Eidyllia

Ο Άρης και ο Αργύρης, σκηνοθέτες, βρίσκονται στη μέση των γυρισμάτων της νέας τους ταινίας, όταν ο πρωταγωνιστής τους πεθαίνει αναπάντεχα. Αποφασισμένοι να ολοκληρώσουν το έργο τους, ξεκινούν ένα ταξίδι για να βρουν την ιδανική τοποθεσία, όπου θα «σκοτώσουν» το χαρακτήρα του εκλιπόντος ηθοποιού, μέσα στην πλοκή. Κατά τη διάρκεια της αναζήτησης, φτάνουν σε ένα μυστηριώδες χωριό, κατοικημένο αποκλειστικά από γυναίκες. Καθώς παγιδεύονται σταδιακά σε αυτήν την παράξενη κοινότητα, αρχίζουν να βιώνουν αλλόκοτα φαινόμενα, που τους οδηγούν να αμφισβητήσουν την πραγματικότητα…

INFO

Είδος: Φαντασίας, Δράμα, 86′

Χώρα: Ελλάδα, 2023

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγαρουφάλης

Παίζουν: Σταύρος Κανελλίδης, Δημήτρης Νικολόπουλος, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Μυρτώ Λοντόρφου, Ολυμπία Δήμα

Διανομή: Γ. Παπαγαρουφάλης

F1 – Η ταινία

Ο Ρούμπεν, τον οποίο υποδύεται ο Χαβιέ Μπαρδέμ , πρώην οδηγός της Φόρμουλα 1 προσλαμβάνει τον Σόνι Χέιζ ( Μπραντ Πιτ), που έχει αποσυρθεί μετά από ένα ατύχημα, για να ενταχθεί στην ομάδα του ως επιπλέον οδηγός και να βοηθήσει έναν νεότερο οδηγό (Ντόμσον Ίντρις), στη διεκδίκηση της νίκης.

INFO

Είδος: Δράμα, Αγώνων Αυτοκινήτου, Δράση, 155΄

Χώρα: ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Τζόζεφ Κοζίνσκι

Παίζουν: Μπραντ Πιτ, Κέρι Γκόντον, Χαβιέ Μπαρδέμ

Διανομή: Tanweer

M3GAN 2.0

Αιμοσταγές θρίλερ και τεχνητή νοημοσύνη σε ένα πακέτο sequel, με τη δολοφονική κούκλα που άφησε το σημάδι της στην ποπ κουλτούρα το 2023. Αυτή τη φορά έχει και… ισάξια αντίπαλο.

Δύο χρόνια μετά τη σφαγή από τη διαβόητη εφιαλτική κούκλα M3GAN, η δημιουργός της, η Τζέμα (Άλισον Γουίλιαμς), καταφεύγει στην αναβίωσή της για να εξουδετερώσει την Αμέλια, ένα νέο υπερ-όπλο που κατασκευάστηκε από έναν εργολάβο στρατιωτικού υλικού, ο οποίος είχε κλέψει την «τεχνολογία M3GAN».

INFO

Είδος: Θρίλερ, Τρόμου, Φρίκης, 119΄

Χώρα: ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Τζέραρντ Τζόνστον

Παίζουν: Άλισον Γουίλιαμς, Βάιολετ ΜακΓκρό, Μπράιαν Τζόρνταν Άλβαρεζ, Τζεν Βαν Επς, Έιμι Ντόνανλτ, Τζίνα Ντέιβιες, Ιβάνα Σάκνο, Αριστότελ Ατάρι

Διανομή: Tanweer

Η δίκη ενός σκύλου – Le procès du chien

Ωραία το έγραψε η Le Monde και συμφωνώ: η ηθοποιός και σκηνοθέτρια Λετίσια Ντος κατάφερε στο ντεπούτο της να δημιουργήσει μια αλλόκοτη μεγάλου μήκους ταινία, στην οποία πίσω από το κωμικό στοιχείο κρύβεται μια σύγχρονη και κοινωνική αντανάκλαση.

Η Άβριλ (Λετίσια Ντος), μια νεαρή δικηγόρος -που δεν θεωρείται και επιτυχημένη στη δουλειά της- αναλαμβάνει να σώσει ένα σκύλο (συνοδό του Φρανσουά Νταμιέν) από την καταδίκη σε θάνατο, επειδή δαγκώνει -ειδικά- γυναίκες. Αυτός ο σκύλος βοηθά την Άβριλ  να αποδεχτεί την ανθρώπινη πολυπλοκότητά της (και ο Κόντι κερδίζει το Palm Dog -Φοίνικα Σκύλου- στο Φεστιβάλ των Καννών 2024 σε αντίθεση με την Λετίσια Ντος που με αυτή την υπερβολική -αλλά με πιασάρικο θέμα- ταινία, παρέμεινε υποψήφια στα βραβεία Camera d’ Or και Un Certain Regard).

INFO

Είδος: Κομεντί, 83΄

Χώρες: Ελβετία, Γαλλία, 2024

Σκηνοθεσία: Λετίσια Ντος

Παίζουν: Λετίσια Ντος, Φρανσουά Νταμιέν, Ζαν-Πασκάλ Ζαντί, Κόντι

Διανομή: Weirdwave

Ο θάνατος της Μπελ – Belle

Μια ταινία χαρακτήρων, βασισμένη στην ομότιτλη νουβέλα του Ζορζ Σιμενόν, την οποία ο Μπενουά Ζακότ με το σκηνοθετικό ύφος και ρυθμό του κατάφερε να την εντάξει στην κατηγορία των film noir

Ο Πιερ (Γκιγιόμ Κανέ) και η σύζυγός του Κλέα (Σαρλότ Γκένσμπουργκ), ζουν σε μια μικρή πόλη, όπου ο Πιερ διδάσκει μαθηματικά και η Κλέα διατηρεί ένα κατάστημα οπτικών. Έχουν μια ήσυχη ζωή, και φιλοξενούν την Μπελ, την κόρη ενός φίλου. Οι ζωές τους ακολουθούν μια συνηθισμένη ροή μέχρι που η Μπελ βρίσκεται νεκρή στο σπίτι τους κατά τη διάρκεια μιας νύχτας και ενώ ο Πιερ ήταν μόνος του στο σπίτι. Η απουσία οποιουδήποτε στοιχείου ή άλλου υπόπτου, στρέφει όλων τα βλέμματα στον Πιέρ, ο οποίος ωθείται σε αστυνομική ταπείνωση, εξοστρακισμό από τους συναδέλφους του και εχθρότητα από τους κατοίκους αυτής της μικρής πόλης, όπου τίποτα δεν μένει κρυφό

INFO

Είδος: Αστυνομική, Μυστηρίου, 100΄

Χώρα: Γαλλία,

Σκηνοθεσία: Μπενουά Ζακότ

Παίζουν: Γκιγιόμ Κανέ, Σαρλότ Γκένσμπουργκ, Πατρίκ Ντεκάμπ

Διανομή: Spentzos Film

Τελευταίος σταθμός Ρόκαφορντ – Estación Rocafort

Τυπικό, ψυχολογικό θρίλερ τρόμου, επικεντρωμένο σε μια ευαίσθητη νεαρή, που διορίζεται σε έναν «στοιχειωμένο» σταθμό του μετρό της Βαρκελώνης.

Ο αστικός μύθος που συνοδεύει τον σταθμό Ρόκαφορντ έχει ξεκινήσει ύστερα από μια σειρά δολοφονιών (που βλέπουμε στην πρώτη σεκάνς), για τις οποίες έχει συλληφθεί ο δολοφόνος, καθώς και μια σειρά αυτοκτονιών, που δεν είχαν καταφέρει να εξηγήσουν οι αστυνομικές αρχές. Όλα αυτά δημιουργούν εφιάλτες στην Λάουρα (Νατάλια Αζαχάρα), η οποία ζητά τη βοήθεια ενός πρώην αστυνομικού και συγγραφέα (Χαβιέ Γκουτιέρες) ενός βιβλίου σχετικού με το μυστήριο του Ρόκαφορντ, ο οποίος έχει αποσυρθεί και το έχει ρίξει στο πιοτό, αλλά τελικά θα προθυμοποιηθεί να τη βοηθήσει.

Προβλεπόμενης εξέλιξης θρίλερ, που προσπαθεί να τρομάξει το θεατή μέσα από τα έντρομα μάτια της Ναταλία Αζαχάρα, με ήχους, θορύβους και περίεργα όνειρα.

Προτείνεται στους φίλους του είδους.

INFO

Είδος: Θρίλερ, Μυστηρίου, Τρόμου, 89΄

Χώρα: Ισπανία, 2024

Σκηνοθεσία: Λουίς Πριέτο

Παίζουν: Νατάλια Αζαχάρα, Χαβιέ Γκουτιέρες, Βαλέρια Σορόλα

Διανομή: Weird Wave

Η Τζέιν Όστεν με κατέστρεψε – Jane Austen wrecked my life

Βραδυφλεγής, αλλά ρομαντική, τρυφερή και γεμάτη ευαισθησία ταινία, που δεν θα την έλεγα και κομεντί.

Η Αγκάτ Ρόμπινσον (Καμίλ Ράδερφορντ) είναι μια μοναχική και εύθραυστη κοπέλα που διατηρεί στο Παρίσι μαζί με τον φίλο της, Φελίξ (Πάμπλο Πολί) βιβλιοπωλείο, το οποίο ειδικεύεται στην κλασική αγγλική λογοτεχνία. Το όνειρό της είναι να ζήσει έναν έρωτα που να μοιάζει με μυθιστόρημα της Τζέιν Όστεν και απόλυτη φιλοδοξία της είναι να γίνει συγγραφέας. Ο Φελίξ θα φροντίσει την ολιγοήμερη διαμονή της σε μια πανσιόν ειδική για συγγραφείς ή επίδοξους λογοτέχνες. Εκεί, η Αγκάτ θα γνωρίσει τον Όλιβερ (Τσάρλι Άνσον), καθηγητή λογοτεχνίας και τα συναισθήματά της θα γίνουν σχετικά περίπλοκα. Σύντομα, θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις ανασφάλειές της για να εκπληρώσει επιτέλους τη φιλοδοξία της να γίνει συγγραφέας και να βάλει τέλος στη σπατάλη της ερωτικής της ζωής.

Εξαιρετική για βιβλιοφιλικούς και ευαίσθητους χαρακτήρες.

INFO

Είδος: Ρομαντική, Κομεντί, 94′

Χώρα: Γαλλία, 2024

Σκηνοθεσία: Λορά Πιανί

Παίζουν: Καμίγ Ράδερφορντ, Πάμπλο Πάουλι, Αναμπέλ Λανγκρόν, Τσάρλι Άνσον

Διανομή: Cinobo

Ο άνθρωπος που γνώριζε πολλά – The man who knew to much (Επαν.)

Κλασικό και αξέχαστο θρίλερ του Χίτσκοκ (remake, της δικής του ομότιτλης ταινίας του 1934), με άξονα τις ζωές ανυποψίαστων ανθρώπων που εμπλέκονται (από λάθος στιγμή σε λάθος τόπο) σε πολιτική συνομωσία.

Ένα μεσοαστικό ζευγάρι (Τζέιμς Στιούαρτ – Ντόρις Ντέι) με το γιο τους βρίσκονται στο Μαρόκο για ένα ιατρικό συνέδριο, όταν προσεγγίζεται από έναν κατάσκοπο, ο οποίος μαχαιρωμένος από άγνωστο, προλαβαίνει πριν ξεψυχήσει να ψιθυρίσει στον σύζυγο, ότι κάποιοι σχεδιάζουν απόπειρα δολοφονίας ενός πολιτικού στο Λονδίνου κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας. Το ζευγάρι δεν ειδοποιεί τις αρχές, καθώς οι συνωμότες απαγάγουν το γιο του. Μην έχοντας άλλη επιλογή, επιστρέφουν στο Λονδίνο προκειμένου να εντοπίσουν τους απαγωγείς.

Η ταινία, που θεωρώ ως μια από τις 10 κορυφαίες του Χίτσκοκ, εξυπηρετείται με συνέπεια από τις ερμηνείες των Τζέιμς Στιούαρτ και Ντόρις Ντέι, το τραγούδι της οποίας (Que sera, sera) κέρδισε Όσκαρ Πρωτότυπου Τραγουδιού. Αξέχαστη, επίαης, παραμένει η σεκάνς κορυφούμενης αγωνίας, μέσα στην αίθουσα της συναυλίας, κατά την οποία η αγωνία του ζεύγους συνδυάζεται με το κρεσέντο του  «Storm Clouds Cantata» (ο ίδιος ο Μπερναρντ Χέρμαν τακτικός μουσικοσυνθέτης του Χίτσκοκ, εμφανίζεται ως μαέστρος επί σκηνής) προς το φινάλε της ταινίας.

Από τις δυνατές ταινίες του Χίτσκοκ, που αξίζει να ξαναδείτε.

INFO

Είδος: Θρίλερ, Κατασκοπίας, Περιπέτεια, 120΄

Χώρα: ΗΠΑ, 1956

Σκηνοθεσία: Άλφρεντ Χίτσκοκ

Παίζουν: Τζέιμς Στιούαρτ, Ντόρις Ντέι, Μπρέντα Ντε Μπάνζι,  Μπέρναρντ Μάιλς, Μπάρμπαρα Μπελ Χέτζες

Διανομή: Summer Classics

Η αποστολή – The mission (Επαν.)

Επική ταινία, γύρω από τον προσηλυτισμό ιθαγενών και τους πολέμους συμφερόντων στην εποχή των κονκισταδόρων, της οποίας η δραματική ένταση οφείλεται κυρίως στην «εμβληματική» κλασική μουσική του Ένιο Μορικόνε.

Νότια Αμερική, μέσα του 18ου αιώνα. Ένας Ισπανός Ιησουίτης χτίζει μια ιεραποστολή στη μέση της ζούγκλας και προσηλυτίζει τους ιθαγενείς στον χριστιανισμό. Από την άλλη, ένας αδίστακτος κυνηγός κεφαλών μετανιώνει για τη βίαιη και αμαρτωλή ζωή του κι ενώνεται με την ιεραποστολή. Όταν οι Ισπανοί πουλάνε την περιοχή στους Πορτογάλους, όλα αλλάζουν και η ιεραποστολή βρίσκεται σε κίνδυνο.

Εξαιρετικά πλάνα (η διεύθυνση φωτογραφίας ανήκει στον Κρις Μέντζες), σφιχτοδεμένος σκηνοθετικός ρυθμός και πάρα πολύ καλές ερμηνείες των Ντε Νίρο και Άιρονς, οδηγούν σε μια συγκλονιστική ταινία, η οποία κέρδισε Χρυσό Φοίνικα και Μέγα Τεχνικό Βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών, καθώς και Όσκαρ Φωτογραφίας μαζί με Χρυσές Σφαίρες σε Φωτογραφία και Μουσική, ενώ από το Βατικανό θεωρήθηκε ως μια από τις 15 καλύτερες θρησκευτικές ταινίες για τη συλλογή του στην Filmoteca Vaticana.

Βλέπεται με ενδιαφέρον, εφόσον δεν πέσετε στα βαθιά περί θρησκειών, δογμάτων και των εκφραστών τους.

INFO

Είδος: Περιπέτεια, Δράμα, Θρησκευτική, 125′

Χώρες: Ην. Βασίλειο, Γαλλία, ΗΠΑ,1986

Σκηνοθεσία: Ρόλαντ Τζόφε

Παίζουν: Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Τζέρεμι Άιρονς, Ρέι Μακ Άναλι, Λίαμ Νίσον, Έινταν Κουίν

Διανομή: Σινέ Διάνα (Μαρούσι)

Αποστροφή – Repulsion (Επαν.)

Κλειστοφοβική και απόλυτα τρομακτική για την εποχή της, η πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Ρομάν Πολάνσκι αποτελεί μια μελέτη πάνω στην καταστροφική εσωστρέφεια και απομόνωση, με μια συγκλονιστική Ντενέβ.

Είναι η πρώτη της «τριλογίας του διαμερίσματος», που επικεντρώνεται στον αποκλεισμό σε ένα χώρο που -αν και οικείος- μετατρέπεται σε ζωντανή και απειλητική παγίδα. Ακολούθησαν, «Το μωρό της Ρόζμαρι» (1968) και «Ο ένοικος» (1976) με χαρακτήρες που απομονώνονται από τους γύρω τους και απομακρύνονται από την πραγματικότητα.

Η Κάρολ (Κατρίν Ντενέβ), μια νεαρή γυναίκα που ζει με την αδελφή της στο Λονδίνο, αρχίζει να απομονώνεται όταν η αδελφή της φεύγει για διακοπές. Φοβισμένη, εσωστρεφής και βαθιά τραυματισμένη, απορρίπτει το μοναδικό πρόσωπο που ενδιαφέρεται γι’ αυτήν και εγκλωβίζεται σ’ ένα δαιμονικό εσωτερικό κόσμο φόβου, ψευδαισθήσεων και βίας. Το διαμέρισμά της γίνεται ένας ζωντανός οργανισμός που αντανακλά την παράνοιά της.

Μη την τολμήσετε εάν είστε κλειστοφοβικοί.

INFO

Είδος: Ψυχολογικό, Θρίλερ, 105΄

Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο, 1965

Σκηνοθεσία: Ρομάν Πολάνσκι

Παίζουν: Κατρίν Ντενέβ, Ίαν Χένρι, Τζον Φρέιζερ, Υβόν Φουρνό

Διανομή: New Star

Το κοινό υποδέχθηκαν η Γενική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Ελίζ Ζαλαντό και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής Ορέστης Ανδρεαδάκης (δεξιά στη φωτογραφία με τον Φάνη Μουρατίδη), ενώ το Διοικητικό Συμβούλιο του Φεστιβάλ εκπροσώπησε η Αντιπρόεδρος Κατερίνα Μπέη. Με την παρουσία τους τίμησαν την τελετή έναρξης του 4ου Evia Film Project ο Υφυπουργός Πολιτισμού, αρμόδιος για θέματα Σύγχρονου Πολιτισμού, Ιάσονας Φωτήλας, η Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Βίκυ Χατζηβασιλείου, ο Δήμαρχος Ιστιαίας-Αιδηψού Γιάννης Κοντζιάς, η Αντιδήμαρχος Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας Ευμορφία Πασχαλίδη, ο διευθυντής φωτογραφίας Νίκος Καβουκίδης, ο σκηνοθέτης Γιώργος Τσεμπερόπουλος και ο ηθοποιός Φάνης Μουρατίδης.

Ο Δήμαρχος Ιστιαίας-Αιδηψού Γιάννης Κοντζιάς επισήμανε πως η κλιματική αλλαγή θέτει ολοένα μεγαλύτερες προκλήσεις κάθε χρόνο και ευχήθηκε να συνεχιστεί το Evia Film Project και τα επόμενα χρόνια: «Μάθαμε πάρα πολλά πράγματα μαζί σας και αναστήσαμε τον κινηματογράφο “Απόλλων” στον οποίο βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Συνεχίζουμε να κάνουμε δράσεις σχετικές με τον κινηματογράφο στην τοπική κοινότητα, σας έχουμε κοντά μας κι εσείς παραμένετε δίπλα μας ως οι καλύτεροι φίλοι μας».

Στη συνέχεια, στη σκηνή ανέβηκε ο Ιάσονας Φωτήλας, Υφυπουργός Πολιτισμού, αρμόδιος για θέματα Σύγχρονου Πολιτισμού, και δήλωσε πως ο πολιτισμός είναι η απάντησή μας σε κάθε κακό: «Φέτος, το Evia Film Project είναι αφιερωμένο στο ελληνικό καλοκαίρι, ένα θέμα πολύ δικό μας, καθώς το καλοκαίρι είναι η κοινή καταγωγή των Ελλήνων, με την άργητα, την καλοκαιρινή ραστώνη, τον θερισμό των κόπων του χειμώνα, τον μετασχηματισμό των ονείρων σε ιδέες κι από εκεί σε πράξεις. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης λάμπει διεθνώς μέσα από τον αγώνα του Ορέστη, της Ελίζ, του Διοικητικού Συμβουλίου, των ακούραστων εργατών του και φυσικά των εθελοντών του», ολοκλήρωσε.

Η συναυλία και η ταινία (που θα παρουσιαστούν σε κοινό πρόγραμμα, με ενιαίο εισιτήριο 7 ευρώ) ανοίγουν το κινηματογραφικό αφιέρωμα «Ο Θεοδωράκης στην μεγάλη οθόνη» το οποίο θα διαρκέσει έως την Κυριακή 29 Ιουνίου στον Θερινό Κινηματογράφο Λαϊς.

Για την έναρξη θα διατεθεί περιορισμένος αριθμός προσκλήσεων από το Δεύτερο και το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ αποκλειστικά για τους ακροατές τους. Ώρα έναρξης:  20.30 (προσέλευση 20.00)

Στο πλαίσιο του αφιερώματος, η Ταινιοθήκη θα προβάλλει καθημερινά έως και τις 29 Ιουνίου, αγαπημένες ταινίες σε μουσική Θεοδωράκη: το Ζ και την Κατάσταση Πολιορκίας του Κώστα Γαβρά, τη Φαίδρα του Ζιλ Ντασέν, τη Συνοικία το όνειρο του Αλέκου Αλεξανδράκη, την Εύα της Μαρίας Πλυτά και το ντοκιμαντέρ του Αστέρη Κούτουλα Ταξιδεύοντας με τον Μίκη.

Από τις ταινίες αυτές παρελαύνουν ιερά τέρατα της έβδομης τέχνης: Μελίνα Μερκούρη, Ειρήνη Παπά, Άντονι Κουιν, Άλαν Μπέιτς,  Άντονι Πέρκινς, Ιβ Μοντάν, Ζαν Λουί Τρεντινιάν και μία πλειάδα σημαντικών ελλήνων ηθοποιών.

Mία σπάνια ευκαιρία να «ακούσετε» εμβληματικές ταινίες του παγκόσμιου σινεμά, που εμψύχωσε η μουσική του Θεοδωράκη.

Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει αφήσει μια σημαντική παρακαταθήκη με τις συνθέσεις του για τον κινηματογράφο.

Όπως σημείωνε η Αγλαΐα Μητροπούλου, ιδρύτρια της ΤτΕ: «Ο Μίκης Θεοδωράκης, συνθέτης με ταλέντο και παιδεία ευρωπαϊκή —έγραψε μουσική μπαλέτου, μουσική για το θέατρο, για την αρχαία τραγωδία— με μαθητεία στη βυζαντινή μουσική και πρώιμα αφυπνισμένη πολιτική συνείδηση, αρχίζει να ενδιαφέρεται για την κινηματογραφική μουσική το 1953, και γράφει τη μουσική για την Εύα της Μαρίας Πλυτά. Ακολουθούν Ο Γολγοθάς μιας ορφανής, Το ξυπόλυτο τάγμα, κ.ά, για να φτάσει στην Ηλέκτρα του Κακογιάννη, όπου η εργασία του είναι από τα πιο πετυχημένα επιτεύγματα αντίστιξης, και στον Ζορμπά, μια μουσική που κατέκτησε τον κόσμο».

Σύμφωνα με την πρόεδρο του ΔΣ της Ταινιοθήκης της Ελλάδος Μαρία Κομνηνού, «η ταινία του Αλέκου Αλεξανδράκη, Συνοικία το όνειρο του 1961 αποτελεί μια συμβολή του Θεοδωράκη σε ένα εγχείρημα των διανοούμενων της Αριστεράς να καταγγείλουν τις κοινωνικές ανισότητες και την άναρχη δόμηση στην πρωτεύουσα. To 1962 συνεργάζεται με τον Ζιλ Ντασέν στη Φαίδρα –μεταφορά της αρχαίας τραγωδίας στο κοσμοπολίτικο περιβάλλον των ελλήνων εφοπλιστών – με αστραφτερούς πρωταγωνιστές: Μελίνα Μερκούρη, Άντονι Πέρκινς, Ραφ Βαλόνε. Η μουσική του Θεοδωράκη αποτελεί μια σημαντική συνεισφορά στη δυνατή αυτή ταινία. Η πορεία του μεγάλου συνθέτη συνεχίστηκε εμπλουτισμένη από τα βιώματα της εξορίας και των διώξεων που εξαπέλυσε η δικτατορία των συνταγματαρχών, ενώ καθοριστική υπήρξε η συνεργασία του με τον μεγάλο Χιλιανό Ποιητή Πάμπλο Νερούδα καθώς και οι σημαντικές συναυλίες που έδωσε στη Λατινική Αμερική. Αυτός ο ενεργός διάλογος της μουσικής του με την πλοκή και τους χαρακτήρες, όπως σημειώνει ο Κώστας Γαβράς, αποτυπώνεται στη μουσική του για το Ζ και την Κατάσταση Πολιορκίας, τις εμβληματικές πολιτικές ταινίες που ο σκηνοθέτης γυρίζει μεταξύ 1969 – 1973, και στις οποίες συνεργάζεται με τον Μίκη Θεοδωράκη.

Φυσικά η πολυσχιδής προσωπικότητά του Θεοδωράκη δεν εξαντλείται στις κινηματογραφικές του συνθέσεις, και οι σπουδαίες συναυλίες και διεθνείς περιοδείες του αποτυπώνονται στο πολύτιμο ντοκιμαντέρ του Αστέρη Κούτουλα Ταξιδεύοντας με τον Μίκη».

Το αφιέρωμα «Ο Θεοδωράκης στη μεγάλη οθόνη» σηματοδοτεί τη συνέχιση της επιτυχημένης συνεργασίας της Ταινιοθήκης με τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ, μετά την παγκόσμια πρώτη παρουσίαση της αποκατεστημένης ταινίας Οι Απάχηδες των Αθηνών, και το αφιέρωμα «Αστυγραφίες».

Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος ευχαριστεί θερμά τον ζωγράφο Γιάννη Ψυχοπαίδη που έδωσε την άδεια στο ίδρυμα να χρησιμοποιήσει το πορτραίτο του Μίκη Θεοδωράκη που φιλοτέχνησε ο καλλιτέχνης.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΕΜΠΤΗ  26/6

20:30 Συναυλία Συνόλου της Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ με κινηματογραφικές μελωδίες του Μίκη Θεοδωράκη. Διευθύνει ο Γιώργος Αραβίδης

21:30 Αλέξης Ζορμπάς (1964, 142’)

Σκηνοθεσία: Μιχάλης Κακογιάννης

Ηθοποιοί: Anthony Quinn, Alan Bates, Ειρήνη Παπά, Lila Kedrova, Γιώργος Φούντας, Σωτήρης Μουστάκας, Άννα Κυριακού, Ελένη Ανουσάκη

 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/6

21:00 Φαίδρα (1962, 115’)

Σκηνοθεσία: Ζιλ Ντασέν

Ηθοποιοί: Μελίνα Μερκούρη, Anthony Perkins, Raf Vallone, Elizabeth Ercy, Τζαβάλας Καρούσος, Ζωρζ Σαρρή, Ανδρέας Φιλιππίδης

23:15 Ταξιδεύοντας με τον Μίκη  (2017, 87’)

Σκηνοθεσία: Αστέρης Κούτουλας

Εμφανίζονται: Μίκης Θεοδωράκης, Sandra von Ruffin, Στάθης Παπαδόπουλος, Rafika Chawishe

 ΣΑΒΒΑΤΟ 28/6

21:00 Z (1969, 127’)

Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς

Ηθοποιοί: Yves Montand, Jean-Louis Trintignant, Ειρήνη Παππά, Jacques Perrin, François Périer, Charles Denner, Pierre Dux, Georges Géret, Renato Salvatori

23:15 Εύα (1953, 83’)

Σκηνοθεσία: Μαρία Πλυτά

Ηθοποιοί: Αλέκος Αλεξανδράκης, Νίνα Σγουρίδου, Μάνος Κατράκης, Αλίκη Γεωργούλη, Ντίνος Ηλιόπουλος, Σμάρω Βεάκη

ΚΥΡΙΑΚΗ 29/6

21:00 Κατάσταση πολιορκίας (1972, 130’)

Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς

Ηθοποιοί: Yves Montand, Renato Salvatori, Jacques Weber, O.E. Hasse, Jean-Luc Bideau

23:15 Συνοικία το Όνειρο (1961, 95’)

Σκηνοθεσία: Αλέκος Αλεξανδράκης

Ηθοποιοί: Αλέκος Αλεξανδράκης, Αλίκη Γεωργούλη, Αλέκα Παϊζη, Μάνος Κατράκης, Σαπφώ Νοταρά, Σπύρος Μουσούρης

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ

 *Αλέξης Ζορμπάς / Zorba the Greek

(1964, Ελλάδα-ΗΠΑ)

Ένας νεαρός Βρετανός συγγραφέας έρχεται στην Κρήτη για να επαναλειτουργήσει το ορυχείο που κληρονόμησε. Εκεί θα γνωριστεί με τον Αλέξη Ζορμπά, έναν σκληροτράχηλο, ενστικτώδη άνθρωπο που θα του αποκαλύψει μια άλλη όψη της ζωής. Παρορμητικός και τυχοδιωκτικός, ο Ζορμπάς αναλαμβάνει να γίνει ο μέντοράς του. Και παρότι τα σχέδια για το ορυχείο ναυαγούν και η σχέση του συγγραφέα με μια όμορφη χήρα καταλήγει σε τραγωδία, ο Ζορμπάς διατηρεί την αισιόδοξη πίστη του στη ζωή… Η συναρπαστική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη είναι άρρηκτα δεμένη με την παγκόσμια απήχηση τούτης της ελεύθερης κινηματογραφικής διασκευής του μυθιστορήματος «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» (1946) του Νίκου Καζαντzάκη.

Σκηνοθεσία: Μιχάλης Κακογιάννης

Σενάριο / Screenplay: Μιχάλης Κακογιάννης, βασισμένος στο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά»

Ηθοποιοί: Anthony Quinn, Alan Bates, Ειρήνη Παπά, Lila Kedrova, Γιώργος Φούντας, Σωτήρης Μουστάκας, Άννα Κυριακού, Ελένη Ανουσάκη

*Φαίδρα / Phaedra

(1962, Ελλάδα-Γαλλία-ΗΠΑ)

Ελλάδα, δεκαετία του ’60. Η όμορφη Φαίδρα, δεύτερη σύζυγος του εφοπλιστή Θάνου Κυρίλη, ερωτεύεται τον γιο που έχει ο σύζυγός της από τον πρώτο του γάμο, Αλέξη.  Αν και ξέρουν πως η σχέση τους είναι καταδικασμένη από την αρχή, οι δυο εραστές δεν καταφέρνουν να πνίξουν τα συναισθήματά τους, με τραγικές συνέπειες για όλους…

Μια σύγχρονη προσαρμογή του μύθου της Φαίδρας από τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη, με φόντο τα ωραιότερα ευρωπαϊκά φυσικά σκηνικά (Παρίσι, Λονδίνο, Ελλάδα) και άλλη μια κλασική μουσική επένδυση από τον Μίκη Θεοδωράκη, τον οποίο συνέδραμε εδώ ο Νίκος Γκάτσος στους στίχους των τραγουδιών.

Σκηνοθεσία: Ζιλ Ντασέν

Σενάριο: Ζιλ Ντασέν, Μαργαρίτα Λυμπεράκη, βασισμένοι στην τραγωδία του Ευριπίδη Ιππόλυτος

Ηθοποιοί: Μελίνα Μερκούρη, Anthony Perkins, Raf Vallone, Elizabeth Ercy, Τζαβάλας Καρούσος, Ζωρζ Σαρρή, Ανδρέας Φιλιππίδης

*Ταξιδεύοντας με τον Μίκη

(2017, Ελλάδα-Γερμανία)

Από το γεμάτο εναλλαγή ιστορικό και ακατέργαστο οπτικό υλικό των περίπου 600 ωρών που γύρισε σε διάστημα 30 ετών, ο Αστέρης Κούτουλας συμπυκνώνει μέσα σε μιάμιση ώρα στιγμές που παρουσιάζουν την αυθεντική εικόνα του «πνευματικού αναρχικού» Μίκη Θεοδωράκη. Ο δημιουργός παντρεύει στην ταινία του πολλές προσωπικές στιγμές του καλλιτέχνη με ιστορικό υλικό, πλάνα τεκμηρίωσης με μυθοπλασία και τη μουσική του Θεοδωράκη με τον αντίκτυπό της σε νέους καλλιτέχνες της κλασικής μουσικής, της τζαζ, της electro ή της rap. Μια ταινία-δοκίμιο που μας προτείνει συναρπαστικές, εύθυμες, μυστηριώδεις, αλλά και πολύ χαρακτηριστικές στιγμές από την «on the road» ζωή ενός μοναδικού και χαρισματικού μουσικοσυνθέτη.

Σκηνοθεσία: Αστέρης Κούτουλας

Σενάριο: Αστέρης Κούτουλας. Ίνα Κούτουλα

Ηθοποιοί: Μίκης Θεοδωράκης, Sandra von Ruffin, Στάθης Παπαδόπουλος, Rafika Chawishe

*Z

(1969, Γαλλία-Αλγερία)

Η ταινία Ζ, στηρίχθηκε στο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού, σε σενάριο που έγραψε ο Κώστας Γαβράς και ο Χόρχε Σεμπρούν. Η ταινία είχε απορριφθεί από παντού μέχρι που ο Ζακ Περέν απευθύνθηκε στην Αλγερινή κυβέρνηση που έδωσε τα λειτουργικά έξοδα και έτσι προχώρησε το σχέδιο. Όπως γράφει ο Γαβράς στο «Πήγαινε εκεί όπου είναι αδύνατο να πας», στις άλλες δυσκολίες προστέθηκε και η αδυναμία να φτάσουν στον Μίκη στην αποκλεισμένη Ζάτουνα. Μέχρι που σ’ ένα πακέτο από τσιγάρα ο Μίκης είχε γράψει την άδεια να χρησιμοποιήσουν τη μουσική του. «Εγώ θεωρώ τη μουσική ως δυναμική συνιστώσα της δραματουργίας. Λειτουργεί ως ένα πρόσωπο που εισέρχεται στη σκηνή και διαλέγεται με τους άλλους. Η μουσική του Μίκη είχε τις απαραίτητες συνδέσεις και με τα δύο».

Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς

Σενάριο: Jorge Semprun, Κώστας Γαβράς, βασισμένοι στο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού

Ηθοποιοί: Yves Montand, Jean-Louis Trintignant, Ειρήνη Παππά, Jacques Perrin, François Périer, Charles Denner, Pierre Dux, Georges Géret, Renato Salvatori

*Εύα / Eva

(1953, Ελλάδα)

Στη διάρκεια των θερινών της διακοπών, μια παντρεμένη γυναίκα γνωρίζει έναν νεαρό με τον οποίο ζει μια εφήμερη ερωτική σχέση, προκαλώντας την οργή του συζύγου της και τα επικριτικά σχόλια της μικρής κοινωνίας του νησιού… Η τέταρτη ταινία της Μαρίας Πλυτά, της πρώτης γυναίκας δημιουργού του ελληνικού σινεμά, σηματοδοτεί και την παρθενική μουσική δουλειά του Μίκη Θεοδωράκη για τον κινηματογράφο. Το φιλμ, όμως, έχει και μια πρόσθετη ιστορική σημασία ως η μοναδική παραγωγή της εταιρείας Κομίνης Φιλμ, καθότι συνδέθηκε με ένα τραγικό γεγονός: Στις 16/10/1952, ο παραγωγός Δημήτρης Κομίνης και η ηθοποιός Ανθή Μηλιάδη βρήκαν τραγικό θάνατο όταν, πηγαίνοντας για κάποιο γύρισμα στη Λούτσα, το αυτοκίνητο τους προσέκρουσε σε νάρκη ξεχασμένη από τον καιρό της Κατοχής. Ο ρόλος της Μηλιάδη δόθηκε τελικά στην Σμάρω Βεάκη.

Σκηνοθεσία: Μαρία Πλυτά

Σενάριο: Ανδρέας Λαμπρινός

Ηθοποιοί: Αλέκος Αλεξανδράκης, Νίνα Σγουρίδου, Μάνος Κατράκης, Αλίκη Γεωργούλη, Ντίνος Ηλιόπουλος, Σμάρω Βεάκη

*Κατάσταση πολιορκίας / Etat de Siege

(1972, Γαλλία-Ιταλία-Δ. Γερμανία-Χιλή)

Εμπνευσμένη από τα βιώματα ενός Αμερικανού διπλωμάτη που απήχθη από τους ριζοσπαστικούς Τουπαμάρος στην Ουρουγουάη του 1970 και ανακρίθηκε για να αποκαλύψει τις λεπτομέρειες της μυστικής αμερικανικής υποστήριξης στα καταπιεστικά καθεστώτα της Λατινικής Αμερικής, η «Κατάσταση πολιορκίας» ολοκληρώνει την πολιτική τριλογία του Κώστα Γαβρά μετά το «Ζ» και την «Ομολογία». Και τον βρίσκει να συνεργάζεται για δεύτερη φορά με τον Θεοδωράκη, ο οποίος θυμάται χαρακτηριστικά: «Στο φιλμ αυτό, εκτός από τους μουσικούς της ορχήστρας μου, χρησιμοποίησα και τους Χιλιανούς Los Calchakis. Κι αυτό γιατί είδα το φιλμ σαν μια πτυχή του έπους του αγώνα των Νοτιοαμερικάνων εναντίον του βορειοαμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των μεθόδων του, όπως τις περιγράφει και ο Pablo Neruda στο ‘Canto General’, που κατά σύμπτωση συνέθετα εκείνο τον καιρό».

Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς

Σενάριο: Franco Solinas, Κώστας Γαβράς

Ηθοποιοί: Yves Montand, Renato Salvatori, Jacques Weber, O.E. Hasse, Jean-Luc Bideau

*Συνοικία το Όνειρο / A Neighborhood Named ‘The Dream’

(1961, Ελλάδα)

Σε μια φτωχογειτονιά της Αθήνας, κατοικημένη από βιοπαλαιστές που, παρότι ζουν στην έσχατη μιζέρια, ονειρεύονται πάντα έναν καλύτερο κόσμο, ένας άρτι αποφυλακισθείς νέος προσπαθεί να βγάλει χρήματα, την ίδια στιγμή που η αγαπημένη του βλέπει άλλους άνδρες και ο αδελφός της προσπαθεί να συνεισφέρει στα οικονομικά της οικογένειας… Μια ταινία που διώχθηκε ανελέητα για ένα διάστημα εξαιτίας της ασχήμιας της ελληνικής πραγματικότητας που τολμούσε να απεικονίσει, αλλά αναγνωρίστηκε στη συνέχεια ως ένα από τα εμβλήματα του ελληνικού κινηματογραφικού νεορεαλισμού, σφραγίζοντας και την μουσική φιλμογραφία του Θεοδωράκη, με το «Βρέχει στη φτωχογειτονιά» να δεσπόζει στο σάουντρακ, σε στίχους του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη και δια στόματος Γρηγόρη Μπιθικώτση.

Σκηνοθεσία: Αλέκος Αλεξανδράκης

Σενάριο: Τάσος Λειβαδίτης, Κώστας Κοτζιάς

Ηθοποιοί: Αλέκος Αλεξανδράκης, Αλίκη Γεωργούλη, Αλέκα Παϊζη, Μάνος Κατράκης, Σαπφώ Νοταρά, Σπύρος Μουσούρης

INFO

(http://www.tainiothiki.gr/)

(https://www.facebook.com/tainiothikigr)

(https://www.instagram.com/tainiothikigr).

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Έναρξη: 7 ευρώ (για το κοινό πρόγραμμα συναυλίας-ταινίας στις 26 Ιουνίου)

Γενική είσοδος: 6 ευρώ (27-29 Ιουνίου)

Ηλεκτρονική προπώληση: https://tickets.tainiothiki.gr/

Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ιερά Οδός 48 και Μεγάλου Αλεξάνδρου, μετρό Κεραμεικός, τηλ. 210 3612046

28 χρόνια μετά – 28 years later

Ύστερα από τις «28 μέρες μετά» (2002, του Ντάνι Μπόιλ με τον Κίλιαν Μέρφι) και τις «28 εβδομάδες μετά» (2007, του Χουάν Κάρλος Φρεσναντίγιο), έρχεται πάλι ο Ντάνι Μπόιλ για να μας χαρίσει ετούτο δω.

Έχουν περάσει σχεδόν τρεις δεκαετίες από τότε που ένας ιός ξέφυγε από ένα εργαστήριο βιολογικών όπλων, και τώρα, κατά τη διάρκεια μιας επιβεβλημένης καραντίνας, κάποιοι έχουν βρει τρόπους να ζουν ανάμεσα στους μολυσμένους. Μια τέτοια ομάδα επιζώντων ζει σε ένα μικρό νησί που συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα με μια μοναδική, ισχυρά φυλασσόμενη γέφυρα. Όταν ένας από την ομάδα φεύγει από το νησί για μια αποστολή στην καρδιά της ηπειρωτικής χώρας, ανακαλύπτει μυστικά, θαύματα και φρικαλεότητες που έχουν μεταλλάξει όχι μόνο τους μολυσμένους, αλλά και άλλους επιζώντες. Και το ερώτημα συνεχίζει να μας βαραίνει: Πού βαδίζει η ανθρωπότητα;

INFO

Είδος: Θρίλερ, Τρόμου, Φρίκης, 115΄

Χώρες: Ηνωμ. Βασίλειο, ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Ντάνι Μπόιλ

Παίζουν: Τζόντι Κόμερ, Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον, Τζακ Ο’Κόνελ, Άλφι Γουίλιαμς, Ρέιφ Φάινς

Διανομή: Feelgood

Η δίκη ενός σκύλου – Le procès du chien

Ωραία το έγραψε η Le Monde και συμφωνώ: η ηθοποιός και σκηνοθέτρια Λετίσια Ντος κατάφερε στο ντεπούτο της να δημιουργήσει μια αλλόκοτη μεγάλου μήκους ταινία, στην οποία πίσω από το κωμικό στοιχείο κρύβεται μια σύγχρονη και κοινωνική αντανάκλαση.

Η Άβριλ (Λετίσια Ντος), μια νεαρή δικηγόρος -που δεν θεωρείται και επιτυχημένη στη δουλειά της- αναλαμβάνει να σώσει ένα σκύλο (συνοδό του Φρανσουά Νταμιέν) από την καταδίκη σε θάνατο, επειδή δαγκώνει -ειδικά- γυναίκες. Αυτός ο σκύλος βοηθά την Άβριλ  να αποδεχτεί την ανθρώπινη πολυπλοκότητά της (και κερδίζει το Palm Dog -Χρυσό Φοίνικα Σκύλου- στο Φεστιβάλ των Καννών 2024 σε αντίθεση με την Λετίσια Ντος που με αυτή την υπερβολική -αλλά με πιασάρικο θέμα- ταινία, παρέμεινε υποψήφια στα βραβεία Camera d’ Or και Un Certain Regard).

INFO

Είδος: Κομεντί, 83΄

Χώρες: Ελβετία, Γαλλία, 2024

Σκηνοθεσία: Λετίσια Ντος

Παίζουν: Λετίσια Ντος, Φρανσουά Νταμιέν, Ζαν-Πασκάλ Ζαντί, Κόντι (ο σκύλος)

Διανομή: Weirdwave

Διπλή ταυτότητα – Undercover

Θρίλερ πολιτικής κατασκοπίας, διπλών ρόλων και προδοσίας, βασισμένο στην αληθινή ιστορία της Έλενα Τεχάδα, της μοναδικής αστυνομικού που κατάφερε να διεισδύσει στην τρομοκρατική οργάνωση ΕΤΑ ως νεαρή υποστηρίκτρια.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, η νεαρή αστυνομικός Έλενα Τεχάδα (η Καρολίνα Γιούστε γοητεύει με την ερμηνεία της) αναλαμβάνει μια αποστολή με υψηλό ρίσκο: να διεισδύσει στην οργάνωση ΕΤΑ, υιοθετώντας την ψεύτικη ταυτότητα της Αράντσα Μπεραδρέ. Μόλις 20 ετών, καταφέρνει να ενσωματωθεί στην αριστερή εθνικιστική κοινότητα, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως μέλος του Κινήματος Αντιρρησιών Συνείδησης. Γίνεται έτσι, η μοναδική γυναίκα που συγκατοικεί με ηγετικά στελέχη της ΕΤΑ, παρέχοντας κρίσιμες πληροφορίες. Καθώς η αποστολή της προχωρά, αντιμετωπίζει τον κίνδυνο αποκάλυψης, ζώντας μια διπλή ζωή γεμάτη φόβο και απομόνωση, ενώ έρχεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες των επιλογών της.

Η Αράντσα Ετσεβαρία καταφέρνει να πετύχει μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα για την πρωταγωνίστριά της Καρολίνα Γιούστε στο ρόλο της Έλενα, η οποία παλεύει μεταξύ σφύρας και άκμονος, με τον Λουίς Τοσάρ στο ρόλο του ανθρώπου που έσπρωξε την Έλενα στις τάξεις της ΕΤΑ και έχει διπλή αγωνία, τόσο για την επιτυχία της αποστολής, όσο και για τη διαφύλαξη της ασφάλειας της Έλενας.

Μια ταινία με ικανοποιητικές ερμηνείες και έντονο suspense μέχρι το τελευταίο λεπτό.

INFO

Είδος: Περιπέτεια, Αστυνομική, 118΄

Χώρα: Ισπανία, 2024

Σκηνοθεσία: Αράντσα Ετσεβαρία

Παίζουν: Καρολίνα Γιούστε, Ινίγο Γκαστέσι, Λουίς Τοσάρ

Διανομή: Spentzos Film

Πάρτι χωρισμού – Volveréis

Διασκεδαστική αλλά βραδυφλεγής κομεντί του Χονάς Τρουέμπα (γιού του διάσημου Φερνάντο Τρουέμπα), που έκανε πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών του Φεστιβάλ Καννών και κέρδισε το βραβείο Europa Cinemas Label.

Μετά από 14 χρόνια, η Άλε και ο Άλεξ, ένα αγαπημένο κατά τ’ άλλα ζευγάρι, παίρνουν από κοινού την απόφαση να χωρίσουν. Θέλουν, όμως, ο χωρισμός τους να είναι διαφορετικός από το συνηθισμένο: «τα ζευγάρια πρέπει να γιορτάζουν όταν χωρίζουν και όχι όταν σμίγουν» όπως είχε πει κάποτε ο πατέρας της Άλε, που τον επικαλείται συνεχώς ως άλλοθι. Έτσι, μετά από πολύωρες μεταξύ τους συζητήσεις, αρχίζουν να ανακοινώνουν στον περίγυρό τους (ακόμη και στον υδραυλικό) ότι θα οργανώσουν ένα μεγάλο πάρτι χωρισμού. Κανείς φυσικά δεν τους πιστεύει στην αρχή, μιας και το κλίμα ανάμεσα στο ζευγάρι είναι υπερβολικά πολιτισμένο και οι κουβέντες τους εξαιρετικά νηφάλιες και αρμονικές. Το σχέδιό τους προχωράει και η προσοχή τους απορροφάται από τα πρακτικά ζητήματα της διοργάνωσης, όμως ο Άλεξ και η Άλε θα βρεθούν αντιμέτωποι με αναπάντεχα, περίπλοκα συναισθήματα, που απειλούν να διαταράξουν την περιβόητη σιγουριά τους και τη φαινομενική ωριμότητά τους.

Η ιδέα του σεναρίου είναι πρωτότυπη και δίνει αφορμές για συζήτηση και προβληματισμό -ακόμα και χωρίς την εξήγηση των λόγων που τους οδηγούν στο διαζύγιο, κάτι που δεν το μαθαίνουμε ποτέ στην ταινία- όμως ο αργός σκηνοθετικός ρυθμός θεωρώ ότι «αδυνατίζει» την ιδέα και μόνο προς το φινάλε φαίνεται να απογειώνεται.

Οι ερμηνείες είναι ανεκτές και γενικά η ταινία βλέπεται με σχετικό ενδιαφέρον (για το πού το πάει…) και δεν νομίζω ότι το κοινό διασκεδάζει έτσι όπως εξελίσσεται η ιστορία. Η ιδέα, ξεφουσκώνει γρήγορα…

INFO

Είδος: κομεντί, 114΄

Χώρες: Ισπανία, Γαλλία, 2024

Σκηνοθεσία: Χονάς Τρουέμπα

Παίζουν: Ίτσαρο Αράνα, Βίτο Σανθ, Φερνάντο Τρουέμπα

Διανομή: Rosebud.21

Έλιο – Elio

Ο Έλιο, ένας φανατικός του διαστήματος με έντονη φαντασία, ζει μια κοσμική περιπέτεια κατά την οποία πρέπει να έρθει σε επαφή με εξωγήινες μορφές ζωής, να πλοηγηθεί εν μέσω μιας κρίσης διαγαλαξιακών διαστάσεων και κατά κάποιο τρόπο να ανακαλύψει ποιος πραγματικά είναι και για τι προορίζεται.

INFO

Είδος: Animation, Οικογενειακό, Κωμωδία, Μεταγλωττισμένο, 99΄

Χώρα: ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Αντριάν Μολίνα, Μαντλέιν Σαράφιαν, Ντόμι Σι

Διανομή: Feelgood

Alphaville (Επαν.)

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και ταυτόχρονα αινιγματικό για την εποχή του έργο του Ζαν-Λικ Γκοντάρ (της Nouvelle Vague), το οποίο συνδυάζει Film Noir, Science Fiction, Romance και φιλοσοφική αλληγορία με πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης (σήμερα).

Το γεγονός ότι στην Αλφαβίλ, κεντρικός ήρωας είναι ο Λέμι Κόσιον, ένας πράκτορας του FBI (δημιούργημα του Αμερικανού συγγραφέα Πίτερ Τσένεϊ) που είχε πρωταγωνιστήσει σε επτά ταινίες από το 1953 μέχρι το 1962, έκανε δημοφιλή την ταινία, της οποίας ο πλήρης τίτλος ήταν «Alphaville, une étrange aventure de Lemmy Caution» και η οποία δεν εκτιμήθηκε το 1965.

Ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ όμως με αυτήν, είχε σπάσει τις φόρμες και τα στερεότυπα κάθε είδους, στέλνοντας τον Λέμι Κόσιον (που τον υποδυόταν πάντα ο «σκληρόφατσας» Έντι Κονσταντίν) στο μέλλον, ως δημοσιογράφο της εφημερίδας «Figaro-Pravda», με σκοπό να βρει τον Χένρι Ντίκσον, συνάδελφό του που έχει εξαφανιστεί.

Θα τον ανακαλύψει σε κάποιο κακόφημο ξενοδοχείο, εθισμένο στο σεξ και στο ποτό, ένα διανοητικό «φυτό», όπως και ο υπόλοιπος πληθυσμός της δυστοπικής πόλης.

Ερευνώντας, μαθαίνει ότι η πόλη κυριαρχείται από τον Άλφα-60, έναν πανούργο υπολογιστή που ελέγχει ολοκληρωτικά τους κατοίκους και κατασκευαστής του είναι ένας παρανοϊκός επιστήμονας ο Φον Μπράουν (παρά λίγο: Βέρνερ), του οποίου το πορτρέτο-αφίσα βρίσκεται παντού (σαν του Μεγάλου Αδελφού στο «1984» του Τζορτζ Όργουελ, 1948). Στην Αλφαβίλ, επίσης, τα βιβλία απαγορεύονται (όπως στο «Φαρενάιτ 451» του Ρέι Μπράντμπερι, 1951) εκτός από ένα λεξικό που περιέχει τις επιτρεπόμενες λέξεις, από τις οποίες όμως κάθε μέρα εξαφανίζεται κι από μία (όπως και στη Newspeak του «1984»).

Η κόρη του επιστήμονα, Νατάσα αναλαμβάνει να παρακολουθεί στενά τον Λέμι, ο οποίος διαπιστώνει ότι η κοπέλα δεν γνωρίζει λέξεις που περιγράφουν συναισθήματα, όπως οι λέξεις «αγάπη» και «τρυφερότητα» για παράδειγμα, αφού έχουν αφαιρεθεί από το λεξικό. Έχει όμως μαζί της ένα βιβλίο του ποιητή Πολ Ελιάρ, που θα δράσει καταλυτικά στη σχέση της με τον Λέμι και στην εξέλιξη της ιστορίας.

Ο Γκοντάρ σχολιάζει ποιητικά, την αλλοτρίωση του ανθρώπου σε μια δυστοπική μητρόπολη, χρησιμοποιώντας το Παρίσι του ‘60, χωρίς VFX και CGI, ως φουτουριστικό ντεκόρ σε ασπρόμαυρο (που θυμίζει «Μητρόπολη» του Φριτς Λανγκ) και συνολικά μας χαρίζει μια εντυπωσιακή επιστημονική φαντασία για την εποχή της, με διαχρονικά ανθρωπιστικά μηνύματα.

Θεωρώ, case study την ταινία, ως δημιούργημα ενός auteur της Nouvelle Vague, που στέλνει στο… μέλλον έναν paperback μυθιστορηματικό ήρωα, που μέχρι τότε είχε πρωταγωνιστήσει στις ταινίες: «Η σειρήνα της Καζαμπλάνκα» (1953), «Ένας επικίνδυνος άνθρωπος» (1953), «Αριστοκράτισσα γκανγκστερίνα» (1954), «Ο καπετάν φασαρίας» (1955), «Η επιστροφή του Λέμι Κόσιον» (1960), «Σάρκα, πιστόλι και σατανάς» (1962) και «Ο Έντι σε μυστική αποστολή» (1963)

INFO

Είδος: Επιστημονική Φαντασία, Δράμα, 99′

Χώρες: Γαλλία, Ιταλία, 1965

Σκηνοθεσία: Ζαν-Λικ Γκοντάρ

Παίζουν: ‘Εντι Κονσταντίν, Άννα Καρίνα, Ακίμ Ταμίροφ

Διανομή: Summer Classics

Καμιά συμπάθεια για το διάβολο (Επαν.)

Ερωτικό δράμα με δυστοπικά στοιχεία, που το κατέταξαν στον underground ελληνικό κινηματογράφο. Ουσιαστικά, μια ελεύθερη και ατμοσφαιρική διασκευή του αρχαίου μύθου του Ορφέα και της Ευρυδίκης, μεταφέροντας την ιστορία στην καρδιά μιας μελλοντικής, μετα-βιομηχανικής Αθήνας που ζει στο σκοτάδι. Με συνεχείς ανατροπές, εκπληκτική μουσική και ασπρόμαυρη φωτογραφία που παραπέμπει στο μεγάλο κλασσικό (και noir) σινεμά.

Η πλοκή ακολουθεί έναν νεαρό ταμία σούπερ μάρκετ που ερωτεύεται μια νεαρή σερβιτόρα – η οποία εργάζεται παράλληλα ως γυμνό μοντέλο και μόλις έχει αποφυλακιστεί. Όταν εκείνη πεθαίνει από ναρκωτικά, ο ήρωας ξεκινά ένα εσωτερικό και εξωτερικό ταξίδι για να τη φέρει πίσω – διασχίζοντας τα όρια ζωής και θανάτου, πραγματικότητας και φαντασίας.

Η ταινία προκάλεσε -στην εποχή της- με την τολμηρή αισθητική της, τα γυμνά πλάνα και τη θεματική της γύρω από τη ζωή και τον θάνατο, τα ναρκωτικά και την εμμονή. Ταυτόχρονα όμως, αναγνωρίστηκε για τη σκηνοθετική της τόλμη, τον εικαστικό της χαρακτήρα και την ατμοσφαιρική της δύναμη.

Σήμερα, κυκλοφορεί επετειακά -και ψηφιακά αποκατεστημένη- ως Director’ s cut για τα 30 χρόνια κινηματογράφου του Δημήτρη Αθανίτη, ενός σκηνοθέτη με τη δική του χαρακτηριστική πορεία χάρη στο προσωπικό του ύφος, που δεν ακολούθησε ποτέ τα στερεότυπα.

INFO

Είδος: Δράμα, 82΄

Χώρα: Ελλάδα, 1997

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αθανίτης

Παίζουν:  Λένα Κιτσοπούλου, Κώστας Καζανάς,  Γιώργος Κοτανίδης, Πάνος Θανασούλης, Γιάννης Μποσταντζόγλου, Τάκης Βαμβακίδης

Διανομή: New Star

Η νύχτα των σαλτιμπάγκων – Gycklarnas Afton (Επαν.)

Μία ταινία για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, με φόντο τον κόσμο του τσίρκου.

1900, Σουηδία. ‘Ενας θίασος τσίρκου σε παρακμή, που δίνει  αγώνα επιβίωσης, σταθμεύει σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπου ο Aλμπέρτι, αρχηγός του θιάσου, εγκατέλειψε τη γυναίκα του και τα παιδιά του τρία χρόνια πριν. Απελπισμένοι από τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες και την απώλεια των ρούχων τους κατά τη διάρκεια μια καταιγίδας, ο Aλμπέρτι και η Άννα, η καινούρια του σύντροφος, θα ικετεύσουν το διευθυντή του τοπικού θεάτρου να τους δώσει κοστούμια. Το τσίρκο ετοιμάζεται να δώσει παράσταση, η οποία όμως διακόπτεται πριν καλά-καλά ξεκινήσει με την άφιξη της αστυνομίας. Αψηφώντας τη ζήλια της Άννας, ο Aλμπέρτι αποφασίζει να επισκεφτεί την παλιά του σύζυγο και τα παιδιά του.

Ο Μπέργκμαν, σκύβει στον αγαπημένο του κόσμο του θεάματος, φέρνοντας σε αντιπαράθεση δύο μορφές τέχνης: το περιπλανώμενο τσίρκο από την μια και το επίσημο, αστικό, σοβαρό θέατρο από την άλλη –ουσιαστικά δύο κοσμοθεωρίες.

INFO

Είδος: Δράμα, 93΄

Χώρα: Σουηδία, 1953

Σκηνοθεσία: Ίνγκμαρ Μπέργκμαν

Παίζουν: Όκε Γκρένμπεργκ, Χάριετ Άντερσον, Χάσε Έκμαν, Γκούναρ Μπγέρνστραντ

Διανομή: Weirdwave

Το παιδί και το δελφίνι – Boy on a dolphin (Επαν.)

Η πρώτη χολιγουντιανή παραγωγή που γυρίστηκε στην Ελλάδα, δια χειρός του Ρουμάνου σκηνοθέτη Τζιν Νεγκουλέσκο, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Ντιβάιν, «Boy on a dolphin», το οποίο εκδόθηκε το 1955. Μια ταινία με αίσθημα και αστυνομικό ενδιαφέρον (αρχαιοκαπηλία) με φόντο την Ύδρα -κυρίως- αλλά και πολλά αξιοθέατα της Ελλάδας, που διαφημίστηκε πολύ έκτοτε.

Η Φαίδρα (Σοφία Λόρεν) μια νεαρή Υδραία και κόρη σφουγγαρά, κάνοντας κατάδυση στον βυθό του νησιού, ανακαλύπτει εντελώς τυχαία ένα αρχαίο άγαλμα που παριστάνει ένα παιδί πάνω σε ένα δελφίνι. Εκμυστηρεύεται την ανακάλυψη αυτή στον Αλβανό σύντροφό της Ριφ (Γιόργκε Μίστραλ) και στον Άγγλο γιατρό του νησιού, τον δόκτορα Χόκινς (Λόρενς Νάισμιθ), ο οποίος ταξιδεύοντας στην Δήλο πληροφορείται ότι η κατασκευή του πολύτιμου αυτού αγάλματος ανάγεται στην περίοδο της ρωμαϊκής κατοχής και θεωρείται ότι έχει μαγικές ιδιότητες. Έτσι, προσπαθεί να το πουλήσει στον αρχαιοκάπηλο Βίκτορα Πάρμαλη (Κλίφτον Γουέμπ), σε αντίθεση με έναν έντιμο αρχαιολόγο  (Άλαν Λαντ) που είναι ερωτευμένος με τη Φαίδρα και επιθυμεί -όπως κι εκείνη- να το επιστρέψουν στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία εκπροσωπείται στην ταινία από τον Αλέξη Μινωτή.

Να σημειωθεί ότι στην ταινία ακούγεται το εμβληματικό τραγούδι «Τι είν΄ αυτό που το λένε αγάπη» του Τάκη Μωράκη, το οποίο τραγουδά η Σοφία Λόρεν στα ελληνικά μαζί με τον Τόνυ Μαρούδα, που τη συνοδεύει με την κιθάρα του και επίσης ότι είναι η δεύτερη στην ιστορία ταινία Σινεμασκόπ που γυρίστηκε εκτός Χόλιγουντ (με πρώτη την «Three coins in a fountain» πάλι του Τζιν Νεγκουλέσκο) και της οποίας το τραγούδι των τίτλων από τον Φρανκ Σινάτρα, έμεινε στην ιστορία.

Συνολικά, η ταινία «Το παιδί και το δελφίνι» (γυρισμένη σε Ύδρα, Αθήνα, Ρόδο, Δήλο, Μύκονο, Πόρο, Επίδαυρο και Μετέωρα), είναι από αυτές που σου φτιάχνουν τη διάθεση, καλοκαιριάτικα. Μη τη χάσετε.

INFO

Είδος: Περιπέτεια, Αισθηματικό, 111΄

Χώρα: ΗΠΑ, 1957

Σκηνοθεσία: Τζιν Νεγκουλέσκο

Παίζουν: Άλαν Λαντ, Σοφία Λόρεν, Κλίφτον Γουέμπ, Αλέξης Μινωτής, Λόρενς Νάισμιθ, Μιχάλης Νικολινάκος

Διανομή: Repertory Films

Ρώμη, ανοχύρωτη πόλη – Roma città aperta (Επαν.)

Μια ταινία που σημάδεψε το ιταλικό νεορεαλισμό και σφράγισε το κινηματογραφικό παρελθόν, με την αυθεντική απεικόνιση της Κατοχής.

Διαδραματίζεται στη Ρώμη, το 1944, υπό ναζιστική κατοχή. Ο Τζόρτζιο Μανφρέντι, μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης, προσπαθεί να διαφύγει από τη Γκεστάπο. Βρίσκει βοήθεια από απλούς ανθρώπους: τον ιερέα Ντον Πιέτρο, που με αυτοθυσία στηρίζει το αντιστασιακό έργο, και την Πίνα, μια φτωχή αλλά αποφασισμένη γυναίκα που ετοιμάζεται να παντρευτεί τον σύντροφό της -επίσης αγωνιστή. Η ταινία κορυφώνεται με σκηνές βασανιστηρίων, εκτελέσεων και ηρωισμού, καταγράφοντας τον τρόμο της κατοχής αλλά και το μεγαλείο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η ταινία, που γυρίστηκε σχεδόν αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ρώμης από τους Ναζί το 1945, με ελάχιστα μέσα και κυρίως με ερασιτέχνες ηθοποιούς και κάμερες από το εμπόριο, αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη φωνή του ιταλικού λαού μετά τη σιωπή της φασιστικής λογοκρισίας και τις φρικαλεότητες του πολέμου.

Ο Ροσελίνι δημιούργησε ένα έργο, που αναγνωρίστηκε με Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών του 1946 και στιγμάτισε τον παγκόσμιο κινηματογράφο αποτυπώνοντας με ρεαλισμό, δύναμη και ανθρωπιά τη συλλογική μνήμη και αντίσταση ενός λαού, εγκαινιάζοντας έτσι, το κίνημα του ιταλικού νεορεαλισμού, φέρνοντας την κάμερα στους δρόμους, στις πλατείες, στα κατεστραμμένα σπίτια και τις ψυχές των ανθρώπων

Η Άννα Μανιάνι είναι συγκλονιστική, στον σπαρακτικό ρόλο της Πίνα, μιας γυναίκας του λαού που χάνει τον σύντροφό της λίγα λεπτά πριν τον γάμο τους, και ο Άλντο Φαμπρίτσι είναι εκπληκτικός στον ρόλο του πατέρα Ντον Πιέτρο.

Συνολικά, πρόκειται για μια αυθεντική κινηματογραφική εμπειρία, με την 4K restoration να αναδεικνύει το «αναλογικό» ασπρόμαυρο της εποχής: τα μισοφωτισμένα σοκάκια, τις κατεστραμμένες προσόψεις των κτηρίων της κατοχικής Ρώμης, την τραγικότητα των προσώπων. Γυρισμένο σχεδόν ως ντοκιμαντέρ, με ολική αποτύπωση της φθοράς και του τέλους της πολιορκημένης πόλης, αποτελεί ιδανικό case study για σπουδαστές και λάτρεις της τέχνης. Ας μη ξεχνάμε ότι και ο Μάρτιν Σκορτσέζε τη θεώρησε ως «καθοριστική στιγμή στην ιστορία του σινεμά». Δεν χάνεται.

INFO

Είδος: Δράμα, Κοινωνικό, Πολεμικό, 103΄

Χώρα: Ιταλία, 1945

Σκηνοθεσία: Ρομπέρτο Ροσελίνι

Παίζουν: Άννα Μανιάνι, Αλντο Φαμπρίτσι, Μαρτσέλλο Παλιέρο

Διανομή: New Star

Ειδικότερα φέτος, η διοργάνωση επαναπροσεγγίζει το ελληνικό καλοκαίρι σε όλες τις εκφάνσεις του, περιβαλλοντικές, τουριστικές, πολιτισμικές, οικονομικές, πολιτικές. Το ξαναζούμε μέσα από τις κινηματογραφικές του εικόνες, αλλά και μέσα από τις ίδιες μας τις εμπειρίες, σε μια διαδικασία που μας κάνει να αναρωτηθούμε ποια είναι η ουσία του ελληνικού καλοκαιριού και πώς ένας τόπος όπως η Βόρεια Εύβοια, μετά τις καταστροφές με τις οποίες βρέθηκε αντιμέτωπος, μπορεί να προσφέρει έναν νέο ορισμό, έναν νέο τρόπο να απολαμβάνουμε και να μοιραζόμαστε το καλοκαίρι σε αρμονία με το περιβάλλον μας. Το Evia Film Project φέρνει προβολές, συζητήσεις, εργαστήρια και μουσικές εκδηλώσεις, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. 

Επίσης, διοργανώνει μια κινηματογραφική ημερίδα με τίτλο «Κινηματογραφώντας το ελληνικό καλοκαίρι», λεπτομέρειες της οποίας θα ανακοινωθούν σύντομα. Το Evia Film Project πραγματοποιείται με την υποστήριξη του υπουργείου Πολιτισμού.

Μια αφίσα για το καλοκαίρι 

Ο σκηνοθέτης και δημιουργός animation Φωκίων Ξένος δημιούργησε για την αφίσα του 4ου Evia Film Project μια σειρά από καλοκαιρινές εικόνες, κλείνοντας το μάτι σε χαρακτηριστικές τουριστικές αφίσες που έχουν αφήσει εποχή.

Ο ίδιος σημειώνει ότι «η εμπειρία του καλοκαιριού δεν είναι ποτέ μια ενιαία εικόνα. Είναι μια συλλογή από μικρές, έντονες στιγμές που ενώνονται νοητά – σαν παζλ. Έχοντας περάσει τα παιδικά μου καλοκαίρια στην Εύβοια, στα Νέα Στύρα, ξέρω καλά πως οι εικόνες μιας “Καλοκαιρινής ημέρας” διαδέχονται και συμπληρώνουν η μία την άλλη. […] Από τις πετσέτες της παραλίας και τα φρούτα του καλοκαιριού μέχρι τον έναστρο ουρανό ενός θερινού σινεμά, κάθε σκηνή προσπαθεί να μεταφέρει την ελαφρότητα, τη νοσταλγία και την απλότητα που κουβαλά μέσα του το ελληνικό καλοκαίρι».

Δείτε το σποτ της διοργάνωσης: https://youtu.be/PV4j6WN1rRM

Δράσεις δικτύωσης με την τοπική κοινότητα

Φέτος, για πρώτη φορά, το Evia Film Project διοργανώνει μια σειρά δράσεων τόσο πριν από τη διοργάνωση όσο και στη διάρκειά της, για την καλύτερη ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας. Η παρουσία του Φεστιβάλ επεκτείνεται. Τέσσερις ημέρες πριν από την επίσημη έναρξη των εκδηλώσεων, την Παρασκευή 13 Ιουνίου, θα ανοίξει το Κύμα, το info point του EFP στην Αιδηψό, ενώ φέτος θα υπάρχει info point και στη Λίμνη. Το Σάββατο 14 και την Κυριακή 15 Ιουνίου προσκαλούμε το κοινό στο Κύμα για ενημέρωση, ένα μικρό κέρασμα και χαλαρή κουβέντα.

Οι δράσεις αυτές εντάσσονται στην καινούρια δράση του Φεστιβάλ με την επωνυμία «Καφενείο», που περιλαμβάνει επίσης επιτόπιες συναντήσεις στελεχών του Φεστιβάλ και προβεβλημένων καλλιτεχνών σε χώρους όπου χτυπάει η καρδιά της Βόρειας Εύβοιας, όπως καφενεία και τόπους συνάντησης και εργασίας των κατοίκων της περιοχής. Πρόκειται για στοχευμένες, οργανωμένες, σύντομες συζητήσεις ανταλλαγής απόψεων με θέματα όπως η βιωσιμότητα, η αγάπη προς τη φύση και τα ζητήματα που απασχολούν την τοπική κοινωνία, τόσο πριν όσο και στη διάρκεια της διοργάνωσης.

Προβολές

Στους θερινούς κινηματογράφους Απόλλων στην Αιδηψό, Ελύμνιον στη Λίμνη, καθώς και στο Αλιευτικό Καταφύγιο στην Αγία Άννα θα προβληθούν, με ελεύθερη είσοδο, επιλεγμένες ταινίες του ελληνικού και παγκόσμιου σινεμά, κλασικές αλλά και πρόσφατης παραγωγής, μυθοπλασίας ή ντοκιμαντέρ, που μας καλούν να ανακαλύψουμε ξανά το ελληνικό καλοκαίρι.

Super Paradise του Στηβ Κρικρή (2024)

Ένα ντοκιμαντέρ με σημαντικό αρχειακό υλικό και συνεντεύξεις από προσωπικότητες της Μυκόνου για την εξέλιξη του νησιού. Τα τελευταία 50 χρόνια η Μύκονος έχει υποστεί ριζικές αλλαγές. Κάποτε ήταν ένα φθηνό νησί, σήμερα πανάκριβο. Κάποτε άγνωστος προορισμός, σήμερα τόπος έλξης παγκοσμίως. Κάποτε σύμβολο ελευθεριότητας, σήμερα κοινωνικών αποκλεισμών. Πώς κατάφερε ένα μικρό νησί να αφομοιώσει σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα τόσες διαφορετικές εμπειρίες;

Animal της Σοφίας Εξάρχου (2023)

Η ταινία που κέρδισε τον Χρυσό Αλέξανδρο του Διεθνούς Διαγωνιστικού τμήματος του 64ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης μάς ταξιδεύει κάτω από τον καυτό ήλιο της ελληνικής υπαίθρου. Εκεί, οι ανιματέρ που δουλεύουν σε ένα all-inclusive ξενοδοχείο προετοιμάζονται για την τουριστική σεζόν. Η Κάλια είναι η αρχηγός της ομάδας. Καθώς το καλοκαίρι κορυφώνεται και η πίεση αυξάνεται, οι νύχτες τους γίνονται βίαιες και ο αγώνας της Κάλιας αποκαλύπτεται στο σκοτάδι. Αλλά όταν ανάψουν ξανά τα φώτα, το σόου θα πρέπει να συνεχιστεί.

Suntan του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου (2016)

Ο Μάκης Παπαδημητρίου και η Έλλη Τρίγγου πρωταγωνιστούν σε μια ταινία που βλέπει το ελληνικό καλοκαίρι από μια διαφορετική σκοπιά. Ο μοναχικός και εσωστρεφής Κωστής είναι 42 ετών και έχει αναλάβει χρέη αγροτικού γιατρού στην Αντίπαρο. Η καθημερινότητά του ανατρέπεται όταν γνωρίζει μια παρέα νέων τουριστών κι ερωτεύεται την πανέμορφη 19χρονη Άννα.

Πριν τα μεσάνυχτα του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ (2013)

Οι χαρισματικοί Ίθαν Χοκ και Ζιλί Ντελπί επιστρέφουν στους ρόλους των Τζέσι και Σελίν στο Πριν τα μεσάνυχτα, το τρίτο μέρος αυτής της ξεχωριστής ιστορίας αγάπης. Σχεδόν δύο δεκαετίες έχουν περάσει από την πρώτη συνάντηση των δύο χαρακτήρων στο τρένο με προορισμό τη Βιέννη, και ο Τζέσι και η Σελίν θα κληθούν να αντιμετωπίσουν νέες προκλήσεις στη σχέση τους με φόντο το υπέροχο τοπίο της Μάνης. Μια καλοκαιρινή περιήγηση στην Μεσσηνία, σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ και παραγωγή Faliro House.

Mamma Mia! της Φιλίντα Λόιντ (2008)

Το απόλυτο καλοκαιρινό μιούζικαλ! Η Σόφι ονειρεύεται τον τέλειο γάμο και έχει μόνο μία επιθυμία: να τη συνοδεύσει ο πατέρας της στην εκκλησία. Το μόνο που μένει είναι να ανακαλύψει ποιος είναι ο πατέρας της… Αφεθείτε στη μουσική, στο γέλιο και στη διασκέδαση του ακαταμάχητα γοητευτικού Mamma Mia!. H βραβευμένη με Όσκαρ Μέριλ Στριπ ηγείται ενός λαμπερού καστ που περιλαμβάνει τους Πιρς Μπρόσναν, Κόλιν Φερθ, Αμάντα Σέιφριντ και Ντόμινικ Κούπερ, σε μια μουσική γιορτή όπου παρελαύνουν μαμάδες, κόρες και μπαμπάδες, αληθινές αγάπες που χάθηκαν και καινούργιες αγάπες που βρέθηκαν. Βασισμένο στην τεράστια επιτυχία του Μπρόντγουεϊ και πλημμυρισμένη από τραγούδια των ABBA που όλοι αγαπήσαμε, το Mamma Mia! δεν θα σας αφήσει να ξεκολλήσετε από το τραγούδι και τον χορό. Ορισμένες ταινίες κατέχουν τη μυστική συνταγή του κεφιού, της αισιοδοξίας και της καλής διάθεσης: το Mamma Mia! είναι σίγουρα μια από αυτές.

Απέραντο γαλάζιο του Λικ Μπεσόν (1988)

Η ταινία που έκανε διάσημη την Αμοργό, καθώς ορισμένες από τις σκηνές της έχουν γυριστεί στη γραφική παραλία της Αγίας Άννας. Η ιστορία βασίζεται στη φιλία δυο πραγματικών προσώπων, με αρκετά στοιχεία μυθοπλασίας. Οι Ζακ Μαγιόλ και Έντζο Μολινάρι είναι δύο δύτες που από τα τέλη της δεκαετίας του ’50, όταν ήταν νεαρά αγόρια, συναγωνίζονταν στην ελεύθερη κατάδυση. Είκοσι χρόνια αργότερα ξανασυναντιούνται και βρίσκονται να ανταγωνίζονται για το πρωτάθλημα στην Ταορμίνα. Παράλληλα, ένας έρωτας γεννιέται ανάμεσα στον Ζακ και τη Γιοχάνα. Οι εντυπωσιακές υποβρύχιες λήψεις και η μουσική του Ερίκ Σερά, για την οποία βραβεύτηκε με Σεζάρ, δημιουργούν ένα ονειρικό σκηνικό.

Οι εραστές του καλοκαιριού του Ράνταλ Κλάιζερ (1982)

Μια καλτ ερωτική ιστορία με την Ντάριλ Χάνα, τον Πίτερ Γκάλαχερ και τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη σε έναν μικρό, χαρακτηριστικό ρόλο. Ο Μάικλ και η Κάθι, ένα ζευγάρι νεαρών Αμερικανών, κάνουν διακοπές στη Σαντορίνη. Σύντομα ο Μάικλ έλκεται από την εξωτική και αυτάρκη Λίνα. Η παρουσία της, αντί να θέσει σε αμφισβήτηση τη σχέση του Μάικλ και της Κάθι, τους παρασύρει σε ένα ερωτικό καλοκαίρι.

Κορίτσια στον ήλιο του Βασίλη Γεωργιάδη (1968)

Η υπέροχη μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου ντύνει μια αναπάντεχη ερωτική ιστορία. Ένας βοσκός θέλει να δώσει μερικά αμύγδαλα σε μια όμορφη Αγγλίδα τουρίστρια. Αυτή παρεξηγεί την ενέργειά του, φοβάται και αρχίζει να τρέχει. Εκείνος αρχίζει να τρέχει από πίσω της και σύντομα βρίσκεται στη φυλακή κατηγορούμενος για απόπειρα βιασμού. Μάταια τόσο η τουρίστρια όσο και ο βοσκός προσπαθούν να πείσουν τον ενωμοτάρχη ότι δεν συνέβη τίποτα απολύτως. Σύντομα, μια παράξενη ερωτική σχέση θα αναπτυχθεί μεταξύ τους, αφού κανείς από τους δύο δεν μιλάει τη γλώσσα του άλλου.

Τζένη Τζένη του Ντίνου Δημόπουλου (1966)

Η αξέχαστη κωμωδία με πρωταγωνιστές τους Τζένη Καρέζη, Ανδρέα Μπάρκουλη, Λάμπρο Κωνσταντάρα και Διονύση Παπαγιαννόπουλο διαδραματίζεται στο νησί των Σπετσών, όπου υπάρχει έντονη πολιτική έχθρα μεταξύ του τοπικού κομματάρχη Σκούταρη και του εφοπλιστή Κασσανδρή. Ο τελευταίος κατεβάζει για υποψήφιο βουλευτή τον ανιψιό του, Νίκο Μαντά, που μέχρι τώρα έλειπε στο εξωτερικό, ενώ ο Σκούταρης υποστηρίζει με πάθος τον Γκόρτσο, που έχει ήδη προβάδισμα. Όταν η κόρη του Σκούταρη αντιληφθεί τα οικονομικά προβλήματα του πατέρα της, θα δεχθεί την πρόταση του Κασσανδρή για λευκό γάμο με τον ανιψιό του, με αντάλλαγμα να ξελασπώσει οικονομικά τον πατέρα της. Ο λευκός γάμος, όμως, θα φέρει απρόσμενες εξελίξεις.

Τελετή λήξης – Γιορτή της Μουσικής

Φέτος η ημέρα λήξης του Φεστιβάλ συμπίπτει με την πρώτη ημέρα του καλοκαιριού, όπου παραδοσιακά γιορτάζεται η Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής. Το Evia Film Project έχει προγραμματίσει μια σειρά από ειδικές μουσικές και κινηματογραφικές εκδηλώσεις, για τις οποίες θα ενημερωθείτε σύντομα με ξεχωριστό Δελτίο Τύπου.

Ειδική προβολή

Επίσης, σε ειδική προβολή θα προβληθεί το L’éclairage revient / Κύματα φωτός (2025) των Παντελή Καλογεράκη, Μιχάλη Καλογεράκη, Παναγιώτη Ανδριανού. Εμβληματικοί ατμοηλεκτρικοί σταθμοί της ΔΕΗ «ζωντανεύουν» μέσω της μουσικής και της εικόνας, στο πλαίσιο του διαδικτυακού φεστιβάλ «Κύματα φωτός», που πραγματοποιείται από την Εθνική Λυρική Σκηνή σε συνεργασία με τη ΔΕΗ, σε καλλιτεχνική επιμέλεια Γιώργου Κουμεντάκη. Πέντε καλλιτεχνικές ομάδες δημιουργούν site specific βιντεοπαραστάσεις όπου η μουσική και το σενάριο εμπνέονται από τους χώρους, την ιστορία και τους ανθρώπους που εργάστηκαν εκεί. Το πρώτο βίντεο L’éclairage revient [το φως επιστρέφει], γυρίστηκε στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό Αλιβερίου. Οι δημιουργοί του εμπνεύστηκαν από τα τετράδια με σημειώσεις που βρήκαν στο εργοστάσιο και δημιούργησαν έναν ηχητικό κόσμο όπου η ποίηση του Ρεμπώ συνομιλεί με τις σκέψεις των ανθρώπων που εργάστηκαν στο Αλιβέρι.

Το Evia Film Project υλοποιείται με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού. Σημαντική είναι η συμβολή του προγράμματος MEDIA, του Υπουργείου Τουρισμού και της ΕΡΤ. Πολύτιμη είναι η στήριξη της COSMOTE TV, Μεγάλου Χορηγού, της ΔΕΗ, Στρατηγικού Συνεργάτη, και της Fischer, που στηρίζει σταθερά το Φεστιβάλ. Το 4ο Evia Film Project πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Δήμο Ιστιαίας-Αιδηψού, τον Δήμο Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας και τον Οργανισμό Λιμένων Νομού Ευβοίας.

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία της ΑCE (Association des Cinémathèques Européennes), δηλαδή της Ένωσης Ευρωπαϊκών Αρχείων, που χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Δημιουργική Ευρώπη MEDIA. Χάρη στην δράση αυτή, μέχρι σήμερα έχουν αποκατασταθεί πάνω από 210 ταινίες.

Στο πλαίσιο του προγράμματος “A Season of Classic Films”, η Ταινιοθήκη της Ελλάδος, στο διάστημα 2021-2024, ολοκλήρωσε την αποκατάσταση των ταινιών «Ψαράδες και ψαρέματα» (Λ.Λοϊσιος, 1961), «Πρόσωπο με πρόσωπο» (Ρ.Μανθούλης, 1966),  «Μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις» (Φρ. Λιάππα, 1977), αλλά και του «Χάππυ Νταίη» (1976) του Παντελή Βούλγαρη, που υπήρξε το πρώτο επίτευγμα του νεοσύστατου Εργαστηρίου Ψηφιακής Αποκατάστασης Ταινιών της Ταινιοθήκης της Ελλάδος και πρώτο έγχρωμο φιλμ που αποκαθίσταται από την ΤτE.

Αυτή την περίοδο, στο πλαίσιο του προγράμματος, η ομάδα του νέου εργαστηρίου ετοιμάζει την δεύτερη αποκατάσταση της: την ταινία ορόσημο του ελληνικού κινηματογράφου «Πικρό ψωμί» (1951) σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου.

Η ταινία φιγουράρει στον φετινό κατάλογο με τις υπό αποκατάσταση ταινίες του προγράμματος για το 2025 που παρουσιάστηκε στις Κάννες.

Στο Πικρό Ψωμί πρωταγωνιστεί ο Φώτης, ένας πανέξυπνος μαθητής που μεγαλώνει σε μια εργατική οικογένεια στην Αθήνα. Ο πατέρας του εργάζεται υπό σκληρές συνθήκες ως οικοδόμος ενώ η μητέρα του μεγαλώνει με αφοσίωση τα τρία τους παιδιά –ένα από τα οποία έχει χάσει τα χέρια του από έκρηξη χειροβομβίδας στην Κατοχή. Παρά τις κακουχίες, το λαμπερό πνεύμα του Φώτη συνεχίζει να εντυπωσιάζει τους καθηγητές του. Θα καταφέρει να εκπληρώσει το όνειρο της μητέρας του και να γίνει ο πρώτος μορφωμένος άντρας της οικογένειας εξασφαλίζοντας ένα καλύτερο μέλλον;

To ασπρόμαυρo φιλμ, σε σενάριο της Ίντας Χριστινάκη (η οποία παίζει στην ταινία), θεωρείται ορόσημο για τον ελληνικό κινηματογράφο ως η πρώτη νεορεαλιστική ελληνική παραγωγή. Αποτυπώνει την σκληρή μεταπολεμική καθημερινότητα μιας οικογένειας στις φτωχογειτονιές της Αθήνας ενώ εγκαθιδρύει την Ελένη Ζαφειρίου -στην πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση- ως τη απόλυτη «μητέρα» του ελληνικού σινεμά. Τα δε γυρίσματα υπήρξαν επεισοδιακά καθώς κατά τη διάρκειά τους πέθανε ο νεαρός ηθοποιός Στράτος Φλώρος ο οποίος έπαιζε τον μεσαίο αδερφό.

Η ψηφιακά αποκατεστημένη σε 4Κ εκδοχή της ταινίας θα παρουσιαστεί σε πρεμιέρα το Φθινόπωρο του 2025.

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο φετινός κατάλογος του προγράμματος “A Season of Classic Films” περιλαμβάνει ταινίες μιας μεγάλης θεματικής και αισθητικής γκάμας: από βωβά φιλμ, όπως το Erdgift (1919, Γερμανία) και την ταινία τρόμου Curses of the Witch (1927, Φινλανδία), μέχρι νεορεαλιστικά κλασικά φιλμ όπως το Riso amaro (1949, Ιταλία) και το Πικρό Ψωμί (1951, Ελλάδα). Η γυναικεία οπτική πρωταγωνιστεί στο Hush-a-Bye Baby (1990, Iρλανδία), μέσα απο τη σεξουαλική απελευθέρωση στο Look, She Has Her Eyes Wide Open (1979, Γαλλία) αλλά και μέσα απο το δικαίωμα στην αναπαραγωγή στο Light and Shadow (1943, Ουγγαρία), μία από τις πρώτες ταινίες της χώρας που γυρίστηκαν από γυναίκα.  Ο κατάλογος περιλαμβάνει επίσης αρκετά ντοκιμαντέρ, μικρού μήκους ταινίες αλλά και τις πρώτες δουλειές του ιταλού Νάνι Μορέτι (Ecce Bombo, 1978) και της σουηδής Σουζάν Οστεν (Mama, 1982

Στις Κάννες ανακοινώθηκε από την ACE και ο νικητής του φετινού Joint Restoration Grant (€70,000). Πρόκειται για την ταινία Woman with a Landscape (1976, Γιουγκοσλαβία) και πέντε από τις πειραματικές μικρού μήκους του Ivica Matić. Η αποκατάσταση των ταινιών θα γίνει με τη συνεργασία των κινηματογραφικών αρχείων της Σλοβενίας, της Κροατίας καθώς και του Κινηματογραφικού Μουσείου της Αυστρίας. Η επιτροπή απαρτίστηκε από την σκηνοθέτρια Ελίνα Ψύκου, τον κριτικό Federico Gironi, και την Sophie Tran από το ARΤΕ.

Οι αποκατεστημένες ταινίες θα προβάλλονται από τον Ιούνιο έως και τον Δεκέμβριο, συνοδευόμενες από άλλες εκδηλώσεις, ενώ επιλεγμένες ταινίες, θα είναι διαθέσιμες δωρεάν, με αγγλικούς υπότιτλους online.

Eδώ θα βρείτε τον αναλυτικό κατάλογο: A Season of Classic Films 2025 Catalogue

Θυμίζουμε πως το νέο Εργαστήριο Ψηφιακής Αποκατάστασης Ταινιών  που εγκαινιάστηκε πριν μερικές εβδομάδες στις εγκαταστάσεις της Ταινιοθήκης, ξεκίνησε χάρη στο πρόγραμμα του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0».

Το εργαστήριο έχει ήδη συμμετάσχει σε διάφορα φόρα film markets, συνέδρια και φεστιβάλ παρουσιάζοντας τις έως τώρα ψηφιοποιήσεις της Ταινιοθήκης και τις δυνατότητες που παρέχει στην ελληνική και ευρωπαϊκή αγορά το νέο της εργαστήριο για υψηλού επιπέδου αποκαταστάσεις.

INFO

Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ιερά Οδός 48 και Μεγάλου Αλεξάνδρου, μετρό Κεραμεικός, τηλ. 210 3612046

Οι άγριες μέρες μας – Our wildest days

Έξι χρόνια μετά το Χρυσό Φοίνικα για τη μικρού μήκους «Απόσταση ανάμεσα στον ουρανό κι εμάς», ο Βασίλης Κεκάτος κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στις μεγάλου μήκους με μία ταινία πιστή στο προσωπικό του στυλ. Μια ιστορία νεανικής ορμής και ταυτόχρονα ένα road movie ενηλικίωσης.

Όταν η ατίθαση και αυθάδης Χλόη (Δάφνη Πατακιά) μένει άστεγη από επιλογή, αποφασίζει να εγκαταλείψει την Αθήνα και να ζήσει με τη μεγαλύτερη αδελφή της στην άλλη άκρη της χώρας. Καθ’ οδόν, συναντάει μια ομάδα νέων ανθρώπων που ταξιδεύουν ανά την Ελλάδα με ένα τροχόσπιτο και βοηθούν ανθρώπους που ζουν στα όρια της φτώχειας (κάτι σαν Ρομπέν των Δασών). Η Χλόη γοητεύεται αμέσως από τα ιδανικά και τον αντισυμβατικό τρόπο ζωής της ομάδας και γίνεται μέλος της. Γεγονός, που την ανεξαρτητοποιεί και την οδηγεί στο κατώφλι της πραγματικής ενηλικίωσης.

INFO

Είδος: Δράμα, 90΄

Χώρες: Ελλάδα, Γαλλία, Βέλγιο, Γερμανία, 2024

Σκηνοθεσία: Βασίλης Κεκάτος

Παίζουν: Δάφνη Πατακιά, Νικολάκης Ζεγκίνογλου, Εύα Σαμιώτη, Σταύρος Τσουμάνης, Ναταλία Σουίφτ, Πόπη Σεμερλίογλου, Ιώκο Ιωάννης Κοττίδης, Emmanuel Elozieuwa, Σοφία Κόκκαλη, Άννα Μάσχα, Fathia Ojikutu, Μιχαήλ Ταμπακάκης, Τόνια Σωτηροπούλου

Διανομή: Cinobo

Ένα μικρό κόλπο και κάτι ακόμα – Un p’tit truc en plus

Κωμωδία καταστάσεων, χωρίς επαγγελματίες ηθοποιούς, που πετυχαίνουν να προσφέρουν μια ευχάριστη και αισιόδοξη τελικά ταινία.

Για να ξεφύγουν από την αστυνομία, ένας γιος και ο πατέρας του, βρίσκουν καταφύγιο σε μια κατασκήνωση για ενήλικες με αναπηρίες, προσποιούμενοι ότι ο ένας είναι κατασκηνωτής και ο άλλος εκπαιδευτής του.

H ταινία σηματοδοτεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Άρτυς, γνωστού στη Γαλλία stand-up κωμικού, ο οποίος επίσης πρωταγωνιστεί ως γιος μαζί με τον Κλοβίς Κορνιγιάκ, ως ο πατέρας του.

INFO

Είδος  Κωμωδία, 99’

Χώρα: Γαλλία, 2025

Σκηνοθεσία:   Άρτυς

Παίζουν: Άρτυς, Κλοβίς Κορνιγιάκ, Θεοφίλ Λερουά, Λυντοβίκ Μπουλ, Στανισλάς Καρμόν

Διανομή: The Film Group

Θανάσιμη πτήση – Fight or flight

Ταινία δράσης με δόσεις χιούμορ, που θυμίζει σε γενικές γραμμές το Bullet Train (2022) με τον Μπραντ Πιτ.

Ο πρώην Αμερικανός μυστικός πράκτορας Λούκας Ρέγιες (Τζος Χάρτνετ) έχει μία τελευταία ευκαιρία να εξιλεωθεί. Η αποστολή του είναι να εντοπίσει έναν μυστηριώδη, διεθνούς σημασίας στόχο γνωστό ως «Φάντασμα», σε μια πτήση από την Μπανγκόκ προς το Σαν Φρανσίσκο. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν αποκαλύπτεται ότι το αεροπλάνο είναι γεμάτο με πληρωμένους δολοφόνους απ’ όλο τον κόσμο που στόχο έχουν να σκοτώσουν και τους δύο… και όλα αυτά σε ύψος 37.000 πόδια.

INFO

Είδος: Περιπέτεια, Δράσης, 102΄

Χώρες: ΗΠΑ, Ηνωμ. Βασίλειο, 2024

Σκηνοθεσία: Τζέιμς Μάντιγκαν

Παίζουν: Τζος Χάρτνετ, Τσαρίθρα Τσάντραν, Κέιτ Σάκοφ

Διανομή: Tanweer

Η ιεροτελεστία – The ritual

Δυο ιερείς, ο ένας σε αμφισβήτηση της πίστης του (Νταν Στίβενς) και ο άλλος Ρωμαιοκαθολικός και αντιμέτωπος με το παρελθόν του (Αλ Πατσίνο), πρέπει να αφήσουν στην άκρη τις διαφορές τους για να σώσουν μια δαιμονισμένη γυναίκα (Άμπιγκεϊλ Κόουεν) μέσα από μια σειρά δύσκολων και επικίνδυνων εξορκισμών.​ Λέγεται ότι είναι βασισμένη στον πραγματικό εξορκισμό μιας Έμα Σμιτ κάπου στις μεσο-δυτικές πολιτείες των ΗΠΑ γύρω στο 1920, ιστορία που ενέπνευσε και τον «Εξορκιστή» του Γουίλιαμ Φρίντκιν (1973).

INFO

Είδος: Θρίλερ, Υπερφυσικού Τρόμου, 98’

Χώρα: ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Ντέβιντ Μίντελ​
Παίζουν: Αλ Πατσίνο, Νταν Στίβενς, Άσλεϊ Γκριν​, Άμπιγκεϊλ Κόουεν, Πατρίσια Χίτον
Διανομή: The Film Group

Και ο  Θεός έπλασε τη μητέρα – Ma mère, Dieu et Sylvie Vartan

Μία συγκινητική κωμωδία -σε σενάριο Κεν Σκοτ βασισμένο στο μυθιστόρημα «Η μητέρα μου, ο Θεός και η Συλβί Βαρτάν» του Ρόλαν Πέρεζ- που μεταφέρει στον κινηματογράφο τη συγκλονιστική αυτοβιογραφία ενός παιδιού με σωματική αναπηρία που ξεπέρασε κάθε προσδοκία χάρη στην αφοσίωση της μητέρας του. Το 1963, η Έστερ γεννά τον Ρολάν, το μικρότερο αδελφάκι μιας πολυμελούς οικογένειας, o οποίος γεννιέται με στρεβλοποδία, μια σκελετική δυσμορφία που τον εμποδίζει να σταθεί όρθιος. Σε πείσμα όλων αυτών που τη συμβουλεύουν να αποδεχθεί στωικά την κατάσταση, εκείνη υπόσχεται -και αφιερώνεται πλήρως σ’ αυτό- στο γιο της ότι θα μπορέσει να περπατήσει όπως όλοι οι άλλοι και να έχει μια υπέροχη ζωή.

INFO

Είδος: Δραματική κωμωδία, 102΄

Χώρες: Γαλλία, Καναδάς, 2025

Σκηνοθεσία: Ken Scott

Παίζουν: Λέιλα Μπεχτί, Τζόναθαν Κοέν, Ζοζεφίν Ζαπί, Συλβί Βαρτάν

Διανομή: Feelgood

Ο Μοϊκανός – Le Mohican

Μια ταινία για την αξία της φύσης, την αγάπη του τόπου σου και την αντίσταση κατά εκείνων που τον επιβουλεύονται.

Ο Ζοζέφ, ένας από τους τελευταίους κτηνοτρόφους με κατσίκες στην Κορσική, δέχεται επίσκεψη από την μαφία, που θέλει τη γη του για να την εκμεταλλευτεί τουριστικά. Παρά τις πιέσεις τους, εκείνος αρνείται πεισματικά και οδηγείται στο να σκοτώσει -χωρίς να το θέλει- τον άνδρα που τον απειλεί. Έτσι, μετατρέπεται σε φυγά στο νησί του, καθώς οι μαφιόζοι προσπαθούν να τον εντοπίσουν για να τον σκοτώσουν σε αντίποινα. Καθώς οι μέρες περνούν, τα νέα για τον Ζοζέφ κυκλοφορούν χάρις στην ανιψιά του Βανίνα που διαδίδει τα νέα και ο κόσμος τον χαιρετίζει ως αντιστασιακό ενάντια στην καταπάτηση του νησιού.

INFO

Είδος: Θρίλερ, Δράσης, Ηθογραφία, 87΄

Χώρα: Γαλλία, 2024

Σκηνοθεσία: Φρεντερίκ Φαρούτσι

Παίζουν: Αλέξις Μανεντί, Μάρα Τακουέν

Διανομή: One From The Heart

Dan Da Dan: Κακό μάτι / Dan Da Dan: Evil eye

Η Μόμο και ο Οκάρουν ξεκινούν την τελευταία τους περιπέτεια, ταξιδεύοντας σε ένα σπίτι σε μια πόλη με ιαματικές πηγές που νοίκιασε ο Τζίτζι, ο παιδικός φίλος και πρώην έρωτας της Μόμο, με στόχο να λύσουν το μυστήριο που περιβάλλει την οικογένειά του. Αλλά η παραφυσική τους έρευνα ξεφεύγει γρήγορα, καθώς παράξενοι ντόπιοι και απόκοσμα φαινόμενα εκτροχιάζουν τα σχέδιά τους.

Είδος: Anime, 93′

Χώρα: Ιαπωνία, 2025

Σκηνοθεσία: Χιρόσι Σέκο

Διανομή: Digital Soul Entertainment

Πώς να εκπαιδεύσετε το Δράκο σας – How to train your Dragon

Συνέχεια του γνωστού franchise από το 2010. Καθώς μια αρχαία απειλή θέτει σε κίνδυνο τόσο τους Βίκινγκς όσο και τους δράκους στο νησί Μπερκ, η φιλία μεταξύ του Χίκαπ, ενός εφευρετικού Βίκινγκ, και του Τούθλες, ενός δράκου της Νυχτερινής Οργής, γίνεται το κλειδί για να σφυρηλατήσουν και τα δύο είδη ένα νέο μέλλον μαζί.

INFO

Είδος: Animation, Live-action, Περιπέτεια, Μεταγλωττισμένο, 125΄

Χώρες: Ηνωμ. Βασίλειο, ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Ντιν ΝτεΜπλουά

Διανομή: Tanweer

Army of lovers: The sacred of ancient Greece

Nτοκιμαντέρ, που φέρνει στο φως την άγνωστη, θρυλική ιστορία του Ιερού Λόχου, ενός επίλεκτου στρατού αποτελούμενου από 150 ζευγάρια εραστών, που έγιναν οι πιο δεινοί πολεμιστές της αρχαιότητας. Καθώς οι αρχαιολόγοι ξεδιπλώνουν τον θρύλο τους, αποκαλύπτεται ένα ξεχασμένο κεφάλαιο της ιστορίας μας που αφορά την αγάπη, τον πόλεμο και τον αγώνα για ελευθερία, καλώντας μας να επαναπροσδιορίσουμε την αντίληψή μας γύρω από την έννοια του ηρωισμού στην αρχαία Ελλάδα.

INFO

Είδος: Ντοκιμαντέρ, 90′

Χώρες: Ελλάδα, Αυστρία, Γερμανία, 2025

Σκηνοθεσία: Λευτέρης Χαρίτος

Διανομή: Άνεσις από 13/6/2025

Ζυλ και Τζιμ – Jules et Jim (Επαν.)

Μία από τις σημαντικότερες και πιο εμβληματικές ταινίες της γαλλικής Nouvelle Vague που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ανρί-Πιέρ Ροσέ (1953).

Η ιστορία εκτυλίσσεται στις αρχές του 20ού αιώνα και ακολουθεί δύο φίλους τον Αυστριακό Ζυλ και τον Γάλλο Τζιμ που συνδέονται με μια βαθιά και ελεύθερη φιλία. Όταν γνωρίζουν την Κατρίν μια γοητευτική και ανεξάρτητη γυναίκα, και οι δύο γοητεύονται από αυτήν. Ο Ζυλ την παντρεύεται, αλλά με τον καιρό και οι τρεις εμπλέκονται σε ένα πολύπλοκο ερωτικό τρίγωνο, το οποίο δοκιμάζει τα όρια της φιλίας, της αγάπης και της ελευθερίας.

Ο Τρυφώ με αυτή την ταινία (η τρίτη μεγάλου μήκους μετά τα «Τα 400 Χτυπήματα» του 1959 και «Πυροβολήστε τον πιανίστα» του 1960). αγγίζει βαθιά υπαρξιακά και ανθρώπινα ζητήματα χρησιμοποιώντας καινοτόμες τεχνικές, όπως την αφηγηματική φωνή εκτός κάδρου, υλικό αρχείου, φωτογραφίες και γρήγορο μοντάζ που μαζί με την μουσική του Ζορζ Ντελρύ αποτελούν καθοριστικά στοιχεία για τη συναισθηματική ατμόσφαιρα της ταινίας, που έχει ταυτοχρόνως ρομαντική και παιχνιδιάρικη διάθεση, αγγίζοντας θέματα όπως η ελευθερία στον έρωτα και στις σχέσεις, η ρευστότητα της ταυτότητας και του φύλου και η θέση της γυναίκας σε μια κοινωνία που αλλάζει.

Ο Όσκαρ Βέρνερ ως Ζυλ και ο Ανρί Σερ ως Τζιμ, αποτελούν τα δυο άκρα ενός ιδιότυπου ερωτικού τριγώνου, στο οποίο το άλλο άκρο κατέχει η Ζαν Μορώ ως Κατρίν σε ένα εμβληματικό ρόλο, ίσως τον πιο διάσημο της καριέρας της.

Η ταινία θεωρήθηκε αριστούργημα του κινηματογράφου και αποτελεί κλασσικό παράδειγμα της Nouvelle Vague, που  επηρέασε αμέτρητους δημιουργούς και θεωρείται μια από τις πιο εμβληματικές ταινίες πάνω στις συναισθηματικές και ψυχολογικές πολυπλοκότητες των ερωτικών σχέσεων. Στην Ελλάδα είχε την ατυχία στις αρχές της δεκαετίας του ’60, να προβληθεί με τον τίτλο «Απολαύστε το κορμί μου».

INFO

Είδος: Αισθηματικό, Δράμα, 105΄

Χώρα: Γαλλία, 1962

Σκηνοθεσία: Φρανσουά Τρυφώ

Παίζουν: Ζαν Μορώ, Όσκαρ Βέρνερ, Ανρί Σερ, Σερζ Ρεσβανί, Βάνα Ουρμπινώ

Διανομή: Summer Classics

Βερμίλιο: Η νύφη του βουνού – Vermiglio

Μια συγκινητική ταινία, για τα μικρά οικογενειακά μυστικά, την παιδική αθωότητα και το τραυματικό πέρασμα από την εφηβεία στην ενηλικίωση, με φόντο ένα ορεινό χωριό, το Βερμίλιο στη βόρεια Ιταλία, λίγο μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Εκεί ζει μια πολυμελής οικογένεια: Ο αυστηρός πατέρας και δάσκαλος του χωριού, η μάνα που φροντίζει ακριβοδίκαια όλα τα παιδιά, τα αγόρια και τα κορίτσια που μεταφράζουν το σύμπαν των μεγάλων το καθένα με τον δικό του τρόπο. Γύρω τους, οι εποχές αλλάζουν, οι κάτοικοι του χωριού ακολουθούν τις δικές τους συνήθειες και τελετουργίες καλλιεργώντας και εκτρέφοντας, ελάχιστα επηρεασμένοι από το σύγχρονο τρόπο ζωής και ως απλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν στωικά όσα τους επιφυλάσσει η τύχη.

Οι τρεις κόρες της οικογένειας του δάσκαλου θα δουν τις ζωές τους να αλλάζουν, με την Λουτσία, τη μεγαλύτερη να ερωτεύεται έναν σικελό λιποτάκτη που διαταράσσει τη δυναμική της οικογένειας. Σε διάστημα τεσσάρων εποχών (που συνοδεύονται ηχητικά από τις «Τέσσερις εποχές» του Βιβάλντι, τις οποίες απολαμβάνει και στο γραμμόφωνο ο δάσκαλος), η αγάπη μεταξύ του στρατιώτη και της Λουτσία, οδηγεί σε απρόβλεπτες καταστάσεις.

Το Βερμίλιο, που από ακόμα και από τον τίτλο της ταινίας, παρουσιάζεται ως χαρακτήρας («η νύφη του βουνού»), μια οντότητα που υπάρχει σιωπηλά και επιβλητικά καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου και αναγκάζει τον θεατή να αποδεχθεί και να συμμετέχει νοερά σε όσα διαδραματίζονται, να γίνει μέλος (και ένας ουδέτερος παρατηρητής) της οικογένειας του δάσκαλου ειδικότερα, η οποία δεν παύει να είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας εκείνης της εποχής.

Η Μάουρα Ντελπέρο, ουσιαστικά έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια ηθογραφική πολυεπίπεδη ταινία, συνδυάζοντας το ύφος του ιταλικού νεορεαλισμού, με το ρεαλισμό που απεικονίζει η φωτογραφία του Μικαΐλ Κρίσμαν και μας προσφέρει κάδρα ενός κρύου αλπικού τοπίου με την ταυτόχρονη ζεστασιά, που αποπνέουν οι στενές ανθρώπινες σχέσεις της μικρής κοινότητας. Μιας κοινότητας της οποίας οι χαρακτήρες αποδίδονται λιτά και χωρίς μελοδραματισμό από όλους τους ηθοποιούς της ταινίας.

INFO

Είδος: Δράμα, 119′

Χώρες: Ιταλία, Γαλλία, Βέλγιο, 2024

Σκηνοθεσία: Μάουρα Ντελπέρο

Παίζουν: Τομάσο Ράνιο, Μαρτίνα Σκρίντζι, Τζουζέπε ντε Ντομένικο, Ρομπέρτα Ροβέλι, Καρλότα Γκάμπα

Διανομή: Weirdwave

Karate Kid: Θρύλοι – Karate Kid: Legends

Η ταινία αποτελεί sequel της σειράς ταινιών Karate Kid και διατηρεί με συνέπεια το ύφος των προηγούμενων, αναδεικνύοντας επιπλέον το θέμα της της τήρησης των παραδόσεων και της οικογενειακής ομοψυχίας.

Ο Λι (Μπεν Γουόνγκ) είναι ένας έφηβος που μετακομίζει από το Πεκίνο στην Τσάιναταουν της Νέας Υόρκης, επειδή η μητέρα του (Μινγκ-Να Γουέν) είναι γιατρός που προσλήφθηκε σε ένα νοσοκομείο του Μανχάταν. Εκεί, προσπαθεί να αφήσει πίσω το παρελθόν του και να προσαρμοστεί στο νέο του σχολείο. Όμως παρόλο που δε θέλει να παλεύει, οι μπελάδες φαίνεται να τον ακολουθούν παντού. Ο Λι είναι ήδη αρκετά επιδέξιος στο κουνγκ φου για να αμυνθεί ενάντια σε πολλαπλούς αντιπάλους σε μια συμπλοκή στο δρόμο, αλλά έχει ένα πρόβλημα: πάσχει από PTSD (Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες) λόγω του θανάτου του μεγαλύτερου αδελφού του, που είχε κερδίσει σε ένα τουρνουά κουνγ-φου και έπεσε θύμα ενέδρας, ενώ επέστρεφαν σπίτι με τον Λι. Όταν ένας νέος φίλος χρειαστεί τη βοήθειά του, ο Λι θα δηλώσει παρών σε ένα διαγωνισμό καράτε, αλλά οι ικανότητές του από μόνες τους δεν φτάνουν. Έτσι, ο δάσκαλος κουνγκ-φου Μίστερ Χαν (Τζάκι Τσαν) επιστρατεύει τον αυθεντικό καρατέκα Ντάνιελ Ρούσο (Ραλφ Μάτσιο) για βοήθεια.

Αν και sequel που ακολουθεί γνωστά μονοπάτια, χάρη στα νέο χαρισματικό πρόσωπο του Μπεν Γουάνγκ, η ταινία παρουσιάζει ενδιαφέρον για τους φίλους της karate kid κουλτούρας.

INFO

Είδος: Περιπέτεια, Δράμα, Πολεμικές Τέχνες, 94′

Χώρες: ΗΠΑ, Καναδάς, 2025

Σκηνοθεσία: Τζόναθαν Έντουΐστλ

Παίζουν: Ρομπ Λίμπερ, Τζάκι Τσαν, Μπεν Γουάνγκ, Ραλφ Μάτσιο, Τζόσουα Τζάκσον, Σάντι Στάνλεϊ

Διανομή: Feelgood Entertainment

The surfer

Ταινία κομμένη-ραμμένη στον Νίκολας Γκέιτζ, που έχοντας τα δικά του προβλήματα, αντιμετωπίζει καταστάσεις που «του τη δίνουν».

Ένας διαζευγμένος άνδρας (χωρίς όνομα στην ταινία, ο Νίκολας Γκέιτζ) επιστρέφει μετά από χρόνια στον παραθαλάσσιο τόπο που μεγάλωσε διεκδικώντας ένα σπίτι με πρόσβαση σε μια παραλία κατάλληλη για σέρφινγκ, προκειμένου να κάνει σέρφινγκ με το γιό του (Φιν Λιτλ). Εκεί, ωστόσο, μια παρέα ντόπιων έχει κάνει κατάληψη της παραλίας (ο επικεφαλής του το κόβει, «ούτε να μείνεις εδώ, ούτε σέρφινγκ να κάνεις») και επιπλέον τον εξευτελίζει, με αποτέλεσμα ο χωρίς-όνομα-άνδρας «ο σέρφερ», τα παίρνει στο κρανίο και αντιδρά βίαια.

INFO

Είδος: Περιπέτεια, 100′

Χώρες: Αυστραλία, ΗΠΑ, Ιρλανδία, Ην. Βασίλειο, 2024

Σκηνοθεσία: Λόρκαν Φίνεγκαν

Παίζουν: Νίκολας Κέιτζ, Φιν Λίτλ, Ρέιτσελ Ρόμαν, Αλεξάντερ Μπέρτραν, Ρόρι Ο’Κίφι

Διανομή: Tanweer

Μαθήματα από έναν πιγκουΐνο – The penguin lessons

Η ζωή ενός Άγγλου, που ταξιδεύει μέχρι την Αργεντινή για να δουλέψει σε ένα σχολείο, αλλάζει ριζικά όταν γίνεται φίλος με έναν μικρό πιγκουίνο, που του διδάσκει τα σημαντικότερα μαθήματα της ζωής. Το σενάριο βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Τομ Μισέλ.

INFO

Είδος: Κομεντί, 111′

Χώρες: Ισπανία, ΗΠΑ, Ην. Βασίλειο, 2024

Σκηνοθεσία: Πίτερ Κατάνεο

Παίζουν: Στιβ Κούγκαν, Τζόναθαν Πράις, Μπρούνο Μπλας, Τζούλια Φόσι, Ντέιβιντ Χερέρο

Διανομή: The Film Group

Ballerina (From the world of John Wick)

Από τη σειρά ταινιών John Wick, ένα spin-off (δηλαδή, μια ταινία με κεντρικό ήρωα ένα χαρακτήρα από το γνωστό franchise). Η υπόθεση της ταινίας, διαδραματίζεται μεταξύ των ταινιών «John Wick: Κεφάλαιο 3 – Parabellum» (2019) και «John Wick: Κεφάλαιο 4» (2023): Μια δολοφόνος εκπαιδευμένη στις παραδόσεις της οργάνωσης Ρούσκα Ρομά, ξεκινάει να ζητήσει εκδίκηση μετά το θάνατο του πατέρα της.

INFO

Είδος: Περιπέτεια, Δράση, 125′

Χώρα: ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Λεν Γουάιζμαν

Παίζουν: Άνα ντε Άρμας, Κιάνου Ριβς, Ίαν ΜακΣέιν, Αντζέλικα Χιούστον, Γκάμπριελ Μπερν

Διανομή: Spentzos Film

Βιριδιάνα – Viridiana (Επαν.)

Μια προκλητική -στην εποχή της- ταινία για την ανθρώπινη φύση, την υποκρισία και παράλληλα μια αιχμηρή κριτική για τον καθολικισμό και τη φιλανθρωπία.

Η Βιριδιάνα, μια νεαρή δόκιμη μοναχή, λίγο πριν πάρει το, τελικό της όρκο, επισκέπτεται -κατ’ εντολή της ηγουμένης- τον θείο της Δον Χάιμε, που την έχει υποστηρίξει οικονομικά. Ο Δον Χάιμε, βλέποντας στη Βιριδιάνα την εικόνα της αείμνηστης συζύγου του, επιχειρεί να την αποπλανήσει. Μετά την αποτυχία του, αυτοκτονεί. Η Βιριδιάνα, γεμάτη ενοχές, αποφασίζει να μετατρέψει την έπαυλη του θείου της σε καταφύγιο για άστεγους και φτωχούς. Ωστόσο, η προσπάθειά της να επιβάλει την καλοσύνη και την ηθική, οδηγείται σε χάος, κορυφούμενη σε μια σκηνή στην οποία ο σκηνοθέτης τους τοποθετεί στο κάδρο αναπαριστώντας μια βλάσφημη εκδοχή του Μυστικού Δείπνου.

Μια ειρωνική αλληγορία πάνω στην ηθική, τη θρησκεία, την ελεημοσύνη και την ανθρώπινη φύση. Σαρκάζει τον χριστιανικό αλτρουισμό, δείχνοντας ότι η ελεημοσύνη, όταν είναι αφελής και χωρίς πραγματική κατανόηση της ανθρώπινης φύσης, οδηγεί στην καταστροφή. Έτσι, οι χαρακτήρες του παρουσιάζονται διπρόσωποι. Από τη μια, οι καλοπροαίρετοι κάνουν κακό χωρίς να το καταλαβαίνουν και από την άλλη, οι «αμαρτωλοί» εκδηλώνουν τα ειλικρινή τους  -αλλά καταστροφικά- συναισθήματα. Η δε Βιριδιάνα ξεκινά ως σύμβολο αγνότητας και καταλήγει να αντιμετωπίζει μια ζοφερή πραγματικότητα, όπου οι ιδεαλισμοί της διαλύονται.

Συνολικά, ο Μπουνιουέλ, χωρίς να απεμπολεί το γνωστό σουρεαλιστικό ύφος του, πετυχαίνει μια αιρετική ταινία, η οποία απαγορεύτηκε αμέσως στην Ισπανία ως βλάσφημη και μέχρι σήμερα θεωρείται κορυφαίο έργο πολιτικής και υπαρξιακής κριτικής, που ακόμα θέτει επίκαιρα ερωτήματα.

INFO

Είδος; Δράμα, 90′

Χώρες: Ισπανία, Μεξικό, 1961

Σκηνοθεσία: Λουίς Μπουνιουέλ

Παίζουν: Σίλβια Πινάλ, Φερνάντο Ρέι, Φρανθίσκο Ραμπάλ, Μαργκαρίτα Λοθάνο

Διανομή: New Star

Και μετά δεν έμεινε κανένας – And then there were none (Επαν.)

Η γνωστή νουβέλα «10 μικροί νέγροι» της Άγκαθα Κρίστι, μεταφέρεται ως noir & whodunnit ταινία στη μεγάλη οθόνη από τον Ρενέ Κλερ

Οκτώ άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι με ένοχο παρελθόν και μαζί τους ένα ζευγάρι υπηρέτες, προσκαλούνται σε μια απομονωμένη βίλα σε νησί, από έναν οικοδεσπότη που δεν εμφανίζεται ποτέ. Εκεί, σύντομα ξεκινά μια σειρά φόνων, η οποία φαίνεται να ακολουθεί -κατά γράμμα- τους στίχους από ένα παιδικό τραγουδάκι. Ένας πανικός και μια καχυποψία κατακλύζουν τους επισκέπτες, οι οποίοι χωρίς επικοινωνία με τον έξω κόσμο, αντιλαμβάνονται ότι ο δολοφόνος βρίσκεται «κάπου εκεί μέσα».

Ο Ρενέ Κλέρ έχει δημιουργήσει ένα αριστοτεχνικό, κομψό φιλμ μυστηρίου, που δεν βασίζεται σε υπερβολές αλλά στην καλοχτισμένη αφηγηματική ένταση και την προσεγμένη ηθοποιία. Αν και με εξέλιξη πιο ήπια από το βιβλίο, η ταινία διατηρεί τον ηθικό προβληματισμό και την ψυχολογική αγωνία, όπου όλοι οι χαρακτήρες έχουν διαπράξει εγκλήματα τα οποία δεν τιμωρήθηκαν από τον νόμο και κάποιος «άγνωστος δικαστής» (αλλά με ποιο δικαίωμα;) αναλαμβάνει τον ρόλο τιμωρού.

Το δημιούργημα του Ρενέ Κλερ, ανήκει στα κλασικά παραδείγματα των κλειστοφοβικών ταινιών με μυστήριο και αγωνία, χάρη και στα κλειστά κάδρα του διευθυντή φωτογραφίας Λυσιέν Αντριό, με τις φωτοσκιάσεις και τη γεωμετρία του χώρου, να εντείνουν την απομόνωση και την παράνοια και κάνουν την έπαυλη να μοιάζει με ψυχολογική και φυσική παγίδα. Σ’ αυτό συμβάλλει επίσης, και η μουσική του Μάριο Καστελνουόβο-Τεντέσκο, η οποία με σταθερό ρυθμό, χωρίς υπερβολικές κορυφώσεις, δίνει έμφαση στη αγωνιώδη εξέλιξη και όχι στο σοκ.

Συνολικά, έχουμε ένα έργο στο οποίο όλοι οι χαρακτήρες δεν είναι αυτό που φαίνονται και ο θάνατος παραμονεύει παντού. Δεν χάνεται.

INFO

Είδος: Θρίλερ, Αστυνομικό, Μυστηρίου, 97′

Χώρα: ΗΠΑ, 1945

Σκηνοθεσία: Ρενέ Κλερ.

Παίζουν: Μπάρι Φιτζέραλντ, Γουόλτερ Χιούστον, Λούις Χέινγουόρντ, Τζουν Ντιπρέ, Τζούντιθ Άντερσον

Διανομή: Summer Classics

Οκτώμιση – Otto e mezzo (Επαν.)

Το μεγάλο αυτοβιογραφικό αριστούργημα του Φεντερίκο Φελίνι και ένα από τα πιο εμβληματικά φιλμ στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Η ταινία ακολουθεί τον Γκουίντο Άνσελμι (Μαρτσέλο Μαστρογιάννι), έναν διάσημο σκηνοθέτη που προσπαθεί να σκηνοθετήσει την επόμενη του ταινία, αλλά βρίσκεται σε απόλυτο δημιουργικό αδιέξοδο. Όσο αναζητά έμπνευση, βυθίζεται σε αναμνήσεις, όνειρα, φαντασιώσεις και προσωπικές σχέσεις που τον καταδιώκουν.

Μια αυτοαναφορική κατάδυση στο μυαλό του Φελίνι. Μια ταινία για το πώς γίνεται μια ταινία, και ταυτόχρονα για το πώς δεν μπορεί να γίνει. Ο Φελίνι μετά την επιτυχία του «La Dolce Vita», σκηνοθετεί μια ιστορία για τον ίδιο και τη δική του κρίση, αποκαλύπτοντας τη δυσκολία του να εκφραστεί κάποιος μέσα από την τέχνη. Ένα από τα πιο καινοτόμα στοιχεία της, είναι ο τρόπος με τον οποίο μπλέκονται τα όνειρα με τη ζωή. Ο Φελίνι δεν χρησιμοποιεί παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές και ο θεατής αιωρείται ανάμεσα σε όνειρο, αναπόληση, παρόν και επιθυμία.

Η αφήγηση δεν είναι γραμμική, αλλά περισσότερο αποτελεί ένα μωσαϊκό εμπειριών, εικόνων και συναισθημάτων με τις γυναίκες να συμβολίζουν διαφορετικές πλευρές του εαυτού του Γκουίντο. Δεν είναι «χαρακτήρες ενός σεναρίου» με την παραδοσιακή έννοια, αλλά αρχέτυπα που πλαισιώνουν την ταυτότητά του (μητέρα, ερωμένη, μούσα, φαντασίωση, πραγματικότητα). Το δε φινάλε, με τον κυκλικό χορό όλων των «χαρακτήρων», υπό τους ήχους της μουσικής του Νίνο Ρότα, συμβολίζει τη συμφιλίωση του Γκουίντο με τον εαυτό του, την αποδοχή του χάους και την έλλειψη νοήματος ως μέρους της δημιουργικής διαδικασίας. Ύφος που είχε τεράστια επίδραση σε μεταγενέστερους σκηνοθέτες.

Συμπερασματικά: Μια από τις ταινίες που αν δεν έχετε δει, είναι ευκαιρία να τη δείτε φέτος.

INFO

Είδος: Δράμα, 138΄

Χώρα: Ιταλία, 1963

Σκηνοθεσία: Φεντερίκο Φελίνι

Παίζουν: Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Ανούκ Αιμέ, Κλαούντια Καρντινάλε, Σάντρα Μίλο, Μπάρμπαρα Στιλ

Διανομή: Neo Films

June and John

Μια τρυφερή, γοητευτική ιστορία και ταυτόχρονα μια αγωνιώδης περιπέτεια, από τον σκηνοθέτη του «Πέμπτου στοιχείου», του «Leon» και της «Lucy». Ένα παραμύθι από αυτά που μόνο το Χόλιγουντ ξέρει να ζωντανεύει (όπως αναφέρει και ο αφηγητής στο φινάλε της ταινίας «Pretty woman»).

Η ιστορία ακολουθεί τον Τζον (Λουκ Στάντον Έντι), έναν νεαρό λογιστή παγιδευμένο σε μια μονότονη ρουτίνα σε μια εταιρεία, στην οποία όλα δουλεύουν ρολόι μη αφήνοντας περιθώρια όχι για πρωτοβουλίες, αλλά ούτε για προσωπική ζωή.

Η ζωή του αλλάζει ριζικά όταν γνωρίζει την Τζουν (Ματίλντα Πράις), μια όμορφη, γεμάτη ζωντάνια και ατρόμητη κοπέλα, πλασμένη ειδικά για το δικό του χαρακτήρα. Η Τζουν, διαθέτει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που του λείπουν, με κυριότερο την αγάπη και έτσι τον παρασύρει σε μια ξέφρενη περιπέτεια γεμάτη πάθος, ρίσκο και αυτογνωσία.

Ο Λικ Μπεσόν, αν και έχει γυρίσει όλη την ταινία με κινητό τηλέφωνο, κάνει cinema-all-in-one με ένα σενάριο του ιδίου που σε καθηλώνει περιέχοντας love story, heist/buddy/road movie, crime, comedy, drama με βασικούς πρωταγωνιστές, που έχουν εξαιρετική χημεία μεταξύ τους και είναι απολαυστικοί. Το δε μοντάζ, δεν σου αφήνει χρόνο να σχολιάσεις τα απίθανα που συμβαίνουν στην ταινία, ενώ και η φωτογραφία του Τομπίας Ντεμλ έχει τα πιο φωτεινά και ζεστά χρώματα που έχω δει, από την «Barbie» της Γκρέτα Γκέργουικ μέχρι σήμερα.

Συνολικά, η ταινία αγγίζει με ευαισθησία διαχρονικά θέματα, όπως η αγάπη, η υπέρβαση του φόβου, η απόλαυση της κάθε στιγμής, η περιπέτεια, η αποτελμάτωση και ταυτόχρονα στέλνει μηνύματα για το περιβάλλον και τη ζωοφιλία. Τελικά, δεν θυμάμαι κάποια προηγούμενη ταινία του 66χρονου Μπεσόν να έχει τη φρεσκάδα αυτής της ταινίας.

INFO

Προβάλλεται από 29/5/2025

Είδος: Κομεντί, Ρομαντική, Περιπέτεια, 92′

Χώρα: Γαλλία, 2025

Σκηνοθεσία: Λικ Μπεσόν

Παίζουν: Ματίλντα Πράις, Λουκ Στάντον Έντι, Ντον Σράιμπερ, Ντιν Τέστερμαν, Σέρι Μάτσον

Το Φοινικικό Σχέδιο – The Phoenician Scheme

Ονειρική ταινία του Γουές Άντερσον, που μας έχει συνηθίσει σε πιο μεγαλόπνοες δημιουργίες του, η οποία εξιστορεί τη ζωή μιας οικογένειας και μιας οικογενειακής επιχείρησης.

Είμαστε στο 1950. Ο Ζα-ζα Κόρντα (Μπενίσιο ντελ Τόρο), αινιγματικός βιομήχανος και ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην Ευρώπη, επιβιώνει από άλλη μία απόπειρα δολοφονίας (το έκτο του αεροπορικό δυστύχημα). Οι περίπλοκες και αδίστακτες επιχειρηματικές του πρακτικές τον έχουν μετατρέψει σε εχθρό όχι μόνο στα μάτια των ανταγωνιστών του, αλλά και ξένων κυβερνήσεων κάθε ιδεολογίας που μπορεί να διαφωνούν σε πολλά, συμφωνούν όμως στην εξόντωσή του με κάθε θυσία.

Εκείνος, βρίσκεται στο τελικό στάδιο ενός 10ετούς πλάνου που θα καθορίσει την υστεροφημία του: το Φοινικικό Σχέδιο Υποδομής Κόρντα, με σκοπό την εκμετάλλευση μιας εγκαταλειμμένης περιοχής και εν δυνάμει πλούσιας. Το προσωπικό οικονομικό ρίσκο είναι ανυπολόγιστο και οι απειλές κατά της ζωής του συνεχείς. Εντούτοις εκείνος επιλέγει τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή για να ορίσει και να προετοιμάσει τη διάδοχο του: την αποξενωμένη, 20χρονη κόρη του Λίζελ (Μία Θρίπλετον), η οποία όμως είναι δόκιμη καλόγρια και υπακούει σε άλλα κελεύσματα ερευνώντας παράλληλα τη μυστηριώδη δολοφονία της μητέρας της και πρώτης συζύγου του Ζα-ζα, που παραμένει αξεδιάλυτη εδώ και μία δεκαετία..

Μετά το πρώτο 20λεπτο της ταινίας που μας προδιαθέτει ότι θα δούμε μια έξυπνη σάτιρα της σύγχρονης καπιταλιστικής κοινωνίας, η ταινία κάνει κοιλιά και εξαντλούμεθα σε διαλόγους χωρίς νεύρο και κάποια ευρηματικότητα. Το χαμόγελο φεύγει από τα χείλη μας και προσπαθούμε να δούμε τι θα καταφέρει ο «επτάψυχος» Ζα-ζα Κόρντα, τον οποίο ενσαρκώνει ένας καταπληκτικός Μπενίσιο Ντελ Τόρο. Όπως όμως έχω ξαναγράψει στο παρελθόν: ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Εδώ μάλιστα, δεν έχουμε έναν κούκο, αλλά πολλούς σε ένα cast ensemble, αποτελούμενο από ηχηρά ονόματα και το μόνο ενδιαφέρον που μένει, είναι κάτω από τα πλούσια μακιγιάζ να ανακαλύψεις το who’ s who.

Η κοφτή σκηνοθεσία, οι υπαινιγμοί ότι κάποιες κινήσεις εκτελούνται αυθόρμητα (και εκτός σεναρίου των Γουές Άντερσον και Ρομάν Κόπολα) μέσα στο κάδρο καθώς και τα παστέλ χρώματα της φωτογραφίας του Μπρούνο Ντελμπονέλ,  εκφράζουν -όπως πάντα- το ύφος της ταινίας του auteur, αλλά τελικά δεν προσφέρουν τίποτα καινούργιο στο γνωστό σύμπαν του Άντερσον, εκτός ίσως από τον συναρπαστικό και κοσμοπολίτικο χαρακτήρα του κυνικού και αριβίστα Ζα-ζα Κόρντα.

INFO

Είδος: Κομεντί, Περιπέτεια, 101΄

Χώρες: ΗΠΑ, Γερμανία, 2025

Σκηνοθεσία : Γουές Άντερσον

Πρωταγωνιστούν : Μπενίσιο Ντελ Τόρο, Μία Θρίπλετον, Μάικλ Σέρα, Ριζ Άχμεντ, Γουίλεμ Ντεφόε, Τρούμαν Χανκς, Μπράιαν Κράνστον, Ματιέ Αμαλρίκ, Ρίτσαρντ Αγιοάντε, Τζέφρι Ράιτ, Σκάρλετ Γιόχανσον, Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Ρούπερτ Φρεντ, Χόουπ Ντέιβις

Killerwood

Για το Killerwood διαβάζω στο ΔΤ της Διανομής ότι πρόκειται «για ταινία μάλλον αταξινόμητη, σίγουρα διασκεδαστική, μια ιστορία μυστηρίου σε μορφή mockumentary, ένα σαρκαστικό meta-αφήγημα για το backstage των ελληνικών ταινιών, ένα θρίλερ για μια σειρά ανεξιχνίαστων φόνων στη σύγχρονη Αθήνα, όπου σενάριο, πραγματικότητα και ψευδαισθήσεις μπλέκονται αξεδιάλυτα» και ως υπόθεσή της, συνοπτικά αναφέρεται ότι: «Ο Τίτος, ένας νεαρός σκηνοθέτης, ετοιμάζει την καινούργια του ταινία -ένα θρίλερ για μια σειρά ανεξιχνίαστων φόνων στη σύγχρονη Αθήνα. Έχουν όλοι αυτοί οι φόνοι εκτελεστεί από τον ίδιο κατά συρροή δολοφόνο; Είναι όλα στη σφαίρα της μυθοπλασίας;»

Μπερδεύτηκα πάνω στο ποιος θέτει τα ερωτήματα της υπόθεσης: η αστυνομία στην πραγματικότητα ή το crew του σκηνοθέτη Τίτου κατά την υπόθεση του έργου που γυρίζεται; Όμως αν λάβω υπόψη το «αταξινόμητο» της ταινίας, η απορία μου δεν παίζει ρόλο, οπότε παρακολουθώ την ταινία περιμένοντας να «διασκεδάσω» για 97΄ με ένα mockumentary και σαρκαστικό meta-αφήγημα γύρω από τα παρασκήνια των γυρισμάτων της ταινίας του Τίτου. Ειλικρινά δεν γέλασα, ούτε καν χαμογέλασα. Ίσως επειδή, η ιστορία της προετοιμασίας ενός ελληνικού θρίλερ (audition, meetings, τσακωμοί, πρόβες, fittings, αντιζηλείες και twists που συνθέτουν την πλοκή), βγαίνει στη φόρα με αγνό θράσος, τόσο αφιλτράριστα, που λες ότι η ζωή ενός σκηνοθέτη είναι κόλαση. Τόσο άνω-κάτω όλα.

Συνεχίζω να πιστεύω λοιπόν αυτό που είχα γράψει το 2022 για το «Broadway» του, ότι ο Χρήστος Μασσαλάς έχει τα φόντα για ακόμα καλύτερες μέρες (και γυρίσματα). Δυστυχώς, η δημοσιογραφική προβολή του «Killerwood», ακολουθήθηκε από την προβολή της αριστουργηματικής ταινίας του Λικ Μπεσόν «June and John» (βλ. κριτική μου ΕΔΩ), που συμπτωματικά κυκλοφορεί στις αίθουσες την ίδια μέρα με το «Killerwood». Φυσικά δεν μπορείς να συγκρίνεις ανόμοια πράγματα, αλλά η ταινία του Μπεσόν ήρθε «καπάκι» -τη δεύτερη ώρα- για να μας χαρίσει μια φρεσκάδα και να μας διδάξει, πώς κάνεις σινεμά αποκλειστικά με ένα κινητό τηλέφωνο, αρκεί να υπάρχει σενάριο (τουλάχιστον).

INFO

Είδος: Θρίλερ, 84′

Χώρα: Ελλάδα, 2024

Σκηνοθεσία: Χρήστος Μασσαλάς

Παίζουν: Βαγγέλης Δαούσης, Έλσα Λεκάκου, Τζόις Ευείδη, Φοίβος Παπαδόπουλος, Μιχάλης Πιτίδης

Η σπουδαία κυρία Χολ – The great Lillian Hall

Η Λίλιαν Χολ, ηθοποιός του Μπρόντγουεϊ, δεν έχει χάσει ποτέ μια παράσταση, σε όλη τη μακρά, λαμπρή καριέρα της. Ωστόσο, ξαφνικά, στις πρόβες αμφισβητείται η αυτοπεποίθησή της. Άνθρωποι και γεγονότα συνωμοτούν, ώστε να αφαιρέσουν την ικανότητά της, να κάνει αυτό που αγαπά περισσότερο…

INFO

Είδος: Βιογραφία, 110′

Χώρα: ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Μάικλ Κρίστοφερ

Παίζουν: Τζέσικα Λανγκ, Κάθι Μπέιτς, Πιρς Μπρόσναν, Λϊλι Ρέιμπ, Τζέσε Γουίλιαμς

Piglet

Η Κέιτ και η παρέα της επιστρέφουν, δέκα χρόνια μετά, σε μια απομονωμένη καμπίνα στο δάσος για να γιορτάσουν τα γενέθλιά της. Αυτό που ξεκινά ως ένα ήσυχο σαββατοκύριακο, σύντομα μετατρέπεται σε εφιάλτη, όταν συναντούν τον Piglet, ένα φρικτό πλάσμα με δολοφονικά ένστικτα. Καθώς οι επιθέσεις γίνονται όλο και πιο βίαιες, η σκοτεινή προέλευση του Piglet αποκαλύπτεται. Για να επιβιώσει, η Κέιτ θα πρέπει να αντιμετωπίσει το παρελθόν της και να παλέψει ενάντια στον ίδιο της τον φόβο.

INFO

Είδος: Τρόμου, Φρίκης, 85΄

Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο, 2025

Σκηνοθεσία: Αντρέα Μ. Κατινέλλα

Παίζουν: Αλίνα Ντέσμοντ, Άλεξ Μπάτλερ, Λόρεν Σταρκ, Βάλερι Ντάνκο

Αργός θάνατος – Odishon – Audition

Ψυχολογικό θρίλερ με στοιχεία σωματικού πόνου, το οποίο αρχικά προβληματίζει και στη συνέχεια σοκάρει. Αποτελεί μια από τις πρώτες ταινίες body horror, που κατέφθασαν στην κινηματογραφική Δύση από την Άπω Ανατολή (βλ. σχετικό άρθρο μου ΕΔΩ).

Ένας μεσήλικας χήρος και τηλεοπτικός παραγωγός, ενθαρρύνεται από το γιο του να ξαναπαντρευτεί. Με τη βοήθεια ενός φίλου του, οργανώνει μια ψεύτικη οντισιόν για μια ανύπαρκτη ταινία, με σκοπό να βρει μια νέα σύζυγο. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, γοητεύεται από μια νεαρή και μυστηριώδη γυναίκα με παρελθόν ως μπαλαρίνα. Όμως, καθώς η σχέση τους εξελίσσεται, σκοτεινά μυστικά έρχονται στην επιφάνεια.

INFO

Είδος: Τρόμου, Φρίκης, 115′

Χώρες: Ιαπωνία, Νότια Κορέα, 1999

Σκηνοθεσία: Τακάσι Μίικε

Παίζουν: Ρίο Ισιμπάσι, Εϊχί Σιίνα, Τετσού Σαβάκι, Τζουν Κουνιμούρα, Ρέντζι Ισιμπάσι

Καταραμένη ψυχή – Rosario

Η Ροσάριο Φουέντες, μια επιτυχημένη χρηματίστρια της Wall Street, επιστρέφει στο διαμέρισμα της αποξενωμένης γιαγιάς της, Γκριζέλντα, μετά τον αιφνίδιο θάνατό της. Καθώς περιμένει το ασθενοφόρο και τον πατέρα της, μια σφοδρή χιονοθύελλα την παγιδεύει στο διαμέρισμα. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ανακαλύπτει ένα κρυφό δωμάτιο γεμάτο αποκρυφιστικά αντικείμενα, αποκαλύπτοντας σκοτεινά οικογενειακά μυστικά και τελετουργίες…

INFO

Είδος: Θρίλερ, Τρόμου, 88′

Χώρες: Κολομβία, ΗΠΑ, 2025

Σκηνοθεσία: Φελίπε Βάργκας

Παίζουν: Έμεροντ Τουμπία, Ντέιβιντ Νταστμάλτσιαν, Εμίλια Φάουσερ , Πολ Μπεν-Βίκτορ, Χοσέ Ζουνίγκα

Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο – Le Samourai (Επαν.)

Εμβληματικό film noir, το πρώτο της «τριλογίας του υποκόσμου» από τον Ζαν Πιέρ Μελβίλ (τα επόμενα: «Ο κόκκινος κύκλος» του 1970 και «Ο Αστυνόμος» του 1972 με πρωταγωνιστή τον Αλέν Ντελόν, το οποίο θεωρείται και ως η καλύτερη δουλειά του Μελβίλ.

Πρόκειται για μια ταινία, η οποία επηρέασε τους μεταγενέστερους σκηνοθέτες όσον αφορά στην αποτύπωση της μοναξιάς του ατόμου στη μεγαλούπολη, πολύ δε περισσότερο όταν ο άνθρωπος αυτός είναι εσωστρεφής και μυστικοπαθής, όπως κάθε γνήσιος επαγγελματίας φονιάς.

Ο Αλέν Ντελόν γοητευτικός και σιωπηλός, ανταποκρινόμενος απόλυτα στο ρόλο του Ζεφ Κοστελό, του δολοφόνου μα το αγγελικό πρόσωπο, είναι ένας επαγγελματίας εκτελεστής που διεκπεραιώνει τα συμβόλαια του με απόλυτη ψυχρότητα και φροντίζοντας πάντα να έχει ακλόνητα άλλοθι. Στην τελευταία του δουλειά όμως, κάνει το μοιραίο λάθος και μετά τη δολοφονία του ιδιοκτήτη ενός νυχτερινού κλαμπ, αφήνει πίσω του μάρτυρες. Ο κλοιός στενεύει καθώς αστυνομία και εντολείς τον αναζητούν μανιασμένα, αλλά εκείνος είναι πάντα έτοιμος να δεχθεί και το θάνατο, όπως τον σκόρπιζε μια ζωή. Ουσιαστικά, ακολουθεί ευλαβικά τον κώδικα των Σαμουράι (όπως τον θέλει και ο Γαλλικός τίτλος).

Ο Ζαν Πιέρ Μελβίλ παίζει με τα μουντά χρώματα και τις παραδοσιακές για film noir φωτοσκιάσεις και κινείται γύρω από τον άξονα ότι «δεν υπάρχει μεγαλύτερη μοναξιά από αυτήν του Σαμουράι, εκτός ίσως από αυτήν της τίγρης στη ζούγκλα».

Προτείνεται ανεπιφύλακτα.

INFO

Είδος: Αστυνομική, Δράμα, 105′

Χώρες: Γαλλία, Ιαπωνία, 1967

Σκηνοθεσία :Ζαν-Πιέρ Μελβίλ

Παίζουν: Αλέν Ντελόν, Φρανσουά Περιέ, Ναταλί Ντελόν, Ζακ Λερουά, Κάτι Ρουαζιέ

Ντροπή – Skammen (Επαν.)

Μία από τις πιο σκοτεινές και πολιτικά φορτισμένες δημιουργίες του Σουηδού σκηνοθέτη, που αποτελεί ταυτόχρονα και μια σπουδή της ανθρώπινης συμπεριφοράς σε περίοδο πολέμου.

Η Εύα και ο Γιαν Ρόζενμπεργκ, δύο μουσικοί, δραπετεύουν από έναν αδιευκρίνιστο πόλεμο και εγκαθίστανται σε ένα μακρινό νησί, όπου προσπαθούν να επιβιώσουν καλλιεργώντας λαχανικά. Έχουν παντρευτεί εδώ και επτά χρόνια, χωρίς να αποκτήσουν παιδιά. Στο χωριό, συναντούν έναν ψαρά, τον Φίλιπ και τον δήμαρχο, τον Συνταγματάρχη Τζάκομπι. Ο Φίλιπ μαθαίνει ότι έχουν αποβιβαστεί ένοπλες δυνάμεις και ότι οργανώνεται αντίσταση στο νησί. Η επιθυμία του ζευγαριού να διατηρήσει μια ουδέτερη, ειρηνική ζωή σύντομα συγκρούεται με την ωμή βία του πολέμου, όταν οι εχθροπραξίες φτάνουν στην πόρτα του.

Ο Μπέργκμαν με αυτή την ταινία διερευνά τη συνείδηση του ανθρώπου απέναντι στη βία και την απάθεια. Οι χαρακτήρες του, αρχικά εμφανίζονται απομονωμένοι, σχεδόν απολιτικοί, όμως όταν η βία τούς αγγίζει, έχουν ένα πρόβλημα: μπορούν να είναι ουδέτεροι σε έναν ανήθικο κόσμο; Οπότε η «ντροπή» του τίτλου μάλλον αφορά στη ντροπή της απάθειας, της αδράνειας. Ο πόλεμος που είναι αόριστος στην ταινία, αποτελεί μια αλληγορία της ψυχολογικής αποσύνθεσης. Ο Μπέργκμαν τον χρησιμοποιεί «ηχητικά» (βομβαρδισμούς, ουρλιαχτά, πυροβολισμούς) με ψυχολογική ένταση, περισσότερο για να μεταδώσει ψυχολογικό πανικό, παρά «ρεαλιστικά» για να μας προσφέρει ένα πολεμικό δράμα.

Οι πρωταγωνιστές του, αν και -ως μουσικοί- αποτελούν σύμβολα πολιτισμού και πνευματικότητας, εδώ χάνουν την αξία τους, ενώ η ψυχρή φωτογραφία του Σβεν Νίκβιστ, ενισχύει την αίσθηση ψυχρότητας και συναισθηματικής αποσύνθεσης. Η δε Λιβ Ούλμαν, δίνει μία από τις πιο δυνατές και σπαρακτικές της ερμηνείες.

Συνολικά, η ταινία αποτελεί ένα case study για τη φύση της ανθρώπινης κακίας, τη σύγκρουση ανάμεσα στον ιδεαλισμό και τον πραγματισμό και την αδυναμία διατήρησης της αθωότητας στον σύγχρονο κόσμο. Είναι μια καταγγελία της ηθικής αδράνειας, μια απεικόνιση του ψυχικού πολέμου του ανθρώπου με τους εσωτερικούς του δαίμονες.

INFO

Είδος: Δραματική, 103′

Χώρα: Σουηδία, 1968

Σκηνοθεσία: Ίνγκμαρ Μπέργκμαν

Παίζουν: Μαξ φον Σίντοφ, Λιβ Ούλμαν, Γκούναρ Μπιόρνστραντ, Μπιργκίτα Βάλμπεργκ

Οδός Μαλχόλαντ – Mulholland Drive (Επαν.)

Η πιο σκοτεινή και ταυτόχρονα γοητευτική ταινία του Λιντς. Μια ταινία που, με φόντο την απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας, βυθίζεται βασανιστικά αργά και υποβλητικά στο σκοτάδι του υποσυνείδητου για να φέρει στο φως έναν κόσμο ονείρων, ενοχών και απωθημένων.

Αναφέρεται ως η καλύτερη του σκηνοθέτη («The 21st  Century’s 100 greatest films» – www.bbc.com.), ο οποίος είναι γνωστός για την αντιπαράθεση σουρεαλιστικών ή απειλητικών στοιχείων με στοιχεία της καθημερινότητας, καθώς και για τη χρήση συναρπαστικών οπτικών εικόνων, ώστε να δημιουργεί μια ονειρική ποιότητα μυστηρίου, ή μια απειλητική ατμόσφαιρα (έστω και εάν τελικά δεν είναι).

Εδώ, η Ρίτα (Λόρα Χάρινγκ), νέα κοπέλα και η μόνη επιζήσασα ενός αυτοκινητικού δυστυχήματος, έχοντας χάσει τη μνήμη της εισβάλλει στο σπίτι της Μπέτι (Ναόμι Γουότς) μιας νεαρής κοπέλας, η οποία προσπαθεί να ξεκινήσει καριέρα στο Χόλιγουντ. Το όνομα Ρίτα το έχει δώσει στον εαυτό της, από μια αφίσα της «Τζίλντα» που παίζει η Ρίτα Χέιγουορθ. Η σχέση που θα αναπτυχθεί μεταξύ των κοριτσιών (αρκετά στενή), θα τους αποδείξει ότι τα φαινόμενα πολλές φορές απατούν.

Το θέμα είναι ότι για να βγάλετε άκρη τι είναι όνειρο και τι πραγματικότητα, η ταινία απαιτεί στενή παρακολούθηση. Αυτή άλλωστε είναι και η γοητεία της.

Για να σας βοηθήσω, θα σας πω ότι «λέγεται πως το Mulholland Drive είχε συναρμολογηθεί από σκηνές που τράβηξε για έναν τηλεοπτικό πιλότο του ABC το 1999, αλλά κανένα δίκτυο δεν θα μπορούσε να μεταδώσει (ή να καταλάβει) αυτό το υλικό και ο Λιντς το γνώριζε». (Πηγή: https://www.rogerebert.com/reviews/mulholland-drive-2001)

Πάντως, η ταινία πήρε Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών και υποψηφιότητα για Όσκαρ Σκηνοθεσίας.

INFO

Είδος: Θρίλερ, Μυστηρίου, Δράμα, 137′

Χώρες: Γαλλία, ΗΠΑ, 2001

Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Λιντς

Παίζουν: Ναόμι Γουότς, Λάουρα Χάρινγκ, Τζάστιν Θερού, Ρόμπερτ Φόρστερ

Ο 64χρονος Ιρανός σκηνοθέτης και αντιφρονών δημιουργός Τζαφάρ Παναχί κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα του φετινού Φεστιβάλ των Καννών, που ολοκληρώθηκε το Σάββατο 24/5/2025, για την ταινία «Ένα απλό ατύχημα». Ο Παναχί, που έχει συλληφθεί πολλές φορές με αφορμή τις ταινίες του, η τελευταία φορά που είχε βρεθεί στις Κάννες ήταν το 2003, για την ταινία «Πορφυρός Χρυσός».

«Το σημαντικότερο, είναι η ελευθερία της χώρας μας», είπε ο σκηνοθέτης, απευθυνόμενος στους συμπατριώτες του μέσω του Τύπου. «Νομίζω ότι είναι η στιγμή για να ζητήσω από όλους τους ανθρώπους, όλους τους Ιρανούς στο Ιράν και παντού στον κόσμο ένα πράγμα: ας βάλουμε στην άκρη όλα τα προβλήματα, όλες τις διαφορές μας, το σημαντικότερο αυτή τη στιγμή είναι η χώρα μας και η ελευθερία της», τόνισε χαρακτηριστικά.  

Η ταινία του, είναι ένα θρίλερ που επικεντρώνεται στο δίλημμα πρώην κρατουμένων, οι οποίοι μπαίνουν στον πειρασμό να εκδικηθούν τον βασανιστή τους. Ουσιαστικά, πρόκειται για μια μελέτη για τη δικαιοσύνη και την εκδίκηση απέναντι στην αυθαιρεσία. Η ταινία γυρίστηκε παράνομα και με άκρα μυστικότητα, αφού ο σκηνοθέτης αρνήθηκε να ζητήσει την άδεια των ιρανικών αρχών για τα γυρίσματα, οι οποίες θα του την αρνούνταν. Να σημειωθεί ότι ο Τζαφάρ Παναχί είναι ο δεύτερος Ιρανός που κερδίζει Χρυσό Φοίνικα μετά τον Αμπάς Κιαροστάμι το 1997. 

Το «Μεγάλο Βραβείο» (Grand Prix) του φετινού φεστιβάλ κέρδισε ο Νορβηγός Γιοακίμ Τρίερ για την ταινία «Συναισθηματική Αξία» (Sentimental Value), ενώ οι πολυβραβευμένοι αδελφοί Λικ και Ζαν-Πιερ Νταρντέν, οι οποίοι κατά το παρελθόν έχουν κερδίσει δύο φορές Χρυσό Φοίνικα, αυτή τη φορά κέρδισαν το βραβείο σεναρίου για τις «Νεαρές μητέρες». 

Ο Γαλλοϊσπανός Ολιβιέ Λαξ και η Γερμανίδα Μάσα Σιλίνσκι μοιράστηκαν το βραβείο της Κριτικής Επιτροπής για τις ταινίες «Sirat» και «Sound of Falling» αντίστοιχα. 

Η 23χρονη Γαλλίδα Νάντια Μελιτί κάνοντας το ντεπούτο της, απέσπασε το βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας για τον ρόλο της στην ταινία «Η μικρή αδελφή» (La petite dernière) της Χαφσιά Χερζί πάνω σε μια μεταφορά του αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος της Φατιμά Νταάς. Η νεαρή και νέα ηθοποιός, στην ταινία αυτή υποδύεται τη 17χρονη Φατιμά, μια έφηβη μουσουλμάνα που αναζητά τη θρησκευτική, σεξουαλική και ανθρώπινη ταυτότητά της και ανακαλύπτει την ομοφυλοφιλία της. «Η μητέρα μου είναι μετανάστρια, είμαι αλγερινής καταγωγής. Έχω και εγώ αδελφές. Και μέσω των σπουδών μου (…) βίωσα αυτή τη διανοητική χειραφέτηση», δήλωσε στον Τύπο η πρωτοεμφανιζόμενη ηθοποιός. 

Ο 48χρονος Βραζιλιάνος ηθοποιός Βάγκνερ Μόουρα κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας για τον ρόλο του στην ταινία «Ο μυστικός πράκτορας» (The secret agent) του συμπατριώτη του Κλέμπερ Μεντόζα Φίλιου. Ο  ηθοποιός, ένας από τους γνωστότερους του βραζιλιάνικου κινηματογράφου, υποδυόταν τον Πάμπλο Εσκομπάρ στη σειρά «Narcos» του Netflix. «Είναι ένας εξαιρετικός ηθοποιός, αλλά και ένας πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος. Ελπίζω ότι αυτή η αναγνώριση θα του φέρει πολλά πράγματα», είπε ο σκηνοθέτης, παραλαμβάνοντας το βραβείο για λογαριασμό του Μόουρα.  

Στον «Μυστικό πράκτορα», την πρώτη του ταινία που γυρίστηκε στη Βραζιλία από το 2012, ο Μόουρα υποδύεται έναν καθηγητή που καταδιώκεται από τη στρατιωτική δικτατορία της χώρας του, για αδιευκρίνιστους λόγους. 

Ο Μόουρα κέρδισε το βραβείο έχοντας απέναντί του τον Βρετανό Τζος Ο’Κόνορ που εμφανιζόταν σε δύο ταινίες, τον Χοακίν Φίνιξ (Eddington) και τον Μπενίσιο Ντελ Τόρο (The phoenician scheme). 

Το Ειδικό Βραβείο απονεμήθηκε στο «Resurrection» του Mπι Γκαν και η Χρυσή Κάμερα (για ταινία πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη) στο «The President’s Cake» του Χασάν Χαντί ενώ η Ειδική Μνεία Χρυσή Κάμερα δόθηκε στο «Μy father’s shadow» του Ακινόλα Ντέιβις Τζούνιορ. 

Ο Χρυσός Φοίνικας Μικρού Μήκους πήγε στο «I’m glad you’re dead now» του Τοφίκ Μπαρχόμ, μια συμπαραγωγή της ελληνικής Foss Productions. Η ταινία γυρίστηκε εξολοκλήρου στην Ελλάδα, με ελληνική χρηματοδότηση. 

Η πλήρης λίστα των νικητών 

Χρυσός Φοίνικας: «Ένα απλό ατύχημα» του Τζαφάρ Παναχί 

Μεγάλο Βραβείο : «Συναισθηματική αξία» του Γιοακίμ Τρίερ 

Βραβείο Επιτροπής: «Sirat», του Ολιβιέ Λαξ και «Sound of falling» της Μάσα Σιλίνσκι 

Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας: Κλέμπερ Μεντόζα Φίλιου για το «Μυστικός πράκτορας»  

Ειδικό Βραβείο: «Resurrection» του Μπι Γκαν 

Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού: Νάντια Μελίτι, για το  «Η μικρή αδελφή» της Χάφσια Χέρζι 

Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού: Βάγκνερ Μόουρα, για το «Μυστικό πράκτορα» του Κλέμπερ Μεντόζα Φίλιου 

Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου: Ζαν-Πιερ και Λυκ Νταρντέν για  το «Νεαρές μητέρες» 

Caméra d’ Or: «The President’s cake», του Χασάν Χαντί 

Χρυσός Φοίνικας για ταινία Μικρού Μήκους: «I’m glad you’re dead now», του Τοφίκ Μπαρχόμ