντινιάν και μία πλειάδα σημαντικών ελλήνων ηθοποιών.

Mία σπάνια ευκαιρία να «ακούσετε» εμβληματικές ταινίες του παγκόσμιου σινεμά, που εμψύχωσε η μουσική του Θεοδωράκη.

Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει αφήσει μια σημαντική παρακαταθήκη με τις συνθέσεις του για τον κινηματογράφο.

Όπως σημείωνε η Αγλαΐα Μητροπούλου, ιδρύτρια της ΤτΕ: «Ο Μίκης Θεοδωράκης, συνθέτης με ταλέντο και παιδεία ευρωπαϊκή —έγραψε μουσική μπαλέτου, μουσική για το θέατρο, για την αρχαία τραγωδία— με μαθητεία στη βυζαντινή μουσική και πρώιμα αφυπνισμένη πολιτική συνείδηση, αρχίζει να ενδιαφέρεται για την κινηματογραφική μουσική το 1953, και γράφει τη μουσική για την Εύα της Μαρίας Πλυτά. Ακολουθούν Ο Γολγοθάς μιας ορφανής, Το ξυπόλυτο τάγμα, κ.ά, για να φτάσει στην Ηλέκτρα του Κακογιάννη, όπου η εργασία του είναι από τα πιο πετυχημένα επιτεύγματα αντίστιξης, και στον Ζορμπά, μια μουσική που κατέκτησε τον κόσμο».

Σύμφωνα με την πρόεδρο του ΔΣ της Ταινιοθήκης της Ελλάδος Μαρία Κομνηνού, «η ταινία του Αλέκου Αλεξανδράκη, Συνοικία το όνειρο του 1961 αποτελεί μια συμβολή του Θεοδωράκη σε ένα εγχείρημα των διανοούμενων της Αριστεράς να καταγγείλουν τις κοινωνικές ανισότητες και την άναρχη δόμηση στην πρωτεύουσα. To 1962 συνεργάζεται με τον Ζιλ Ντασέν στη Φαίδρα –μεταφορά της αρχαίας τραγωδίας στο κοσμοπολίτικο περιβάλλον των ελλήνων εφοπλιστών – με αστραφτερούς πρωταγωνιστές: Μελίνα Μερκούρη, Άντονι Πέρκινς, Ραφ Βαλόνε. Η μουσική του Θεοδωράκη αποτελεί μια σημαντική συνεισφορά στη δυνατή αυτή ταινία. Η πορεία του μεγάλου συνθέτη συνεχίστηκε εμπλουτισμένη από τα βιώματα της εξορίας και των διώξεων που εξαπέλυσε η δικτατορία των συνταγματαρχών, ενώ καθοριστική υπήρξε η συνεργασία του με τον μεγάλο Χιλιανό Ποιητή Πάμπλο Νερούδα καθώς και οι σημαντικές συναυλίες που έδωσε στη Λατινική Αμερική. Αυτός ο ενεργός διάλογος της μουσικής του με την πλοκή και τους χαρακτήρες, όπως σημειώνει ο Κώστας Γαβράς, αποτυπώνεται στη μουσική του για το Ζ και την Κατάσταση Πολιορκίας, τις εμβληματικές πολιτικές ταινίες που ο σκηνοθέτης γυρίζει μεταξύ 1969 – 1973, και στις οποίες συνεργάζεται με τον Μίκη Θεοδωράκη.

Φυσικά η πολυσχιδής προσωπικότητά του Θεοδωράκη δεν εξαντλείται στις κινηματογραφικές του συνθέσεις, και οι σπουδαίες συναυλίες και διεθνείς περιοδείες του αποτυπώνονται στο πολύτιμο ντοκιμαντέρ του Αστέρη Κούτουλα Ταξιδεύοντας με τον Μίκη».

Το αφιέρωμα «Ο Θεοδωράκης στη μεγάλη οθόνη» σηματοδοτεί τη συνέχιση της επιτυχημένης συνεργασίας της Ταινιοθήκης με τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ, μετά την παγκόσμια πρώτη παρουσίαση της αποκατεστημένης ταινίας Οι Απάχηδες των Αθηνών, και το αφιέρωμα «Αστυγραφίες».

Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος ευχαριστεί θερμά τον ζωγράφο Γιάννη Ψυχοπαίδη που έδωσε την άδεια στο ίδρυμα να χρησιμοποιήσει το πορτραίτο του Μίκη Θεοδωράκη που φιλοτέχνησε ο καλλιτέχνης.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΕΜΠΤΗ  26/6

20:30 Συναυλία Συνόλου της Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ με κινηματογραφικές μελωδίες του Μίκη Θεοδωράκη. Διευθύνει ο Γιώργος Αραβίδης

21:30 Αλέξης Ζορμπάς (1964, 142’)

Σκηνοθεσία: Μιχάλης Κακογιάννης

Ηθοποιοί: Anthony Quinn, Alan Bates, Ειρήνη Παπά, Lila Kedrova, Γιώργος Φούντας, Σωτήρης Μουστάκας, Άννα Κυριακού, Ελένη Ανουσάκη

 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/6

21:00 Φαίδρα (1962, 115’)

Σκηνοθεσία: Ζιλ Ντασέν

Ηθοποιοί: Μελίνα Μερκούρη, Anthony Perkins, Raf Vallone, Elizabeth Ercy, Τζαβάλας Καρούσος, Ζωρζ Σαρρή, Ανδρέας Φιλιππίδης

23:15 Ταξιδεύοντας με τον Μίκη  (2017, 87’)

Σκηνοθεσία: Αστέρης Κούτουλας

Εμφανίζονται: Μίκης Θεοδωράκης, Sandra von Ruffin, Στάθης Παπαδόπουλος, Rafika Chawishe

 ΣΑΒΒΑΤΟ 28/6

21:00 Z (1969, 127’)

Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς

Ηθοποιοί: Yves Montand, Jean-Louis Trintignant, Ειρήνη Παππά, Jacques Perrin, François Périer, Charles Denner, Pierre Dux, Georges Géret, Renato Salvatori

23:15 Εύα (1953, 83’)

Σκηνοθεσία: Μαρία Πλυτά

Ηθοποιοί: Αλέκος Αλεξανδράκης, Νίνα Σγουρίδου, Μάνος Κατράκης, Αλίκη Γεωργούλη, Ντίνος Ηλιόπουλος, Σμάρω Βεάκη

ΚΥΡΙΑΚΗ 29/6

21:00 Κατάσταση πολιορκίας (1972, 130’)

Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς

Ηθοποιοί: Yves Montand, Renato Salvatori, Jacques Weber, O.E. Hasse, Jean-Luc Bideau

23:15 Συνοικία το Όνειρο (1961, 95’)

Σκηνοθεσία: Αλέκος Αλεξανδράκης

Ηθοποιοί: Αλέκος Αλεξανδράκης, Αλίκη Γεωργούλη, Αλέκα Παϊζη, Μάνος Κατράκης, Σαπφώ Νοταρά, Σπύρος Μουσούρης

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ

 *Αλέξης Ζορμπάς / Zorba the Greek

(1964, Ελλάδα-ΗΠΑ)

Ένας νεαρός Βρετανός συγγραφέας έρχεται στην Κρήτη για να επαναλειτουργήσει το ορυχείο που κληρονόμησε. Εκεί θα γνωριστεί με τον Αλέξη Ζορμπά, έναν σκληροτράχηλο, ενστικτώδη άνθρωπο που θα του αποκαλύψει μια άλλη όψη της ζωής. Παρορμητικός και τυχοδιωκτικός, ο Ζορμπάς αναλαμβάνει να γίνει ο μέντοράς του. Και παρότι τα σχέδια για το ορυχείο ναυαγούν και η σχέση του συγγραφέα με μια όμορφη χήρα καταλήγει σε τραγωδία, ο Ζορμπάς διατηρεί την αισιόδοξη πίστη του στη ζωή… Η συναρπαστική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη είναι άρρηκτα δεμένη με την παγκόσμια απήχηση τούτης της ελεύθερης κινηματογραφικής διασκευής του μυθιστορήματος «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» (1946) του Νίκου Καζαντzάκη.

Σκηνοθεσία: Μιχάλης Κακογιάννης

Σενάριο / Screenplay: Μιχάλης Κακογιάννης, βασισμένος στο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά»

Ηθοποιοί: Anthony Quinn, Alan Bates, Ειρήνη Παπά, Lila Kedrova, Γιώργος Φούντας, Σωτήρης Μουστάκας, Άννα Κυριακού, Ελένη Ανουσάκη

*Φαίδρα / Phaedra

(1962, Ελλάδα-Γαλλία-ΗΠΑ)

Ελλάδα, δεκαετία του ’60. Η όμορφη Φαίδρα, δεύτερη σύζυγος του εφοπλιστή Θάνου Κυρίλη, ερωτεύεται τον γιο που έχει ο σύζυγός της από τον πρώτο του γάμο, Αλέξη.  Αν και ξέρουν πως η σχέση τους είναι καταδικασμένη από την αρχή, οι δυο εραστές δεν καταφέρνουν να πνίξουν τα συναισθήματά τους, με τραγικές συνέπειες για όλους…

Μια σύγχρονη προσαρμογή του μύθου της Φαίδρας από τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη, με φόντο τα ωραιότερα ευρωπαϊκά φυσικά σκηνικά (Παρίσι, Λονδίνο, Ελλάδα) και άλλη μια κλασική μουσική επένδυση από τον Μίκη Θεοδωράκη, τον οποίο συνέδραμε εδώ ο Νίκος Γκάτσος στους στίχους των τραγουδιών.

Σκηνοθεσία: Ζιλ Ντασέν

Σενάριο: Ζιλ Ντασέν, Μαργαρίτα Λυμπεράκη, βασισμένοι στην τραγωδία του Ευριπίδη Ιππόλυτος

Ηθοποιοί: Μελίνα Μερκούρη, Anthony Perkins, Raf Vallone, Elizabeth Ercy, Τζαβάλας Καρούσος, Ζωρζ Σαρρή, Ανδρέας Φιλιππίδης

*Ταξιδεύοντας με τον Μίκη

(2017, Ελλάδα-Γερμανία)

Από το γεμάτο εναλλαγή ιστορικό και ακατέργαστο οπτικό υλικό των περίπου 600 ωρών που γύρισε σε διάστημα 30 ετών, ο Αστέρης Κούτουλας συμπυκνώνει μέσα σε μιάμιση ώρα στιγμές που παρουσιάζουν την αυθεντική εικόνα του «πνευματικού αναρχικού» Μίκη Θεοδωράκη. Ο δημιουργός παντρεύει στην ταινία του πολλές προσωπικές στιγμές του καλλιτέχνη με ιστορικό υλικό, πλάνα τεκμηρίωσης με μυθοπλασία και τη μουσική του Θεοδωράκη με τον αντίκτυπό της σε νέους καλλιτέχνες της κλασικής μουσικής, της τζαζ, της electro ή της rap. Μια ταινία-δοκίμιο που μας προτείνει συναρπαστικές, εύθυμες, μυστηριώδεις, αλλά και πολύ χαρακτηριστικές στιγμές από την «on the road» ζωή ενός μοναδικού και χαρισματικού μουσικοσυνθέτη.

Σκηνοθεσία: Αστέρης Κούτουλας

Σενάριο: Αστέρης Κούτουλας. Ίνα Κούτουλα

Ηθοποιοί: Μίκης Θεοδωράκης, Sandra von Ruffin, Στάθης Παπαδόπουλος, Rafika Chawishe

*Z

(1969, Γαλλία-Αλγερία)

Η ταινία Ζ, στηρίχθηκε στο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού, σε σενάριο που έγραψε ο Κώστας Γαβράς και ο Χόρχε Σεμπρούν. Η ταινία είχε απορριφθεί από παντού μέχρι που ο Ζακ Περέν απευθύνθηκε στην Αλγερινή κυβέρνηση που έδωσε τα λειτουργικά έξοδα και έτσι προχώρησε το σχέδιο. Όπως γράφει ο Γαβράς στο «Πήγαινε εκεί όπου είναι αδύνατο να πας», στις άλλες δυσκολίες προστέθηκε και η αδυναμία να φτάσουν στον Μίκη στην αποκλεισμένη Ζάτουνα. Μέχρι που σ’ ένα πακέτο από τσιγάρα ο Μίκης είχε γράψει την άδεια να χρησιμοποιήσουν τη μουσική του. «Εγώ θεωρώ τη μουσική ως δυναμική συνιστώσα της δραματουργίας. Λειτουργεί ως ένα πρόσωπο που εισέρχεται στη σκηνή και διαλέγεται με τους άλλους. Η μουσική του Μίκη είχε τις απαραίτητες συνδέσεις και με τα δύο».

Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς

Σενάριο: Jorge Semprun, Κώστας Γαβράς, βασισμένοι στο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού

Ηθοποιοί: Yves Montand, Jean-Louis Trintignant, Ειρήνη Παππά, Jacques Perrin, François Périer, Charles Denner, Pierre Dux, Georges Géret, Renato Salvatori

*Εύα / Eva

(1953, Ελλάδα)

Στη διάρκεια των θερινών της διακοπών, μια παντρεμένη γυναίκα γνωρίζει έναν νεαρό με τον οποίο ζει μια εφήμερη ερωτική σχέση, προκαλώντας την οργή του συζύγου της και τα επικριτικά σχόλια της μικρής κοινωνίας του νησιού… Η τέταρτη ταινία της Μαρίας Πλυτά, της πρώτης γυναίκας δημιουργού του ελληνικού σινεμά, σηματοδοτεί και την παρθενική μουσική δουλειά του Μίκη Θεοδωράκη για τον κινηματογράφο. Το φιλμ, όμως, έχει και μια πρόσθετη ιστορική σημασία ως η μοναδική παραγωγή της εταιρείας Κομίνης Φιλμ, καθότι συνδέθηκε με ένα τραγικό γεγονός: Στις 16/10/1952, ο παραγωγός Δημήτρης Κομίνης και η ηθοποιός Ανθή Μηλιάδη βρήκαν τραγικό θάνατο όταν, πηγαίνοντας για κάποιο γύρισμα στη Λούτσα, το αυτοκίνητο τους προσέκρουσε σε νάρκη ξεχασμένη από τον καιρό της Κατοχής. Ο ρόλος της Μηλιάδη δόθηκε τελικά στην Σμάρω Βεάκη.

Σκηνοθεσία: Μαρία Πλυτά

Σενάριο: Ανδρέας Λαμπρινός

Ηθοποιοί: Αλέκος Αλεξανδράκης, Νίνα Σγουρίδου, Μάνος Κατράκης, Αλίκη Γεωργούλη, Ντίνος Ηλιόπουλος, Σμάρω Βεάκη

*Κατάσταση πολιορκίας / Etat de Siege

(1972, Γαλλία-Ιταλία-Δ. Γερμανία-Χιλή)

Εμπνευσμένη από τα βιώματα ενός Αμερικανού διπλωμάτη που απήχθη από τους ριζοσπαστικούς Τουπαμάρος στην Ουρουγουάη του 1970 και ανακρίθηκε για να αποκαλύψει τις λεπτομέρειες της μυστικής αμερικανικής υποστήριξης στα καταπιεστικά καθεστώτα της Λατινικής Αμερικής, η «Κατάσταση πολιορκίας» ολοκληρώνει την πολιτική τριλογία του Κώστα Γαβρά μετά το «Ζ» και την «Ομολογία». Και τον βρίσκει να συνεργάζεται για δεύτερη φορά με τον Θεοδωράκη, ο οποίος θυμάται χαρακτηριστικά: «Στο φιλμ αυτό, εκτός από τους μουσικούς της ορχήστρας μου, χρησιμοποίησα και τους Χιλιανούς Los Calchakis. Κι αυτό γιατί είδα το φιλμ σαν μια πτυχή του έπους του αγώνα των Νοτιοαμερικάνων εναντίον του βορειοαμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των μεθόδων του, όπως τις περιγράφει και ο Pablo Neruda στο ‘Canto General’, που κατά σύμπτωση συνέθετα εκείνο τον καιρό».

Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς

Σενάριο: Franco Solinas, Κώστας Γαβράς

Ηθοποιοί: Yves Montand, Renato Salvatori, Jacques Weber, O.E. Hasse, Jean-Luc Bideau

*Συνοικία το Όνειρο / A Neighborhood Named ‘The Dream’

(1961, Ελλάδα)

Σε μια φτωχογειτονιά της Αθήνας, κατοικημένη από βιοπαλαιστές που, παρότι ζουν στην έσχατη μιζέρια, ονειρεύονται πάντα έναν καλύτερο κόσμο, ένας άρτι αποφυλακισθείς νέος προσπαθεί να βγάλει χρήματα, την ίδια στιγμή που η αγαπημένη του βλέπει άλλους άνδρες και ο αδελφός της προσπαθεί να συνεισφέρει στα οικονομικά της οικογένειας… Μια ταινία που διώχθηκε ανελέητα για ένα διάστημα εξαιτίας της ασχήμιας της ελληνικής πραγματικότητας που τολμούσε να απεικονίσει, αλλά αναγνωρίστηκε στη συνέχεια ως ένα από τα εμβλήματα του ελληνικού κινηματογραφικού νεορεαλισμού, σφραγίζοντας και την μουσική φιλμογραφία του Θεοδωράκη, με το «Βρέχει στη φτωχογειτονιά» να δεσπόζει στο σάουντρακ, σε στίχους του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη και δια στόματος Γρηγόρη Μπιθικώτση.

Σκηνοθεσία: Αλέκος Αλεξανδράκης

Σενάριο: Τάσος Λειβαδίτης, Κώστας Κοτζιάς

Ηθοποιοί: Αλέκος Αλεξανδράκης, Αλίκη Γεωργούλη, Αλέκα Παϊζη, Μάνος Κατράκης, Σαπφώ Νοταρά, Σπύρος Μουσούρης

INFO

(http://www.tainiothiki.gr/)

(https://www.facebook.com/tainiothikigr)

(https://www.instagram.com/tainiothikigr).

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Έναρξη: 7 ευρώ (για το κοινό πρόγραμμα συναυλίας-ταινίας στις 26 Ιουνίου)

Γενική είσοδος: 6 ευρώ (27-29 Ιουνίου)

Ηλεκτρονική προπώληση: https://tickets.tainiothiki.gr/

Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ιερά Οδός 48 και Μεγάλου Αλεξάνδρου, μετρό Κεραμεικός, τηλ. 210 3612046

28 χρόνια μετά – 28 years later

Ύστερα από τις «28 μέρες μετά» (2002, του Ντάνι Μπόιλ με τον Κίλιαν Μέρφι) και τις «28 εβδομάδες μετά» (2007, του Χουάν Κάρλος Φρεσναντίγιο), έρχεται πάλι ο Ντάνι Μπόιλ για να μας χαρίσει ετούτο δω.

Έχουν περάσει σχεδόν τρεις δεκαετίες από τότε που ένας ιός ξέφυγε από ένα εργαστήριο βιολογικών όπλων, και τώρα, κατά τη διάρκεια μιας επιβεβλημένης καραντίνας, κάποιοι έχουν βρει τρόπους να ζουν ανάμεσα στους μολυσμένους. Μια τέτοια ομάδα επιζώντων ζει σε ένα μικρό νησί που συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα με μια μοναδική, ισχυρά φυλασσόμενη γέφυρα. Όταν ένας από την ομάδα φεύγει από το νησί για μια αποστολή στην καρδιά της ηπειρωτικής χώρας, ανακαλύπτει μυστικά, θαύματα και φρικαλεότητες που έχουν μεταλλάξει όχι μόνο τους μολυσμένους, αλλά και άλλους επιζώντες. Και το ερώτημα συνεχίζει να μας βαραίνει: Πού βαδίζει η ανθρωπότητα;

INFO

Είδος: Θρίλερ, Τρόμου, Φρίκης, 115΄

Χώρες: Ηνωμ. Βασίλειο, ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Ντάνι Μπόιλ

Παίζουν: Τζόντι Κόμερ, Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον, Τζακ Ο’Κόνελ, Άλφι Γουίλιαμς, Ρέιφ Φάινς

Διανομή: Feelgood

Η δίκη ενός σκύλου – Le procès du chien

Ωραία το έγραψε η Le Monde και συμφωνώ: η ηθοποιός και σκηνοθέτρια Λετίσια Ντος κατάφερε στο ντεπούτο της να δημιουργήσει μια αλλόκοτη μεγάλου μήκους ταινία, στην οποία πίσω από το κωμικό στοιχείο κρύβεται μια σύγχρονη και κοινωνική αντανάκλαση.

Η Άβριλ (Λετίσια Ντος), μια νεαρή δικηγόρος -που δεν θεωρείται και επιτυχημένη στη δουλειά της- αναλαμβάνει να σώσει ένα σκύλο (συνοδό του Φρανσουά Νταμιέν) από την καταδίκη σε θάνατο, επειδή δαγκώνει -ειδικά- γυναίκες. Αυτός ο σκύλος βοηθά την Άβριλ  να αποδεχτεί την ανθρώπινη πολυπλοκότητά της (και κερδίζει το Palm Dog -Χρυσό Φοίνικα Σκύλου- στο Φεστιβάλ των Καννών 2024 σε αντίθεση με την Λετίσια Ντος που με αυτή την υπερβολική -αλλά με πιασάρικο θέμα- ταινία, παρέμεινε υποψήφια στα βραβεία Camera d’ Or και Un Certain Regard).

INFO

Είδος: Κομεντί, 83΄

Χώρες: Ελβετία, Γαλλία, 2024

Σκηνοθεσία: Λετίσια Ντος

Παίζουν: Λετίσια Ντος, Φρανσουά Νταμιέν, Ζαν-Πασκάλ Ζαντί, Κόντι (ο σκύλος)

Διανομή: Weirdwave

Διπλή ταυτότητα – Undercover

Θρίλερ πολιτικής κατασκοπίας, διπλών ρόλων και προδοσίας, βασισμένο στην αληθινή ιστορία της Έλενα Τεχάδα, της μοναδικής αστυνομικού που κατάφερε να διεισδύσει στην τρομοκρατική οργάνωση ΕΤΑ ως νεαρή υποστηρίκτρια.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, η νεαρή αστυνομικός Έλενα Τεχάδα (η Καρολίνα Γιούστε γοητεύει με την ερμηνεία της) αναλαμβάνει μια αποστολή με υψηλό ρίσκο: να διεισδύσει στην οργάνωση ΕΤΑ, υιοθετώντας την ψεύτικη ταυτότητα της Αράντσα Μπεραδρέ. Μόλις 20 ετών, καταφέρνει να ενσωματωθεί στην αριστερή εθνικιστική κοινότητα, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως μέλος του Κινήματος Αντιρρησιών Συνείδησης. Γίνεται έτσι, η μοναδική γυναίκα που συγκατοικεί με ηγετικά στελέχη της ΕΤΑ, παρέχοντας κρίσιμες πληροφορίες. Καθώς η αποστολή της προχωρά, αντιμετωπίζει τον κίνδυνο αποκάλυψης, ζώντας μια διπλή ζωή γεμάτη φόβο και απομόνωση, ενώ έρχεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες των επιλογών της.

Η Αράντσα Ετσεβαρία καταφέρνει να πετύχει μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα για την πρωταγωνίστριά της Καρολίνα Γιούστε στο ρόλο της Έλενα, η οποία παλεύει μεταξύ σφύρας και άκμονος, με τον Λουίς Τοσάρ στο ρόλο του ανθρώπου που έσπρωξε την Έλενα στις τάξεις της ΕΤΑ και έχει διπλή αγωνία, τόσο για την επιτυχία της αποστολής, όσο και για τη διαφύλαξη της ασφάλειας της Έλενας.

Μια ταινία με ικανοποιητικές ερμηνείες και έντονο suspense μέχρι το τελευταίο λεπτό.

INFO

Είδος: Περιπέτεια, Αστυνομική, 118΄

Χώρα: Ισπανία, 2024

Σκηνοθεσία: Αράντσα Ετσεβαρία

Παίζουν: Καρολίνα Γιούστε, Ινίγο Γκαστέσι, Λουίς Τοσάρ

Διανομή: Spentzos Film

Πάρτι χωρισμού – Volveréis

Διασκεδαστική αλλά βραδυφλεγής κομεντί του Χονάς Τρουέμπα (γιού του διάσημου Φερνάντο Τρουέμπα), που έκανε πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών του Φεστιβάλ Καννών και κέρδισε το βραβείο Europa Cinemas Label.

Μετά από 14 χρόνια, η Άλε και ο Άλεξ, ένα αγαπημένο κατά τ’ άλλα ζευγάρι, παίρνουν από κοινού την απόφαση να χωρίσουν. Θέλουν, όμως, ο χωρισμός τους να είναι διαφορετικός από το συνηθισμένο: «τα ζευγάρια πρέπει να γιορτάζουν όταν χωρίζουν και όχι όταν σμίγουν» όπως είχε πει κάποτε ο πατέρας της Άλε, που τον επικαλείται συνεχώς ως άλλοθι. Έτσι, μετά από πολύωρες μεταξύ τους συζητήσεις, αρχίζουν να ανακοινώνουν στον περίγυρό τους (ακόμη και στον υδραυλικό) ότι θα οργανώσουν ένα μεγάλο πάρτι χωρισμού. Κανείς φυσικά δεν τους πιστεύει στην αρχή, μιας και το κλίμα ανάμεσα στο ζευγάρι είναι υπερβολικά πολιτισμένο και οι κουβέντες τους εξαιρετικά νηφάλιες και αρμονικές. Το σχέδιό τους προχωράει και η προσοχή τους απορροφάται από τα πρακτικά ζητήματα της διοργάνωσης, όμως ο Άλεξ και η Άλε θα βρεθούν αντιμέτωποι με αναπάντεχα, περίπλοκα συναισθήματα, που απειλούν να διαταράξουν την περιβόητη σιγουριά τους και τη φαινομενική ωριμότητά τους.

Η ιδέα του σεναρίου είναι πρωτότυπη και δίνει αφορμές για συζήτηση και προβληματισμό -ακόμα και χωρίς την εξήγηση των λόγων που τους οδηγούν στο διαζύγιο, κάτι που δεν το μαθαίνουμε ποτέ στην ταινία- όμως ο αργός σκηνοθετικός ρυθμός θεωρώ ότι «αδυνατίζει» την ιδέα και μόνο προς το φινάλε φαίνεται να απογειώνεται.

Οι ερμηνείες είναι ανεκτές και γενικά η ταινία βλέπεται με σχετικό ενδιαφέρον (για το πού το πάει…) και δεν νομίζω ότι το κοινό διασκεδάζει έτσι όπως εξελίσσεται η ιστορία. Η ιδέα, ξεφουσκώνει γρήγορα…

INFO

Είδος: κομεντί, 114΄

Χώρες: Ισπανία, Γαλλία, 2024

Σκηνοθεσία: Χονάς Τρουέμπα

Παίζουν: Ίτσαρο Αράνα, Βίτο Σανθ, Φερνάντο Τρουέμπα

Διανομή: Rosebud.21

Έλιο – Elio

Ο Έλιο, ένας φανατικός του διαστήματος με έντονη φαντασία, ζει μια κοσμική περιπέτεια κατά την οποία πρέπει να έρθει σε επαφή με εξωγήινες μορφές ζωής, να πλοηγηθεί εν μέσω μιας κρίσης διαγαλαξιακών διαστάσεων και κατά κάποιο τρόπο να ανακαλύψει ποιος πραγματικά είναι και για τι προορίζεται.

INFO

Είδος: Animation, Οικογενειακό, Κωμωδία, Μεταγλωττισμένο, 99΄

Χώρα: ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Αντριάν Μολίνα, Μαντλέιν Σαράφιαν, Ντόμι Σι

Διανομή: Feelgood

Alphaville (Επαν.)

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και ταυτόχρονα αινιγματικό για την εποχή του έργο του Ζαν-Λικ Γκοντάρ (της Nouvelle Vague), το οποίο συνδυάζει Film Noir, Science Fiction, Romance και φιλοσοφική αλληγορία με πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης (σήμερα).

Το γεγονός ότι στην Αλφαβίλ, κεντρικός ήρωας είναι ο Λέμι Κόσιον, ένας πράκτορας του FBI (δημιούργημα του Αμερικανού συγγραφέα Πίτερ Τσένεϊ) που είχε πρωταγωνιστήσει σε επτά ταινίες από το 1953 μέχρι το 1962, έκανε δημοφιλή την ταινία, της οποίας ο πλήρης τίτλος ήταν «Alphaville, une étrange aventure de Lemmy Caution» και η οποία δεν εκτιμήθηκε το 1965.

Ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ όμως με αυτήν, είχε σπάσει τις φόρμες και τα στερεότυπα κάθε είδους, στέλνοντας τον Λέμι Κόσιον (που τον υποδυόταν πάντα ο «σκληρόφατσας» Έντι Κονσταντίν) στο μέλλον, ως δημοσιογράφο της εφημερίδας «Figaro-Pravda», με σκοπό να βρει τον Χένρι Ντίκσον, συνάδελφό του που έχει εξαφανιστεί.

Θα τον ανακαλύψει σε κάποιο κακόφημο ξενοδοχείο, εθισμένο στο σεξ και στο ποτό, ένα διανοητικό «φυτό», όπως και ο υπόλοιπος πληθυσμός της δυστοπικής πόλης.

Ερευνώντας, μαθαίνει ότι η πόλη κυριαρχείται από τον Άλφα-60, έναν πανούργο υπολογιστή που ελέγχει ολοκληρωτικά τους κατοίκους και κατασκευαστής του είναι ένας παρανοϊκός επιστήμονας ο Φον Μπράουν (παρά λίγο: Βέρνερ), του οποίου το πορτρέτο-αφίσα βρίσκεται παντού (σαν του Μεγάλου Αδελφού στο «1984» του Τζορτζ Όργουελ, 1948). Στην Αλφαβίλ, επίσης, τα βιβλία απαγορεύονται (όπως στο «Φαρενάιτ 451» του Ρέι Μπράντμπερι, 1951) εκτός από ένα λεξικό που περιέχει τις επιτρεπόμενες λέξεις, από τις οποίες όμως κάθε μέρα εξαφανίζεται κι από μία (όπως και στη Newspeak του «1984»).

Η κόρη του επιστήμονα, Νατάσα αναλαμβάνει να παρακολουθεί στενά τον Λέμι, ο οποίος διαπιστώνει ότι η κοπέλα δεν γνωρίζει λέξεις που περιγράφουν συναισθήματα, όπως οι λέξεις «αγάπη» και «τρυφερότητα» για παράδειγμα, αφού έχουν αφαιρεθεί από το λεξικό. Έχει όμως μαζί της ένα βιβλίο του ποιητή Πολ Ελιάρ, που θα δράσει καταλυτικά στη σχέση της με τον Λέμι και στην εξέλιξη της ιστορίας.

Ο Γκοντάρ σχολιάζει ποιητικά, την αλλοτρίωση του ανθρώπου σε μια δυστοπική μητρόπολη, χρησιμοποιώντας το Παρίσι του ‘60, χωρίς VFX και CGI, ως φουτουριστικό ντεκόρ σε ασπρόμαυρο (που θυμίζει «Μητρόπολη» του Φριτς Λανγκ) και συνολικά μας χαρίζει μια εντυπωσιακή επιστημονική φαντασία για την εποχή της, με διαχρονικά ανθρωπιστικά μηνύματα.

Θεωρώ, case study την ταινία, ως δημιούργημα ενός auteur της Nouvelle Vague, που στέλνει στο… μέλλον έναν paperback μυθιστορηματικό ήρωα, που μέχρι τότε είχε πρωταγωνιστήσει στις ταινίες: «Η σειρήνα της Καζαμπλάνκα» (1953), «Ένας επικίνδυνος άνθρωπος» (1953), «Αριστοκράτισσα γκανγκστερίνα» (1954), «Ο καπετάν φασαρίας» (1955), «Η επιστροφή του Λέμι Κόσιον» (1960), «Σάρκα, πιστόλι και σατανάς» (1962) και «Ο Έντι σε μυστική αποστολή» (1963)

INFO

Είδος: Επιστημονική Φαντασία, Δράμα, 99′

Χώρες: Γαλλία, Ιταλία, 1965

Σκηνοθεσία: Ζαν-Λικ Γκοντάρ

Παίζουν: ‘Εντι Κονσταντίν, Άννα Καρίνα, Ακίμ Ταμίροφ

Διανομή: Summer Classics

Καμιά συμπάθεια για το διάβολο (Επαν.)

Ερωτικό δράμα με δυστοπικά στοιχεία, που το κατέταξαν στον underground ελληνικό κινηματογράφο. Ουσιαστικά, μια ελεύθερη και ατμοσφαιρική διασκευή του αρχαίου μύθου του Ορφέα και της Ευρυδίκης, μεταφέροντας την ιστορία στην καρδιά μιας μελλοντικής, μετα-βιομηχανικής Αθήνας που ζει στο σκοτάδι. Με συνεχείς ανατροπές, εκπληκτική μουσική και ασπρόμαυρη φωτογραφία που παραπέμπει στο μεγάλο κλασσικό (και noir) σινεμά.

Η πλοκή ακολουθεί έναν νεαρό ταμία σούπερ μάρκετ που ερωτεύεται μια νεαρή σερβιτόρα – η οποία εργάζεται παράλληλα ως γυμνό μοντέλο και μόλις έχει αποφυλακιστεί. Όταν εκείνη πεθαίνει από ναρκωτικά, ο ήρωας ξεκινά ένα εσωτερικό και εξωτερικό ταξίδι για να τη φέρει πίσω – διασχίζοντας τα όρια ζωής και θανάτου, πραγματικότητας και φαντασίας.

Η ταινία προκάλεσε -στην εποχή της- με την τολμηρή αισθητική της, τα γυμνά πλάνα και τη θεματική της γύρω από τη ζωή και τον θάνατο, τα ναρκωτικά και την εμμονή. Ταυτόχρονα όμως, αναγνωρίστηκε για τη σκηνοθετική της τόλμη, τον εικαστικό της χαρακτήρα και την ατμοσφαιρική της δύναμη.

Σήμερα, κυκλοφορεί επετειακά -και ψηφιακά αποκατεστημένη- ως Director’ s cut για τα 30 χρόνια κινηματογράφου του Δημήτρη Αθανίτη, ενός σκηνοθέτη με τη δική του χαρακτηριστική πορεία χάρη στο προσωπικό του ύφος, που δεν ακολούθησε ποτέ τα στερεότυπα.

INFO

Είδος: Δράμα, 82΄

Χώρα: Ελλάδα, 1997

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αθανίτης

Παίζουν:  Λένα Κιτσοπούλου, Κώστας Καζανάς,  Γιώργος Κοτανίδης, Πάνος Θανασούλης, Γιάννης Μποσταντζόγλου, Τάκης Βαμβακίδης

Διανομή: New Star

Η νύχτα των σαλτιμπάγκων – Gycklarnas Afton (Επαν.)

Μία ταινία για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, με φόντο τον κόσμο του τσίρκου.

1900, Σουηδία. ‘Ενας θίασος τσίρκου σε παρακμή, που δίνει  αγώνα επιβίωσης, σταθμεύει σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπου ο Aλμπέρτι, αρχηγός του θιάσου, εγκατέλειψε τη γυναίκα του και τα παιδιά του τρία χρόνια πριν. Απελπισμένοι από τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες και την απώλεια των ρούχων τους κατά τη διάρκεια μια καταιγίδας, ο Aλμπέρτι και η Άννα, η καινούρια του σύντροφος, θα ικετεύσουν το διευθυντή του τοπικού θεάτρου να τους δώσει κοστούμια. Το τσίρκο ετοιμάζεται να δώσει παράσταση, η οποία όμως διακόπτεται πριν καλά-καλά ξεκινήσει με την άφιξη της αστυνομίας. Αψηφώντας τη ζήλια της Άννας, ο Aλμπέρτι αποφασίζει να επισκεφτεί την παλιά του σύζυγο και τα παιδιά του.

Ο Μπέργκμαν, σκύβει στον αγαπημένο του κόσμο του θεάματος, φέρνοντας σε αντιπαράθεση δύο μορφές τέχνης: το περιπλανώμενο τσίρκο από την μια και το επίσημο, αστικό, σοβαρό θέατρο από την άλλη –ουσιαστικά δύο κοσμοθεωρίες.

INFO

Είδος: Δράμα, 93΄

Χώρα: Σουηδία, 1953

Σκηνοθεσία: Ίνγκμαρ Μπέργκμαν

Παίζουν: Όκε Γκρένμπεργκ, Χάριετ Άντερσον, Χάσε Έκμαν, Γκούναρ Μπγέρνστραντ

Διανομή: Weirdwave

Το παιδί και το δελφίνι – Boy on a dolphin (Επαν.)

Η πρώτη χολιγουντιανή παραγωγή που γυρίστηκε στην Ελλάδα, δια χειρός του Ρουμάνου σκηνοθέτη Τζιν Νεγκουλέσκο, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Ντιβάιν, «Boy on a dolphin», το οποίο εκδόθηκε το 1955. Μια ταινία με αίσθημα και αστυνομικό ενδιαφέρον (αρχαιοκαπηλία) με φόντο την Ύδρα -κυρίως- αλλά και πολλά αξιοθέατα της Ελλάδας, που διαφημίστηκε πολύ έκτοτε.

Η Φαίδρα (Σοφία Λόρεν) μια νεαρή Υδραία και κόρη σφουγγαρά, κάνοντας κατάδυση στον βυθό του νησιού, ανακαλύπτει εντελώς τυχαία ένα αρχαίο άγαλμα που παριστάνει ένα παιδί πάνω σε ένα δελφίνι. Εκμυστηρεύεται την ανακάλυψη αυτή στον Αλβανό σύντροφό της Ριφ (Γιόργκε Μίστραλ) και στον Άγγλο γιατρό του νησιού, τον δόκτορα Χόκινς (Λόρενς Νάισμιθ), ο οποίος ταξιδεύοντας στην Δήλο πληροφορείται ότι η κατασκευή του πολύτιμου αυτού αγάλματος ανάγεται στην περίοδο της ρωμαϊκής κατοχής και θεωρείται ότι έχει μαγικές ιδιότητες. Έτσι, προσπαθεί να το πουλήσει στον αρχαιοκάπηλο Βίκτορα Πάρμαλη (Κλίφτον Γουέμπ), σε αντίθεση με έναν έντιμο αρχαιολόγο  (Άλαν Λαντ) που είναι ερωτευμένος με τη Φαίδρα και επιθυμεί -όπως κι εκείνη- να το επιστρέψουν στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία εκπροσωπείται στην ταινία από τον Αλέξη Μινωτή.

Να σημειωθεί ότι στην ταινία ακούγεται το εμβληματικό τραγούδι «Τι είν΄ αυτό που το λένε αγάπη» του Τάκη Μωράκη, το οποίο τραγουδά η Σοφία Λόρεν στα ελληνικά μαζί με τον Τόνυ Μαρούδα, που τη συνοδεύει με την κιθάρα του και επίσης ότι είναι η δεύτερη στην ιστορία ταινία Σινεμασκόπ που γυρίστηκε εκτός Χόλιγουντ (με πρώτη την «Three coins in a fountain» πάλι του Τζιν Νεγκουλέσκο) και της οποίας το τραγούδι των τίτλων από τον Φρανκ Σινάτρα, έμεινε στην ιστορία.

Συνολικά, η ταινία «Το παιδί και το δελφίνι» (γυρισμένη σε Ύδρα, Αθήνα, Ρόδο, Δήλο, Μύκονο, Πόρο, Επίδαυρο και Μετέωρα), είναι από αυτές που σου φτιάχνουν τη διάθεση, καλοκαιριάτικα. Μη τη χάσετε.

INFO

Είδος: Περιπέτεια, Αισθηματικό, 111΄

Χώρα: ΗΠΑ, 1957

Σκηνοθεσία: Τζιν Νεγκουλέσκο

Παίζουν: Άλαν Λαντ, Σοφία Λόρεν, Κλίφτον Γουέμπ, Αλέξης Μινωτής, Λόρενς Νάισμιθ, Μιχάλης Νικολινάκος

Διανομή: Repertory Films

Ρώμη, ανοχύρωτη πόλη – Roma città aperta (Επαν.)

Μια ταινία που σημάδεψε το ιταλικό νεορεαλισμό και σφράγισε το κινηματογραφικό παρελθόν, με την αυθεντική απεικόνιση της Κατοχής.

Διαδραματίζεται στη Ρώμη, το 1944, υπό ναζιστική κατοχή. Ο Τζόρτζιο Μανφρέντι, μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης, προσπαθεί να διαφύγει από τη Γκεστάπο. Βρίσκει βοήθεια από απλούς ανθρώπους: τον ιερέα Ντον Πιέτρο, που με αυτοθυσία στηρίζει το αντιστασιακό έργο, και την Πίνα, μια φτωχή αλλά αποφασισμένη γυναίκα που ετοιμάζεται να παντρευτεί τον σύντροφό της -επίσης αγωνιστή. Η ταινία κορυφώνεται με σκηνές βασανιστηρίων, εκτελέσεων και ηρωισμού, καταγράφοντας τον τρόμο της κατοχής αλλά και το μεγαλείο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η ταινία, που γυρίστηκε σχεδόν αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ρώμης από τους Ναζί το 1945, με ελάχιστα μέσα και κυρίως με ερασιτέχνες ηθοποιούς και κάμερες από το εμπόριο, αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη φωνή του ιταλικού λαού μετά τη σιωπή της φασιστικής λογοκρισίας και τις φρικαλεότητες του πολέμου.

Ο Ροσελίνι δημιούργησε ένα έργο, που αναγνωρίστηκε με Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών του 1946 και στιγμάτισε τον παγκόσμιο κινηματογράφο αποτυπώνοντας με ρεαλισμό, δύναμη και ανθρωπιά τη συλλογική μνήμη και αντίσταση ενός λαού, εγκαινιάζοντας έτσι, το κίνημα του ιταλικού νεορεαλισμού, φέρνοντας την κάμερα στους δρόμους, στις πλατείες, στα κατεστραμμένα σπίτια και τις ψυχές των ανθρώπων

Η Άννα Μανιάνι είναι συγκλονιστική, στον σπαρακτικό ρόλο της Πίνα, μιας γυναίκας του λαού που χάνει τον σύντροφό της λίγα λεπτά πριν τον γάμο τους, και ο Άλντο Φαμπρίτσι είναι εκπληκτικός στον ρόλο του πατέρα Ντον Πιέτρο.

Συνολικά, πρόκειται για μια αυθεντική κινηματογραφική εμπειρία, με την 4K restoration να αναδεικνύει το «αναλογικό» ασπρόμαυρο της εποχής: τα μισοφωτισμένα σοκάκια, τις κατεστραμμένες προσόψεις των κτηρίων της κατοχικής Ρώμης, την τραγικότητα των προσώπων. Γυρισμένο σχεδόν ως ντοκιμαντέρ, με ολική αποτύπωση της φθοράς και του τέλους της πολιορκημένης πόλης, αποτελεί ιδανικό case study για σπουδαστές και λάτρεις της τέχνης. Ας μη ξεχνάμε ότι και ο Μάρτιν Σκορτσέζε τη θεώρησε ως «καθοριστική στιγμή στην ιστορία του σινεμά». Δεν χάνεται.

INFO

Είδος: Δράμα, Κοινωνικό, Πολεμικό, 103΄

Χώρα: Ιταλία, 1945

Σκηνοθεσία: Ρομπέρτο Ροσελίνι

Παίζουν: Άννα Μανιάνι, Αλντο Φαμπρίτσι, Μαρτσέλλο Παλιέρο

Διανομή: New Star

Το έτος 1959 και η αναμονή του ξεχωριστού 1960, που εγκαινίαζε μια ζωηρή δεκαετία, ανέσυρε αναμνήσεις από γεγονότα που η Ιστορία κατέγραψε ως κοσμοϊστορικά, με τη συνδρομή επιστημόνων, ιστορικών ή καφενόβιων ρητόρων που κυκλοφορούν πάντα ανάμεσά μας, σαν αντιβίωση στην πλήξη. Μπορεί όμως να είμαστε κι εμείς φορείς ανάλογης αβάσταχτης σοβαρότητας ή και ελαφρότητας, όσο κι αν δεν το έχουμε εμπεδώσει, αφού ουδείς μάς το επισήμανε εγκαίρως… Η Ροδόσταμη, πάντως, συγκέντρωνε μια ενδιαφέρουσα ποικιλία από σωσίες των εαυτών μας. Οι αδελφές Γαργάρα, Φιλοθέη και Μαγιοπούλα, εκπαιδεύουν την αθωότητά τους αρχικά στην οικογενειακή αρένα και μετά ταξινομούν αλήθειες και ψευδαισθήσεις με σθένος ηρωικό και ευτράπελο. Οι δύο θυγατέρες του παλαιστή Ηρακλή Γαργάρα έγιναν έτσι αφορμή να γραφτεί ένα πόνημα θυελλωδών καταστάσεων – καιρικών, ψυχολογικών και άλλων.
Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι πρόκειται για συγγενικές του περσόνες ως προς την επιδίωξη απόδρασης σε μια Αθήνα έτοιμη να τις ανταμείψει με μυστικά τερατωδών αλλά ρομαντικών ρεφρέν, που υμνούσαν κάθε οξύμωρη προσδοκία ή ματαίωση. Κι αυτές, εύπιστες και απελπισμένες, επιδόθηκαν στο σπορ της Άλωσης, παραδομένες στα κέφια ενός εκτροχιασμένου χρόνου. Όσο για την εμμονή του συγγραφέα με τα έτη 1959 και 1960, αυτή, σύμφωνα με φήμες και σχόλια εμπειρογνωμόνων, οφείλεται στην ψυχωτική αμηχανία ενηλικίωσης που υπέστη – και την οποία, μάλλον, δεν ξεπέρασε ποτέ.

NFO

Εκδόσεις
Εκδόσεις Διόπτρα
Συγγραφέας
Γιάννης Ξανθούλης
Σελίδες: 472
Τιμή: 17.91 €

Η έκθεση περιλαμβάνει ένα συνεκτικό γλυπτικό σύνολο, με διαφορετικές θεματολογικές επιλογές, αλλά ισχυρή εσωτερική συνοχή. Πρόκειται για μια εικαστική αλληγορία εμπνευσμένη από τον κοσμογονικό μύθο της Δήμητρας και της Περσεφόνης, εστιάζοντας σε μία σημαντική λατρευτική γιορτή της αρχαιότητας, τα Προηρόσια. Το στάχυ, θησαυρός του Θριασίου Πεδίου – του σιτοβολώνα της αρχαίας Αθήνας– αποτελεί το επίκεντρο της εικαστικής αφήγησης.

Η γλυπτή τοπογραφία της Αφροδίτης Λίτη αποτελεί εγκώμιο στις δυνάμεις της βλάστησης και στην αέναη αναγέννηση της φύσης και είναι αφιερωμένη στον ιερό τόπο της αρχαιότητας, την Ελευσίνα, τόπο όπου σύμφωνα με τη μυθολογία πρωτοεμφανίστηκε το στάχυ. Κάθε Οκτώβριο, πριν από το όργωμα, οι κάτοικοι της Αττικής τελούσαν τελετουργίες με δεήσεις, θυσίες και προσφορές των πρώτων συγκομιδών για την ευδοκίμηση της νέας σοδειάς. Το έργο αφηγείται συμβολικά αυτές τις καθαγιαστικές πράξεις ως ανταπόδοση προς τις θεότητες της βλάστησης.

Κεντρικό έργο της έκθεσης αποτελεί η γλυπτή χάλκινη δέσμη σιτηρών, που υποβαστάζεται από μία γυναικεία μπρούτζινη φιγούρα, άμεσα συνδεδεμένη με την πόλη της Ελευσίνας και την έννοια των Προηροσίων.

Η καλλιτέχνις, μέσα από γλυπτικές εγκαταστάσεις τοποθετημένες στον εργοστασιακό ιστό –όπως ένα φύλλο με πουλιά, ένα φύλλο από καθρέφτη, μία μορφή με στάχυα, μία ροδακινιά, δύο δέντρα με πουλιά– προτείνει εκ νέου την οργανική σχέση γλυπτού και δημόσιου χώρου. Ταυτόχρονα συμβάλλει στον διαρκή διάλογο της σύγχρονης τέχνης με την παράδοση, από την οποία αντλεί έμπνευση.

Η Αφροδίτη Λίτη από τα πρώτα της έργα έχει στραφεί στους συμβολισμούς και τις αλληγορίες της ελληνικής μυθολογίας, όπως και στην αναπαράσταση του μαγικού κόσμου της φύσης.

Το έργο της εστιάζει διαχρονικά στον συμβολισμό του κύκλου της ζωής, μέσα από σαφή, αναγνωρίσιμα στοιχεία που αναδεικνύονται με δεξιοτεχνία, χάρη στις στιλπνές επιφάνειες του χυτού μπρούτζου, τις προσεγμένες επιχρυσώσεις, τα μέταλλα, τα καλλίγραμμα μάρμαρα, τα λαμπερά αλουμίνια, τις αντανακλάσεις του ανοξείδωτου χάλυβα, τις πολύχρωμες γυάλινες ψηφίδες murano, τους ημιπολύτιμους λίθους και τις ηλεκτρικές λυχνίες.

Τα γλυπτά με έντονη απεικονιστική δύναμη και σημασιολογική φόρτιση, προβάλλουν τη μυστηριακή σύνδεση του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον, μυώντας τον επισκέπτη στη δύναμη της ζωής.

Η Αφροδίτη Λίτη σημειώνει:

«Τα στάχυα προσπαθούν να ανασύρουν από τη μνήμη μας ξένοιαστες παραμονές στην εξοχή όπου η ανάμνηση ζωντανεύει και υλοποιείται μπροστά στα μάτια μας, αναπαραγάγοντας τη συγκίνηση της θύμησής τους. Έχοντας αυτό το σκεπτικό, η κατά προσέγγιση φυσιοκρατική απόδοσή τους τα μεγεθύνει και τα τιθασεύει. Τα έργα, σαν να αχνίζουν ακόμα από το πέπλο των αιώνων, μεταφέρουν τη σαγήνη των Ελευσίνιων Μυστηρίων στο σήμερα».

INFO

Τοποθεσία: Παλαιό Ελαιουργείο Ελευσίνας, Αποθήκη 1

Εγκαίνια Έκθεσης: 18 Ιουνίου

Ώρα: 19:00

Διάρκεια έκθεσης: 18 – 29 Ιουνίου

Ωράριο λειτουργίας έκθεσης: Τετάρτη – Πέμπτη – Παρασκευή 18.00 – 21.00

Σάββατο – Κυριακή: 13.00 – 21.00

Δευτέρα & Τρίτη κλειστά

Eίσοδος Ελεύθερη